Amsterdam, 16 september 2012 – Het kampioenschap van de Eerste Klasse A was al een tijdje binnen, maar vandaag werd Hoofddorp ook nog maar even aan de zegekar gebonden. Het werd een goede ‘generale’ voor de Aluminium Series die beginnen op 29 september. Het werd in Hoofddorp maar liefst 3-15 voor de Reserve Reserves.
“Never change a winning bollendienst” moet Rikkie gedacht hebben. Toen de Bussumers eerder dit seizoen naar Hoofddorp togen, om daar een zwembad aan te treffen, had hij namelijk dezelfde succesvolle oplossing bedacht voor de bollendienst als vandaag. Ondanks de afgelasting werd er toen heerlijk gezond gegeten, en vandaag ook weer. Dus of het regent of niet, de plaatjes blijven hetzelfde.

Ook de gooikwaliteiten van De Souza blijven onveranderd. De eerste inning is altijd even lastig, en ook vandaag leverde die slagbeurt een paar hits en een puntje op. Maar daarna was hij weer soeverein totdat in de vijfde inning VGM en Gagarin het niet met elkaar eens konden worden over wie die hoge ballen nou moest vangen. Bij onbeschaafde teams leveren dat soort situaties vaak akelige botsingen op, maar de beschaafde Bussumers gunden elkaar de vangballen waardoor tot twee keer toe het leer het gras wist te bereiken. Laten we het er maar op houden dat we blij zijn dat de miscommunicatie niet tot blessures heeft geleid.
Voor de wedstrijd was het in ieder geval niet erg belangrijk meer. In de eerste inning al wist Jopie voor de Reserve Reserves te scoren na een foutje en hits van de GKL en Gagarin. In de tweede inning werden daar nog vier punten bij geharkt. Jariño opende met een stevige hit en ook NoNoJoe had een goeie dag en produceerde een stevige single. Edgar volgde met een goed uitgevoerde dragbunt waarop de derdehonkman de bal hard langs het eerste honk gooide voor het tweede punt van de wedstrijd.
Jopie pakte de rally verder op en pegelde met zijn hit vervolgens ook NoNoJoe over de thuisplaat. De volgende klap kwam van de GKL. Zijn ploppertje over de tweedehonkman leek even de boeken in te gaan als hit, maar Jopie had in goed overleg met de GGL besloten bij het eerste honk te blijven staan. De GKL wilde daar ook naartoe waardoor een zogenaamde ‘gedwongen loop’ ontstond, en omdat Jopie niet van plan was te gaan lopen, en inhalen niet mag, werd Jopie door een actie 8-naar-4 de tweede nul van de inning. De ribbie van de GKL telde nog wel, maar zijn hit was verdampt als sneeuw voor de zon. Als schrale troost mocht hij zelf nog wel het vijfde punt binnenlopen op een pegel van VGM. Stand 1-5.
In de vierde inning werden er nog drie Bussumse punten bij gescoord. Jopie leverde zijn tweede hit van de wedstrijd af en werd door voormalig vierwijd-koning Gagarin naar het tweede honk gebracht, door vier wijd, natuurlijk. VGM nam de bal daarna heerlijk op z’n stok en dubbelde beide heren over de thuisplaat. Aan de plaat verscheen vervolgens een hevig teleurgestelde Rikkie. Hij had uitgerekend dat hij met 3-uit-3 op de magische .500 zou uitkomen. Na de vang-9 en de velderskeus in de eerste innings was dat een onmogelijke zaak geworden. Niettemin zette hij zich er overheen en produceerde een stevige rbi-single. De stand werd daarmee 1-8, maar na de, laten we het de “gelukkig-geen-ongelukken vijfde slagbeurt van Hoofddorp” noemen, was het 3-8.
In de gelijkmakend zesde inning werd De Souza vervangen door Jariño de vrolijke Braziliaanse Tuinman. Hij wist de mogelijke dreiging tot een minimum te beperken. In twee innings kreeg hij nog wel twee hits, maar geen punten tegen.
