Blunderend naar de overwinning

Amsterdam, 8 augustus 2020 – Wat hadden ze er zin an! Vorige week zondag was het volle bak in het Pim Mulier en woensdag was de opkomst bij de training on-Reserve Reserves hoog. Maar waarvoor vraag je je af. Na vier maanden Corona-quarantaine en niks doen zag het er beter uit.

Maar laten we het gezellig houden. Het was een mooie vrijdagavond, de zon scheen en dankzij een zacht briesje was de hitte ook nog redelijk te overzien. Daarbij zitten we in een redelijk gunstige periode wat de sun delay betreft.  De 7 minuten dat het spel stil lag was zelfs eigenlijk te kort om bij te komen van de pijn aan de ogen, ontstaan door het afzichtelijke spel van de Bussumers. 7 minuten was ook een nieuw Bussums record en het had nóg korter kunnen zijn als Noe Noe wat sneller z’n shirt had teruggevonden. 

Dan de wedstrijd tegen Boekaniers, het ongezellige deel van dit stukkie.  Drie ballen, drie nullen, dat had De Hof in de eerste inning verdiend. In plaats daarvan was er één nul en het tweede en derde honk bezet. En dan zal je het net zien, krijg je één hit tegen, is het net op dat moment. Het zouden de enige punten blijven die de Amsterdammers op De Hof wisten te maken. Stand 0-2.

Pas in de derde inning werden de Reserve Reserves gevaarlijk. De Besnorde Spijker opende met een honkslag en Elsje kreeg ‘m natuurlijk weer ‘ns op z’n lichaam. Noe Noe ging vervolgens diep en sloeg met zijn double De Besnorde Spijker over de thuisplaat. Arnold had verder niet z’n dag, maar hij sloeg met Elsje op drie nog wel een nuttig klapje naar de tweede honkman. Goed voor een stand van 2-2.

In de vierde inning leken de Bussumers door te pakken, maar na de lead-off hit van De PC en de double van Double D. zorgde ambitieus honklopen van De PC op een klapje van El Salvador naar de derde honkman voor een eerste nul. Daarna volgde nog twee keer velders keus, maar gescoord werd er niet. Kans knap geneutraliseerd, ik kan niet anders zeggen.

In de zesde inning was er dan eindelijk de eerste echte voorsprong van het seizoen, niet verrassend ingeleid door El Salvador. Na zijn double en een doorgeschoten bal was de klap van De Besnorde Spijker naar het rechtsveld genoeg voor een punt. Stand 3-2.

En dat punt kwam geen inning te vroeg want in de volgende slagbeurt wisten de Amsterdammers op het gooien van Montana de stand gelijk te trekken. Een hit, vier wijd, een opofferingsstootslag en nog een hit. Heel simpel eigenlijk, zouden de Bussumers ook ‘ns moeten proberen. Anyway, de stand was dus 3-3.

Igor was één van de spelers die halverwege de wedstrijd vers ingezet waren en in de zevende inning betaalde zich dat uit. Na zijn vier wijd sloeg De Kreis, nog zo’n verse speler, een hit waardoor één en twee bezet waren. De derde double van Double D. zorgde ervoor dat Igor kon scoren, maar De Kreis haalde het nét niet en sneuvelde voor de thuisplaat. Maar de voorsprong was er, stand 4-3.

In de tweede inning van Montana gooide hij er nog een schepje bovenop en de nummers 5, 6 en 7 werden 1, 2 en 3 aan de kant gezet.

De achtste Bussumse slagbeurt bracht geen punten, maar nog wel een Sombrero. Voor de laatste slagbeurt van de Amsterdammers werd El Salvador naar de heuvel gedirigeerd. Na twee snelle nullen op de nummers 8 en 9 moest hij de eerste slagman van de volgorde nog wel een hit toestaan. Maar de nummer twee was daarna kansloos, stond erbij en keer er naar. Strike-out, in stijl. Eindstand 4-3 voor de Bussumers.

