HCAW Reserve Reserves

De Souza bekroont masterlijk seizoen met twaalf strike-outs

Hoofddorp, zondag 20 september 2009 – Wat valt er nog te zeggen? Wat behoeft er nog verteld? Oh ja, HCAW2 – de Reserve Reserves – zijn de beste ploeg van de Tweede Klasse A. Niets minder. De beste baby! Numero uno! Een overtuigende overwinning op Pioniers was voldoende: 1-8.

Het was alweer eventjes geleden, herinneringen gaan terug naar de laatste ambtstermijn van de GGL, de vorige termijn, jaren terug. Het toenmalige HCAW3 versloeg ploegen als het Driemteam en veroverde een verdiende titel in de sterke Tweede Klasse. Het tegenwoordige HCAW2, nog immer bijgenaamd de Reserve Reserves, herhaalde dit kunststukje anno 2009. Ditmaal was niet het derde team van Kinheim de gevreesde tegenstander, maar heetten de kapers op de kust Double Stars uit Heiloo en Zuidvogels uit Huizen. De Bussummers trokken echter aan het langste eind: KAMPIOENEN!

Belachelijk veel
De basis voor de titel (KAMPIOENEN, OLÉ OLÉ!) werd gelegd door het magistrale werpen van De Souza, die in nog geen 110 innings het belachelijke aantal van liefst 151 strike-outs noteerde. Niet geheel verrassend leverde dit de beste man niet minder dan acht wins op, plus een save en een overtuigend ERA van 2.80. De kampioenswedstrijd in Hoofddorp – die menig honkbalouder naar Sportpark Toolenburg had gedreven – kende dan ook het vertrouwde beeld van een dominerende Hubert en een kansloze opponent. Hoewel de Pioniers beschikken over een even geroutineerde als kwaliteitsrijke slagploeg, kwamen de thuisspelende Hoofddorpers slechts tot twee honkslagen.

Kroatisch kanon
Aanvallend lieten de Reserve Reserves zich ook niet onbetuigd. Met 193 runs, 10 homeruns, 242 hits, 21 geraakt werpers en een overall slaggemiddelde van rond de .300 (en daar is het slaggemiddelde van de Vliegtuigbouwer dus in meegenomen…), was het duidelijk dat HCAW2 precies dat in huis had om de koppositie te veroveren. De kwaliteiten van de slagploeg van de kampioen (HELEMAAL NIETS, HELEMAAL NIETS, HELEMAAL NIETS BIJ DOUBLE STAAAAARS!) kwamen ook in Hoofddorp bovendrijven. In de eerste paar innings bleven scoringskansen weliswaar nog onbenut, halverwege de wedstrijd liet papa Milano Andrlik zien waar hij toe in staat is. Met een overtuigende bom in het midveld, hielp hij in een klap drie punten over de thuisplaat, waarmee het vonnis was geveld. Aansluitende rally’s in de innings die volgden brachten zelfs een ruime voorsprong op het bord.

Kom op Bouwsteen
Ondanks de onvermijdelijke spanning van een kampioenswedstrijd, haalden behalve het Kroatische Kanon ook Paparin (.500), Erik Calis (.500), De Peanut (.500) en De Keetelapper (.400) het gebruikelijke hoge niveau aan slag. Twee van de hoogtepunten kwamen echter letterlijk op naam van Papieren Coach Bouwman, die niet alleen twee uit vijf sloeg, maar tevens de mooiste aanmoedigingen scoorde. Zo was speciaal voor hem het meest oogstrelende spandoek uit de hoofdklasse aluminium ontwikkeld: “Hup Roontje, Hup HCAW!”. En verraste Remco El Sombrero Tolenaar dezelfde ‘Roontje’ met de verbazingwekkende schreeuw: “Kom op Bouwsteen, leg dat fundament voor die overwinning!”

Werpcijfers HCAW2:
Jeroen Hubert a.k.a. De Souza: 12-1-2-0 (8 innings)
Ibo ban den Brano: 0-0-1-0 (1 inning)

Papi Bronner hervindt vorm tijdens laatste thuispartij

Bussum, zondag 13 september 2009 – Het is ongelofelijk maar waar. Na de dramatische verliespartij in Groningen, het bloedstollende gelijkspel tegen Herons en de afgrijselijke nederlaag bij Flying Petrels, maken de Reserve Reserves nog immer kans op de titel. Verhip, na de overtuigende revanche tegen eerdergenoemde Petrels en de verrassende puntenmorsing door enkele Dubbele Sterren uit Heiloo, is de felbegeerde titel in de Tweede Klasse A zelfs meer dan binnen handbereik.