De zevende slagbeurt was weer zo’n echte Reserve Reserve beurt. Jopie en NoNoJoe leverde beiden hun vierde hit van de wedstrijd af. Jariño sloeg z’n derde. Voor Edgar en Gagarin was het hun tweede. Remmie sloeg alle frustraties van de eerder gevangen liner van zich af, en sloeg de bal deze keer wél langs de derdehonkman. Met de tweede van Rikkie hield hij zijn droom levend. (4-uit-4 in de volgende wedstrijd is gewoon .500).
De 8 hits leverde 7 punten op en toen na dertien slagmensen de derde nul werd gemaakt hadden alle Reserve Reserves tenminste één hit in de wedstrijd. En als de derdehonkman de hit van de PC niet in het binnenveld had weten te houden, dan had dat ook gezegd kunnen worden voor de ribbies.
Volgende week wordt er een weekje rust gehouden. De Eerste Klasse B krijgt de kans te beslissen wie de tegenstander mag zijn bij de Aluminium Series. Zaterdag 29 september wordt de eerste wedstrijd van de best-of-three gespeeld.
De Bussumers waren na het debacle van afgelopen donderdag gebrand op een goede uitslag, en de opkomst was dan ook uitmuntend te noemen. Iedereen was bijzonder hongerig naar revanche, vooral op zichzelf. Alleen Gagarin liet zijn familieleven een weekendje voor gaan, maar eenmaal aangekomen in Krommenie bleek ook hij toch nog een beetje aanwezig te zijn.
Na een hoop grootspraak voorafgaand de wedstrijd kwam het er in de vierde inning voor Jopie dan toch écht van. Hij sloeg een bal over het op een vrij onhandige positie geposteerde linksveldhek. Helaas was de klap niet van dien aard dat hij er zelf ook echt van kon genieten. Wel een homerun dus, maar niet een die hij zelf gezien had. Op papier had hij zichzelf dus een mooi cadeautje gedaan en omdat hij net jarig was geweest ging na z’n dinger ook de taartdoos open. En zoals we de familie Kalies kennen, was ook de taart geheel in stijl.
Maar met het slagfestijn van vorige week nog vers in het geheugen raakten de Reserve Reserves niet van slag. In de tweede gelijkmakende slagbeurt werd er al snel een puntje teruggepakt. VGM kwam met vier wijd op het honk en Jopie prutte hem met een infield-hit naar het tweede honk. De PC verprutste daarna een hit-and-run waardoor VGM sneuvelde voordat hij bij de steelpoging het derde honk kon bereiken. De honkslag die de PC daarna sloeg maakte nog wel iets goed, en door snugger honklopen waren toch weer het tweede en derde honk bezet. Ed de Kroket deed vervolgens wat hij moest doen en wat er van hem verwacht werd, resp. het punt binnen slaan en zelf uitgaan, door een actie 3-alleen. Stand 1-2.
Ed de Kroket deed er vervolgens alles aan om niet uit te gaan en de rally voort te zetten. Met twee slag werd een bal ver aan de buitenkant nog nét getoucheerd waardoor hij z’n slagbeurt kon verlengen. Ed was zondag gewoonweg onpasseerbaar. Dus ook de poging van de werper om het dan maar via de grond te proberen liep op niets uit. Ed pakte ‘m moeiteloos na de stuit weer op en sloeg ‘m naar de verbouwereerde derdehonkman. Vol ongeloof keek die nog even naar Jopie die schaterlachend bij het derde honk stond, waarna de Alkmaarder de bal netjes langs het eerste honk smeet. Jopie en de PC konden scoren en de stand was 7-4.

De sombrero bewijst dat Jopie vrijdag het gevaarlijkst aan slag was als hij z’n knuppel niet uit z’n nek haalde. Hij deed dat echter wel op een héél goed moment want zijn vier wijd zorgde voor de 4-3. VGM werd het laatste slachtoffer van Morales, want na zijn drieslag sloeg Remmie een bases-clearing-double tegen het linksveld-hek. Er was in het hele stadion maar één man die dacht dat er in het linksveld een vangfout was gemaakt, en dat was Remmie, maar gelukkig heeft hij meer verstand van eh…ehm… eh… andere dingen. Vangfout of niet, het was in ieder geval zeker het einde van Morales die vijf fantastische innings had gegooid.