We hebben nu nog ruim een week om bij te komen van de schrik. Er is hardop getwijfeld of trainen wel het juiste effect heeft op de prestaties, maar volgende week zondag moet er wel iets anders gedaan worden als de Bussumers afreizen naar Alkmaar. 

Kijk hier voor de box score en de statistieken.

Reserve Reserves klaar voor Corona-seizoen 2020

Amsterdam, 2 augustus 2020 – Het zal niet vaak meer voorkomen dat we in een zomerstop een voltallig team op de been kunnen brengen. Ook zonder zomerstop is dat overigens meer uitzondering dan regel, maar niets is normaal in dit Corona-seizoen en dus waren we vandaag compleet.

En compleet betekent voor de Reserve Reserves vijftien spelers, een coach en een scorer. 147 dagen nadat we in Bussum onze eerste wedstrijd speelden mochten we vandaag in de honkbalhoofdstad van Nederland, in het Pim Mulierstadion, aantreden voor oefenwedstrijd nummer twee. Tegenstander DSS/Kinheim is dit jaar nieuw in de Topklasse en had ook nog wel zin in een wedstrijdje voordat de competitie begint.

De dugout in Haarlem is groot genoeg om enige afstand te kunnen bewaren, maar iedereen moest nog behoorlijk wennen aan de elleboogjes, air-high-fives en zich inhouden met aanmoedigen. Nou ja, dat niet aanmoedigen dat was niet zo ingewikkeld, maar ook het elkaar afzeiken moest binnensmonds, en dat maakt het allemaal toch een stuk minder grappig.

De wedstrijd begon om 11:00u en dat was voor de nachtbrakers van de Reserve Reserves ook even wennen. Tegenwoordig ligt dat nachtbraken gelukkig ook niet meer aan het feesten en overmatig drankgebruik, maar vooral aan huilende baby’s. Moe dus wel, maar zonder kater.

Traditiegetrouw melden we in dit verslag geen statistieken of bijzondere honkbalprestaties. Voor de prestatie van de Bollendienst van De Hof maken we graag een uitzondering want hij had aardig z’n best gedaan op de warme hap. Deze werd met veel hete saus na de wedstrijd weggetikt. Die hete saus zorgde er wel voor dat veel spelers voorlopig hun smaakvermogen kwijt zijn. Ook een symptoom van Corona, dus we zullen de komende dagen extra moeten oppassen.

En omdat we geen high fives meer mochten geven hebben we na de wedstrijd maar eventjes gezwaaid naar de Haarlemmers. En ze zwaaiden terug, dus zij zullen ook wel een goede wedstrijd gehad hebben. Wij zijn in ieder geval klaar voor de competitie. Onze eerste wedstrijd spelen we a.s. vrijdag om 19:30u in de Rob Hoffman Vallei tegen Boekaniers. Komt dat zien (met mate en op afstand)

Tex Town Tigers maakt antireclame (en is erg onprofessioneel)

Open brief aan Tex Town Tigers (omdat ze ons geblokt hebben op Twitter)

Lieve ‘honkballiefhebbers’ van Tex Town Tigers,

Maanden geleden, in de tijd dat we nog dachten dat Corona een biertje was, werd het Heren 1 honkbalteam van Tex Town Tigers voor de competitie voor 2020 weer ingedeeld in ‘onze poule’ in de Topklasse. De wedstrijden verschenen op de website van de KNBSB én in de o zo handige app die we allemaal op onze mobieltjes hebben geïnstalleerd.

Toen die app een paar jaar geleden voor het eerst beschikbaar kwam bestond er hier en daar wel wat weerstand tegen, maar inmiddels zijn we een paar jaar verder en is iedereen er aardig aan gewend geraakt. Ik denk zelfs dat we stiekem allemaal wel vinden dat het een verbetering is ten opzichte van de oude wedstrijdformulieren.