Uit angst voor het serieuzere ‘chookwerk’ hield Peter Paul zich lange tijd afzijdig, maar evenzeer vrezend voor de toorn van de Papieren Coach heeft de vermetele Brabander besloten alsnog zijn bijdrage te leveren aan cruciale geschiedschrijving.

En zo geschiedde: er waren eens een stel vliegende Petrels… Zowaar zonder hulp van een bekende energiedrankfabrikant, boden zij het tweede team van HCAW vleugels via een gemakkelijke overwinning. De 10-0 thuiszege van de Bussummers jegens de blauwen uit Purmerend was voor de Gooise tijgers precies wat ze nodig hadden: twee punten in de tas, geen blessures en uitzicht op de titel. Niemand had kunnen bevroeden dat op dat moment de reuzen van Double Stars het schip in zouden gaan tegen de streekgenoten uit Alkmaar.

PAPA!
Het fundament voor de eclatante 10-0 overwinning en mogelijk een titel werd gelegd door enerzijds een vlekkeloze verdediging – hoe goed was Erik Calis (?!) – en anderzijds het wederom efficiënte slagwerk en agressieve honklopen van de Reserve Reserves. Zo gingen El Albiño Calis en Remco Tolenaar 3 uit 4 en noteerde ook de kersverse Kroatische papa Andrlik een verdienstelijke.500. Zoals zo vaak na de zomerstop liet het vlaggenschip van HCAW Breedtesport zien dat de slagtraining van de Grote Grijze Leider zijn vruchten afwerpt.

Fris, fruitig en foutloos
In het kielzog van de Brabander op de heuvel – daar stond dus een linkshander met een zachte ‘g’ – hervond ook geboren Naardenaar El Papi de vorm. Tijdens zijn laatste wedstrijd van het seizoen wierp hij foutloos als vroeger. De rechtshander kreeg geen punten tegen en menig omstander zag dat de curba uitstekend functioneerde. Tijdens het gehele optreden deze 13e september, noteerde El Papi geen enkele wijdbal. Sterker nog, de honken bleven leeg en de werper miste geen spot. Vrijdag aanstaande vliegt hij met een goed gevoel naar de Sumatraanse neushoorn, tijger en olifant, in de wetenschap dat het kampioenschap mogelijk wordt binnengehaald.

Werpcijfers HCAW2:
Ibo ban den Brano: 2-0-2-0 (7 innings)
Papi Bronner: 0-0-0-0 (0 innings)

Reserve Reserves blijven op koers na moeizame overwinning op Herons

Heerhugowaard, zondag 6 september 2009 – Drie wedstrijden voor het einde mochten de Reserve Reserves op bezoek bij The Herons uit Heerhugowaard. Het begin was veelbelovend, het einde duurde lang. De overwinning is wat telde: 16-8.

Licht versnipperd arriveerde het gezelschap van de Reserve Reserves rond het middaguur op Sportpark De Vork. Hoewel de verrassende kleedkamerarchitectuur menigeen verwonderde en de bollen van Remco (zoals altijd) noemenswaardig waren, bleek het voornaamste gespreksonderwerp toch echt het sportcomplex. Nooit eerder zagen de verbouwereerde Bussummers zo’n bonte collectie sportfaciliteiten. Het immense geheel herbergde niet alleen een traditionele hockey-, atletiek- en korfbalvereniging, een (iets minder veelgeziene) boogschutters- en petanqueclub, maar tevens een club voor het trimmen, rimmen en africhten van collies, herders en andere ogenschijnlijk makke lammetjeshonden.

Enfin, de verwondering over de omgeving ging voorbij en na een heerlijk nostalgische jaren ’80-medley was het de beurt aan The Herons en HCAW2 om het spektakel te verzorgen. Al in de eerste inning werden de honken gevuld. De linkshandige starter van de Herons had wat moeite met zijn zone en besloot de eerste twee slagmensen met hoge wijdballen op het honk te zetten. Koren op de molen van de 2.02 meter lange Ketelapper natuurlijk, die met dat soort snoepjes wel raad weet. Met een dajakker van ongekende bruutheid roste de geboren Hilversummer de bal over het hek, om vervolgens na circa 140 meter pas te landen: 0-3.

