Amsterdam, 3 september 2012 – Het kampioenschap is binnen. Voor het tweede jaar achtereen zijn de Reserve Reserves weer de sterkste in hun poule in de Eerste Klasse. En gelukkig op eigen kracht én op eigen veld. Tegen Alcmaria Victrix, de nummer 2 uit de poule, werd met 14-4 gewonnen. Op naar de Aluminium Series!

Het was de tweede topwedstrijd in evenzoveel weken, en zowel de einduitslag als het scoreverloop laten zich goed met elkaar vergelijken. Net als vorige week bij de Mokum Hawks liepen de Bussumers namelijk tegen een snelle achterstand aan. De eerste twee Alkmaarders die in het slagperk verschenen waren samen al goed voor het eerste punt. De Souza herpakte zich direct en gooide drie keer drie slag. In de tweede inning kwam er na een vangfoutje, vier wijd en weer twee hits van de kop van de slagploeg toch nog een puntje bij.

Maar met het slagfestijn van vorige week nog vers in het geheugen raakten de Reserve Reserves niet van slag. In de tweede gelijkmakende slagbeurt werd er al snel een puntje teruggepakt. VGM kwam met vier wijd op het honk en Jopie prutte hem met een infield-hit naar het tweede honk. De PC verprutste daarna een hit-and-run waardoor VGM sneuvelde voordat hij bij de steelpoging het derde honk kon bereiken. De honkslag die de PC daarna sloeg maakte nog wel iets goed, en door snugger honklopen waren toch weer het tweede en derde honk bezet. Ed de Kroket deed vervolgens wat hij moest doen en wat er van hem verwacht werd, resp. het punt binnen slaan en zelf uitgaan, door een actie 3-alleen. Stand 1-2.

Een Alkmaarse lead-off homerun in de derde inning zorgde weer voor een verschil van twee punten. De twee keer vier wijd die hierop volgde, een aansluitende double-steal en een opofferingsslag vang-9 zorgde voor nog een Alcmariaans punt en een 1-4 achterstand. Maar dat was het dan ook wel. Het was genoeg geweest, het werd tijd voor het kampioenschap.

De gelijkmakend derde inning werd geopend door Gagarin die prompt vier wijd kreeg. Vier wijd kaal, en dat is het vermelden waard omdat hij dat later in dezelfde inning nóg een keer kreeg en hij in de eerste inning ook al na vier ballen naar het eerste honk mocht stiefelen. Twaalf wijdballen achter elkaar, en daarna nog twee in de volgende slagbeurt, was een evenaring van het record dat hij zelf in de jaren ’80 in de pupillen-C gezet had.

Na een vang-3 van Super Seb wist NoNoJoe de rally door te zetten. Hij tikte met zijn hit Gagarin naar het derde honk. Rikkie nam de bal daarna, als een echte vent, voor het team op z’n mouw. Met de honken vol sloeg VGM de bal in ‘the hole’ voor het tweede Bussumse punt. Jopie leunde er nog een ribbie bij waardoor de stand op 3-4 kwam. De beurt was weer aan de PC, hij kon niet achterblijven en dajakkerde de bal hard over de linksvelder voor een tweehonkslag waardoor de achterstand kon worden omgebogen naar een voorsprong. Het gelijkmakende punt dat VGM namens de Reserve Reserves kon scoren was het tweehonderdste punt van het seizoen, en dus een mijlpaal om te vermelden. Stand 5-4.

Ed de Kroket deed er vervolgens alles aan om niet uit te gaan en de rally voort te zetten. Met twee slag werd een bal ver aan de buitenkant nog nét getoucheerd waardoor hij z’n slagbeurt kon verlengen. Ed was zondag gewoonweg onpasseerbaar. Dus ook de poging van de werper om het dan maar via de grond te proberen liep op niets uit. Ed pakte ‘m moeiteloos na de stuit weer op en sloeg ‘m naar de verbouwereerde derdehonkman. Vol ongeloof keek die nog even naar Jopie die schaterlachend bij het derde honk stond, waarna de Alkmaarder de bal netjes langs het eerste honk smeet. Jopie en de PC konden scoren en de stand was 7-4.

Edgar prikte met z’n tweede hit van de wedstrijd Ed naar het derde honk, waarna de vier wijd van Gagarin weer volle honken betekende. De Alkmaarse pitcher-wissel pakte daarna niet meteen gelukkig uit want de geraakt werpen voor Super Seb zorgde voor nog een puntje. Met nog steeds maar één uit peerde NoNoJoe de bal ongenadig hard tussen één en twee, maar helaas net op de plek waar de tweedehonkman geposteerd stond. De nul werd gemaakt op twee, maar het dubbelspel kon niet meer gemaakt worden, dus ook het punt telde. Stand 9-4.

Het verschil was gemaakt. En weer hadden de Bussumers aan één inning genoeg gehad. Nu was het zaak om zo snel mogelijk over de eindstreep te komen. Aanvallend bleef het soepel lopen, en ondanks dat het met tijd en wijlen behoorlijk werken was voor De Souza stond hij in de volgende innings geen punt meer toe.