Daarbij zitten er allemaal leuke extra mogelijkheden in die app. Ik kan me bijvoorbeeld voorstellen dat, als je elke week vanaf het randje van Duitsland richting de Randstad moet rijden, het hartstikke handig is dat je vanuit de app direct naar je routeplanner kan klikken, en dus niet meer op zoek hoeft naar het exacte adres van het veld van de tegenstanders. De tijden dat je een half uur voor de start van de wedstrijd met vijf auto’s in een woonwijk ver van het veld voor het huis van de wedstrijdsecretaris staat zijn daarmee definitief achter ons.

Maar naast de routeplanner en natuurljk het digitale wedstrijdformulier zit er nóg een hele handige feature op die app. Je kunt namelijk met drie (kan ook vier zijn) goed gemikte klikken ervoor zorgen dat het hele wedstrijdprogramma in je digitale agenda zichtbaar wordt gemaakt. It’s magic! Na maanden in de zaal getraind te hebben kijken wij elk jaar weer uit naar het ‘buitenseizoen’ dus zodra het programma beschikbaar is koppelen wij dit dan ook met veel plezier aan onze agenda’s.

Ook de eind vorig jaar zorgvuldig geplande oefenwedstrijden die we aan de bond hadden doorgegeven waren in maart al terug te vinden in de app, en dus ook in onze agenda’s. Alleen onze oefenwedstrijd in Duitsland tegen Bonn stond er niet in, dus die hadden we zelf handmatig in onze agenda’s gezet. We zouden daar niet alleen een wedstrijd gaan spelen maar ook een weekendje de bloemetjes buiten gaan zetten. Natuurlijk hadden we even naar jullie gezwaaid bij de afslag Enschede, net voordat we de topsnelheid van onze bolides zouden testen.

Maar het liep dus anders dit jaar. Na onze eerste oefenwedstrijd begin maart mochten er geen wedstrijden meer gespeeld worden. Het weekendje Duitsland was ook van de baan, we hebben dus ook niet naar jullie gezwaaid, weten dus ook niet hoe hard onze auto’s nou echt kunnen, en het was dus afwachten wanneer we weer wedstrijden zouden mogen spelen.

In april maakte de bond bekend dat de competitiewedstrijden voorlopig afgelast waren, maar dat ze wel gewoon in de agenda bleven staan. Heel handig omdat je op die manier, als het weer zou mogen, direct een paar oefenwedstrijden in de agenda hebt staan. Puzzelen met beschikbaarheid van je eigen spelers en tegenstanders en al dan niet beschikbare velden is altijd al lastig, maar helemaal als je niet weet wanneer het weer gaat beginnen, en als je dat ineens binnen een week of twee zou moeten regelen.

En toen kwam op 24 juni het verlossende woord van onze Minister-president. We mochten weer! Vanaf 1 juli zouden we weer wedstrijden mogen spelen. Een snelle blik in de agenda leerde dat dit voor ons betekende dat we op 3 juli in Bussum tegen Tex Town Tigers voor het eerst weer écht mochten honkballen. Leuk! Zin in! De opkomst bij onze training die 24ste juni was meteen een stuk groter dan in de weken daarvoor. Want trainen is leuk, maar je doet het natuurlijk voor de wedstrijden. Al is het een oefenpotje, of een wedstrijd in een halfslachtig ingekort seizoen. Spelen!

Maar daarna ging het mis, bij jullie wel te verstaan. Niet op 25 juni of 26 juni of zelfs 27, 28 of 29 juni, nee op dinsdagavond 30 juni pas, om 23:27u stuurt jullie wedstrijdsecretaris een korte mail naar onze wedstrijdsecretaris:

Ons Heren 1 team moet zich, voor de oefenwedstrijd uit van a.s. vrijdag 3 juli tegen jullie HCAW3 team, helaas afmelden. Graag ontvang ik een bevestiging, dat jullie de afmelding hebben ontvangen.