Omdat Da Souza op de heuvel stond bij de Reserve Reserves, bleek de thuisploeg niet bij machten het verschil in punten goed te maken. Omdat de bezoekers bovendien danig onder de indruk waren van ofwel de bom van Keetelaar, ofwel de hondenshow even verderop, viel er dan ook gedurende de innings die volgden, weinig te beleven. Omstreeks de vijfde inning besloten de Bussummers dat het tijd was voor een reprise en ingeluid door de (pas) tweede honkslag van de wedstrijd, werd de score verder uitgebouwd.

Bij ingang van de zevende inning was de score daardoor 1-11, waardoor El Papi de wedstrijd op slot mocht gooien. Hoewel de ‘Kakkor’ er lekker uit zag als altijd, waren zijn pitches iets minder sexy, waardoor de thuisploeg er zowaar twee extra innings uit wist te slepen.

Geholpen door een totaal van 12 keer vier wijd en uiteindelijk toch nog 15 hits, bleef het doemscenario uit Groningen achterwege. Een Brabantse lefty kon de wedstrijd rustig beëindigen, waardoor het kampioenschap binnen handbereik blijft. Heuglijke feiten tijdens de eeuwig durende partij waren nog de homeruns van Daan Horn en Paparin de Smet (die 2 uit 3 noteerde), waardoor exact dezelfde homerunsluggers op het bord stonden als een week eerder.

Horn, Keet, Smet, 3 homeruns, 11 RBI’s

Apeldoorn, 30 augustus 2009 – Wat een mooie zonnige wedstrijd in de bossen van Gelderland had moeten worden, werd een druilerige middag billenknijpen. De onzichtbare deken van een mogelijk kampioenschap legde duidelijk extra druk op de fielders van HCAW. In het slagperk was de druk minder aanwezig, waardoor na een angstige negende inning in de verlenging de stand eenvoudig kon worden rechtgezet. HCAW2 – WSB, 9 -11

Zonder een aantal cruciale spelers en zonder Joost C. waren de Reserve Reserves met het ideale aantal.Voor de niet-kenners: 10 is perfect, voor een uitwedstrijd. Iedereen maakte dan ook dankbaar gebruik van de mogelijkheid extra batting practice te nemen. Slechts één speler besloot dit extra rondje aan zich voorbij te laten gaan. Onbewust wist de Rus misschien al dat hij een cruciale rol zou gaan spelen in de nabeurt, en dat de swings gespaard moesten worden.

Bukken is spelen
Het veld van Wormen Stealing Bases kende een aantal opmerkelijke groundrules. Hoewel de zandbak in het binnenveld beter geschikt was voor recreëren met een schepje en een emmertje was het strikt verboden genoemde voorwerpen of zelfs zandvormpjes het binnenveld in te nemen. De biels die naast de foutlijn in het linksveld lag bleek een groen alternatief voor werpersplaat van de bullpen te zijn. Hier waren geen speciale regels op van toepassing. Het raken van een laagoverhangende tak in het linksveld echter betekende een zekere touch ‘m all. De umps constateerde verder dat het hekwerk aan alle kanten een regelrechte gatenkaas was, maar dat het bukken naar de bal de onbespeelbaarheid van dit object zou opheffen “Bukken is spelen!”. Daarmee was meteen het Apeldoornse thuisvoordeel geneutraliseerd, de Reserve Reserves hebben immers een aantal van de slechtst bukkende spelers uit de competitie.

Dingers
De start van de wedstrijd was veelbelovend. Moe van het geklaag over zijn te hoge slaggemiddelde en het onevenredig lage aantal ribbies, timmerde Daan-komt-die-hit-Horn de bal direct over het hek. Dat was dan ook direct zijn laatste binnengeslagen punt van de wedstrijd. Het geklaag zal nog wel even aanhouden, maar met een nette 3-uit-5 zal de Huizenaar daar niet echt wakker van liggen. In de vijfde inning legde ook de stramme eerste honkman van HCAW2 de bal over het hek, maar de beste klap van de dag kwam van Yuri Paparin, die met deze rocket eigenhandig het Russische ruimtevaartprogramma nieuw leven in leek te willen blazen. Het moment, lead-off tiende inning, was dodelijk voor de vriendelijke Apeldoorners die even mochten hopen op een sensatie.