Onze wedstrijdsecretaris stuurt direct na ontwaken op woensdagochtend de mail naar ons door. Al maanden hebben we allemaal die wedstrijd in de agenda staan (dat zouden jullie dus ook ‘ns moeten proberen) en twee dagen voordat we onze eerste wedstrijd in maanden weer zouden gaan spelen haakt onze tegenstander, jullie dus, zonder opgaaf van reden af. Er wordt niet eens een poging gedaan om op een ander moment dat weekend te gaan spelen. Vrijdag lukt niet? Zaterdag doen? Zaterdag einde middag? Moeten we naar jullie toe komen? Of toch liever zondag bij ons. Maar 9 spelers? Iemand van ons bij jullie spelen dan? Kom maar door hoor, wij hebben er zin in! Het is al weken top honkbalweer. Play ball!

Een andere tegenstander vinden op zo’n hele korte termijn is natuurlijk altijd al moeilijk, zeker als je je realiseert dat niet alleen de wedstrijd tussen Tex Town Tigers en de Reserve Reserves al maanden in de agenda staat. Ook alle andere potentiële oefentegenstanders hebben voor dat weekend dus al een wedstrijd staan. We hebben het in die krappe twee dagen hier en daar nog wel geprobeerd, maar het was een kansloze exercitie.

Wij waren dus behoorlijk teleurgesteld, en dat had niet alleen te maken met deze ene wedstrijd. Ook in 2019 én in 2018 had TTT het al op vergelijkbare manieren laten afweten. Wij kende dat soort verhalen wel uit de clusteroverleggen, maar dat betrof altijd teams uit (veel) lagere klassen, niet uit de Topklasse, en zeker niet bij 1ste teams. Bij veel verenigingen is dat toch het vlaggenschip. Maar bij Tex Town Tigers is dat anders, daar is het 1ste team kennelijk de modderschuit.

En toen gebeurde het. Op donderdag 2 juli verschijnt op Facebook en op Twitter een bericht van Tex Town Tigers dat we gezien de hierboven geschetste gebeurtenissen niet goed konden thuisbrengen. Het bericht begint namelijk met “Wat zijn we blij dat we weer wedstrijden kunnen spelen”. Hoe ongeloofwaardig kun je zijn? Het eerste weekend dat er weer wedstrijden gespeeld mogen worden haakt jullie eerste team lafjes af, zonder tekst of uitleg, en doet geen enkele poging om tóch te kunnen spelen. Het lijkt er dan ook op dat het social media team van Tex Town Tigers honkbal er meer zin in heeft dan het heren 1 honkbal team.

Wij besluiten daarop nog één poging te wagen en antwoorden op vrijdag op Facebook en op Twitter op dat bericht:

Als jullie echt zo blij zijn dat er weer gespeeld kan worden dan moet jullie 1ste team gewoon naar Bussum komen vanavond. De wedstrijd staat al maanden in de agenda en het is voor ons onmogelijk om op zo’n korte termijn een alternatief te vinden. 3e jaar op rij dat TTT dit flikt!

Maar geen reactie, niet voordat de wedstrijd gespeeld had moeten worden en ook de twee weken daarna blijft het stil. Tot gisteren out-of-the-blue er in de DM van de Reserve Reserves Twitteraccount het volgende bericht verschijnt:

Wat jammer dat jullie zo op Twitter anti reclame voor de sport maken. Erg onprofessioneel en reden voor een block.”

De wereld op z’n kop natuurlijk. De Honkbalweek mag zich dit jaar dan digitaal hebben afgespeeld en de Hoofdklasse mag dan dit jaar een e-League hebben, het échte honkbal wordt nog steeds op het veld gespeeld, tussen honkbalteams met echte spelers en niet met social media teams, bij TTT waarschijnlijk bestaande uit één enkele droeftoeter met een toetsenbord.

Het keer op keer laat afzeggen of niet komen opdagen is één van de grootste problemen waar we in Nederland mee te maken hebben. Dat is pas antireclame (één woord) voor de sport. Daarbij is het inderdaad ook onprofessioneel, maar dat geeft niet, in Nederland wordt nu eenmaal niet professioneel gehonkbald. Maar wat het óók is is onfatsoenlijk, en als het keer op keer gebeurt is het zelfs onbeschoft.

Wij kiezen er dus voor om jullie dat eerlijk en open en bloot, voor iedereen te zien, te vertellen, en het niet even sneaky in een DM op Twitter of Facebook om vervolgens met een block verdere communicatie onmogelijk te maken. Dat vinden wij namelijk een beetje kinderachtig, een vorm van digitaal belletje lellen.

Op vrijdag 25 september verwachten wij jullie weer in Bussum. Graag ontvangen we een bevestiging dat jullie het competitieprogramma in jullie agenda hebben gezet.

Coronatijd = komkommertijd

Amsterdam, 21 mei 2020, Hemelvaart – Het was top honkbalweer! Maar wedstrijden zitten er voorlopig nog even niet in helaas. Gelukkig mogen we al wel weer trainen, en dat was gisterenavond dan ook wel weer heerlijk!

Wel bleek dat de timing en de scherpte nog ver te zoeken was. Er was er zelfs één die zo uitgetuned is tijdens de Corona-lockdown dat hij de hele training compleet vergeten was. Volgende week woensdag weer een kans.

Voor honkbal is deze coronatijd toch een beetje komkommertijd, maar om toch een beetje met honkbal bezig te zijn hierbij een oproep voor alle honkballiefhebbers van toen, die van nu mogen natuurlijk meekijken, maar ik vrees dat ze weinig nuttigs kunnen bijdragen.

Maar eerst even een klein stukje historie. Aan het begin van deze eeuw bestonden de Reserve Reserves ook al. Ook toen bestond het team uit oud tophonkballers die wél wilden blijven honkballen, maar liever niet drie, vier, vijf keer per week, of erger. De oplossing was ‘Het Derde’. En omdat het voor ‘Het Eerste’ in noodsituaties soms fijner was om gebruik te maken van de ervaring van de ouwe rotten, dan van het nog net niet hard genoeg opstormende talent van de Rookies, werd het team al snel de ‘Reserve Reserves’.

Omdat er ook bij andere verengingen dan HCAW dit soort spelers waren, die ook in een ‘Derde’ gingen spelen, kwamen veel oude bekenden uit de Hoofdklasse en Overgangsklasse elkaar weer met enige regelmaat tegen op een honkbalveld. Door de clubdichtheid was het vooral in de regio Amsterdam-Haarlem vaak een feest der herkenning.

Om nog even met een klapper het seizoen uit te kunnen gaan besloot Laurens-Jan Derijks, toen van ‘Het Derde’ van Pirates, een toernooitje te organiseren voor de leukste en gezelligste teams met oud tophonkballers. En ik zou bijna zeggen ‘en de rest is geschiedenis’. Ware het niet dat het doorslaggevende succes dat deze ‘Third Series’ na een aantal edities toch weer gestopt is. Oorzaak: Gebrek aan tijd voor de organisatie en te weinig animo bij andere verenigingen om het stokje over te nemen. Jammer maar helaas, en gelukkig hebben we de foto’s nog.

En over die foto’s wil ik het nu even hebben. Want de Third Series mogen dan gestopt zijn, het initiatief dat hieruit voortkwam, de Dutch Senior Baseball & Softball League, is nog altijd springlevend! Één van de initiatieven van de DSBSL is het verzamelen van oude teamfoto’s, van zoveel mogelijk verenigingen en teams, en nu komt het addertje onder het gras of de aap uit de mouw: wel graag mét de  bijbehorende namen!

Voor de foto’s van de Reserve Reserves tijdens de Third Series hebben we dat natuurlijk ook zonder jullie hulp wel voor elkaar gekregen, maar er zijn nog heel veel foto’s waar iemand nog even de namen van moet doorgeven.

Wil je zelf een foto toevoegen van een Nederlands team, een team uit de Hoofdklasse, Overgangsklasse, Topklasse of de 1e Klasse, dan ga je naar deze pagina. Als je een foto hebt gezien waar je de namen van kent en/of het jaartal, dan ga je hierheen.