Papieren Coach en virtuele beer
Door een late afzegging van één van de broertjes C. moest de Papieren Coach van HCAW de tweedehonkspositie innemen. Geheel in de geest van de afwezige broer vond de eerste de beste grondbal een weg tussen de benen van de tweedehonkman. In de negende inning moest een andere smoes verzonnen worden omdat de vrolijke Amsterdammer inmiddels doorgeschoven was naar de vertrouwde plek tussen twee en drie. In deze inning ging er dan wel geen bal langs, maar het resultaat van de acties was abominabel. Dat er op de scorekaart maar één fout is terug te vinden, zal de Papieren Coach aan z’n functiebenaming te danken hebben. Omdat de beer samen met De Kroket op vakantie was werd deze virtueel uitgereikt aan Remco T. Hij nam 3 van de in totaal 13(!)  keer vier wijd voor z’n rekening en kwam al zijn 6 slagbeurten op de honken, helaas niet resulterend in gescoorde punten. Ook hij zal hier niet minder om slapen, want na 14 wedstrijden aanmodderen is de kunst van het dragbunten dan eindelijk geperfectioneerd.

Kampioenskoers
Met het behaalde resultaat blijft HCAW2 in de race om het kampioenschap van de 2 Klasse A , maar het is niet meer in eigen hand, dus de buit is nog niet binnen. Het goede voorbeeld werd dit weekend in ieder geval gegeven door de collega’s van HCAW 3. Op eigen veld versloegen zij Quick Amsterdam waardoor ze met nog drie wedstrijden te gaan al onbereikbaar zijn geworden voor de concurrentie. Gefeliciteerd KAMPIOENEN!

Reserve Reserves BBQ goes Dutch

Bussum, 28 augustus 2009 – Ondanks het noodweer waren zo goed als alle Reserve Reserves komen opdagen, en ondanks het expliciete verzoek geen dames mee te nemen waren ook zij in ruime mate aanwezig. Omdat ook het verzoek geen kinderen mee te nemen door een tweetal Reserve Reserves naast zich was neergelegd moest de organisatie op het laatste moment de animatiemeisjes afzeggen. Uitslag, Familieleven – Goeie Ouwe tijd, 2 -0

De Bussumse contenders zijn onvoorspelbaar dit jaar. Niet alleen domineren ze de topteams en laten ze punten liggen tegen de small five in de comepetitie. Ook is er geen pijl te trekken op de individuele prestaties van de heren. Zo sloeg Ed de Kroket vorige week een onvergetelijke dinger, maar sloeg hij bij het plannen van de BBQ de plank gigantisch mis. Hij bedacht tenslotte dat de designated avond voor de BBQ, de avond van de 28ste augustus moest zijn. Een voor de hand liggende conclusie is dan ook: zet een Kroket nooit op de BBQ, dat geeft alleen maar rommel.

De woning van de familie Tolenaar was uitverkoren als locatie voor het midzomer samenzijn van de honkbalhelden. Met veel tegenzin zette het gastvrije bruidspaar het wittebroodsweken dieet van koffie en Flügels een avondje aan de kant, en kwam er vlees op tafel, veel vlees. Deze avond was het bewijs dat de kersverse bruidegom de rots in de branding van HCAW2 is. Op hem kun je rekenen! Als hij aan slag staat weet iedereen precies wat er gaat gebeuren, en ook het eten dat hij verzorgt heef t altijd dezelfde hoge kwaliteit.

Ondanks het overdadige eten werd het toch een Dutch BBQ, in plaats van eten hadden de gasten echter typisch Hollands noodweer meegenomen. Na een paar regendruppeltjes, maar toch redelijk onaangekondigd, brak de hemel in alle hevigheid open en bulderde er lustig op los. Na de eerst flits en klap, die gelijktijdig waar te nemen waren, stond logischerwijs vooral de Reserve Reserve met de lengte van een bliksemafleider te beven als een rietje. In het vervolg van de avond is dat niet meer goed gekomen. Af en toe wist hij nog ‘is er nog beenham?’ uit te kramen, maar bij de eerste de beste gelegenheid dat hij met iemand in een auto mee naar huis kon rijden was hij vetrokken, zijn fiets en vrouw in vertwijfeling achterlatend.

Ook de meeste andere Reserve Reserves vonden het toen tijd de feestelijkheden te beëindigen. De verantwoordelijkheid droop er vanaf. Alleen Frank K., die zich om half zeven al voor de televisie geposteerd had, is blijven zitten totdat This week in Baseball was afgelopen, naar verluid was dat zaterdagochtend zes uur.

[View with PicLens]

Reserve Reserves weer op kampioenskoers

Nijmegen, zondag 23 augustus 2009 – De voetbalwedstrijd van NEC tegen Utrecht mocht vanwege een gebrek aan politiemensen niet doorgaan, maar de Nijmeegse burgemeester zag geen gevaar in het ontvangen van de graag geziene gasten uit Bussum. Niet zo verstandig, de Reserve Reserves van HCAW namen de overwinning mee naar huis: 4-6.

De traditie leert dat De Beer altijd tijdens de wedstrijd wordt verdiend, en na de wedstrijd wordt uitgereikt. Vandaag echter leek de beslissing al vóór de warming-up gevallen te zijn. Nog niet eerder werden de Reserve Reserves zó verwend met de invulling van de Bollendienst. Bollendienst is in dit geval eigenlijk een benaming die de lading niet dekt. Na het stevige ritje naar het Zevenheuvelenland werden de heren getrakteerd met een driegangen-menu dat z’n weerga niet kent. De rijk gevulde quiches, in twee verschillende variëteiten, werden afgewisseld met een uitmuntende verse fruitsalade die afgetopt kon worden met een heerlijke bruinglanzende brownie. Gelopen koers, ma Calis wint De Beer, de broertjes het hele volgende seizoende Bollendienst. Het liep anders…

Bere goeie super sub
Na de vijfde inning moest Daan-komt-die-hit-Horn het veld verlaten met verschijnselen van lasogen. Getooid met een geleende zonnebril betrad Ed de Kroket het veld, knipperde een paar keer met z’n ogen en zag dat het goed was. Zonder blikken of blozen posteerde hij zich precies op de plek waar hij de bal voor de laatste nul van de inning uit de lucht kon grijpen. Goeie invalbeurt al dus, maar we zijn er nog niet. Vervolgens loopt hij nonchalant, maar opgewekt, richting dug-out om wat in te zwaaien, gaat staan in het slagperk, en de rest is geschiedenis. Meneer de Kroket nam de bal op de sweet spot van z’n gele slaghout, voelde niets, maar legde daarmee wel de bal over het 4 meter hoge hek. Een hek dat vanwege de grote afstand van de thuisplaat in de volksmond ‘The Invisible Monster’ wordt genoemd. De Reserve Reserves prijzen zich gelukkig dat ze deze gigantische dajakker hebben mogen aanschouwen. Het mag duidelijk zijn, De Beer was voor De Kroket, en ging daarmee aan de neus van ma Calis voorbij. Op 13 september de herkansing, deze keer met betere kansen omdat De Kroket gaat genieten van een welverdiende vakantie.

Braziliaanse heuvelbezetting
In de kantlijn van deze gebeurtenissen werd ook nog een honkbalwedstrijd afgewerkt. HCAW2 was afgereisd met sterwerper Da Souza, maar zonder de betrouwbare bullpen van dit seizoen. De beste werper uit de 2e Klasse A (en omstreken) haalde gelukkig zijn beruchte niveau en domineerde acht sterke innings. Op den duur lukte het de tegenstander zelfs niet eens meer een stootslag langs de werper te krijgen. Jarino Koenen gooide vervolgens de wedstrijd op slot door met één uit (strike-out) en het eerste honk bezet (ploppertje) een 1-naar-6-naar-3 dubbelspel te forceren. Alleen na de derde inning keken de Reserve Reserves tegen een achterstand aan, maar deze werd door een effectief hart van de slagvolgorde netjes weggewerkt. Waarna in de innings die volgden ook de rest z’n steentje bijdroeg. De acht Bussumse honkslagen werden verdeeld tussen zeven verschillende spelers. Teamwork pur sang!

Onder het genot van een alcoholische versnapering herbeleeft de Kroket HET moment