In de vierde inning leverde VGM nog een afgrijselijke bom af, en hits van Jopie en Edgar zorgde voor het elfde en twaalfde punt. Een dubbel van Rikkie in de vijfde inning werd verzilverd door Jopie die hem naar het derdehonk sloeg en met 3-uit-3 tevreden op de wedstrijd kan terugkijken. De PC nam vervolgens de bal ongenadig hard op z’n handle, de 4-naar-3 leverde het dertiende punt op. Krijtje zorgde na een seizoen vol blessureleed, met een goed geplaatste pinchhit voor het verschil van 10 punten.

De strike-out voor de eerste Alkmaarse slagman in de zevende inning was het laatste wapenfeit van De Souza die tevreden de bal kon overgeven aan Rookie en collega lefty Gijs van Els. Eerder dit seizoen was “De Kreis” al bijzonder nuttig, en ook “De Gijs” stelde niet teleur. Het was even twee slagmensen opwarmen, maar daarna leverde een grondbal de tweede nul op. De volgende slagman werd het slachtoffer van het stijlvolle einde van de wedstrijd. Strike-out! 14-4. Einde wedstrijd. KAMPIOENEN!

De foto’s bij dit verslag zijn gemaakt door Alfred Cop, fotograaf en vriend van de Reserve Reserves. Veel meer door hem gemaakte foto’s van de wedstrijd kun je hier bekijken en bestellen.

Kijk hier voor de boxscore en de statistieken van deze wedstrijd.

Amsterdam, 25 augustus 2012 – Omdat de Amsterdammers op zaterdag geen team op de been zouden kunnen krijgen werd de wedstrijd Mokum Hawks vs. Reserve Reserves naar vrijdagavond verzet. Het maakte de Bussumers niet uit. Na een langzame start was één inning gas geven voldoende. Het werd een mercy-rule-einde en de Hawks werden geveegd op eigen veld. Het werd 4-14.

Maar 4-14 vertelt niet het hele verhaal van de wedstrijd. De langzame start was namelijk écht langzaam. Aanvallend kwamen de Bussumers er in de eerste helft van de wedstrijd totaal niet aan te pas. De Amsterdams-Mexicaanse werper Morales had de touwtjes tot en met de vijfde inning stevig in handen.  Z’n cijfers tot dan toe waren 5-0-1-2, geen vuiltje aan de Amsterdamse lucht.

De Hawks waren aanvallend wel direct op dreef en op een jetlaggerige VGM werden in de eerste inning al direct drie honkslagen geslagen, en twee punten gescoord. In de tweede en derde inning wisten ze VGM al wat minder te raken, maar dat kwam omdat ze te weinig hadden geoefend op ballen die met een stuiter over de plaat hoppen. Remmie liet zich achter de plaat door die stuiters niet van de wijs brengen en wist het merendeel te stoppen. Na drie innings was het dus nog steeds 2-0.

In de eerste helft van de vierde inning kwam Jariño de dugout binnen gelopen. Hij was ruim tweeënhalf uur op zoek geweest naar Sportpark Ookmeer en had tijdens de speurtocht alle 28 wraps verorberd die hij vanwege z’n bollendienst bij zich had. Veel tijd op bij te komen kreeg hij niet, want nadat Morales drie Bussumse slagmensen met drieslag aan de kant had gezet moest Jariño meteen de heuvel op. Hij wist de slagzone direct te vinden en al snel werd de eerste nul gemaakt. Maar de slagmensen raakten snel gewend aan de ballen zonder stuiter en na de honkslag van de nummer twee op de slaglijst wist Bas Kuijer de Amsterdamse voorsprong te verdubbelen door een dinger naar het links-midveld te slaan. Stand 4-0.

In de vijfde inning hadden de Bussumers nog steeds weinig in te brengen. Three-up, three down. Het zag er naar uit dat het een snelle wedstrijd ging worden want ook Jariño had in de vijfde inning geen moeite meer met de Amsterdamse slagploeg. Maar toen kwam de zesde inning. Een inning die nog wel even blijft nadreunen in Amsterdam en waar de Bussumers nog wel een weekje van zullen nagenieten.

De Reserve Reserves waren drie keer rond geweest en de kop kwam weer aan slag. Een hit van Edgar werd gevolgd door een hit van Gagarin. Jariño sneuvelde door een 6-naar-3, maar hij moest zich concentreren op het gooien, en de wraps zaten waarschijnlijk een beetje dwars. Super Seb sloeg met z’n liner de eerste twee Bussumse punten op het niet eens spreekwoordelijke scorebord. Rikkie volgde met een hit en de daarop volgende hit van NoNoJoe zorgde voor volle honken.

De sombrero bewijst dat Jopie vrijdag het gevaarlijkst aan slag was als hij z’n knuppel niet uit z’n nek haalde. Hij deed dat echter wel op een héél goed moment want zijn vier wijd zorgde voor de 4-3. VGM werd het laatste slachtoffer van Morales, want na zijn drieslag sloeg Remmie een bases-clearing-double tegen het linksveld-hek. Er was in het hele stadion maar één man die dacht dat er in het linksveld een vangfout was gemaakt, en dat was Remmie, maar gelukkig heeft hij meer verstand van eh…ehm… eh… andere dingen. Vangfout of niet, het was in ieder geval zeker het einde van Morales die vijf fantastische innings had gegooid.

Het was nog steeds de zesde inning en iedereen was al een keer aan de beurt geweest. Het gissen op Van Wissen kon beginnen. En of er nou werd voorgezegd, of dat er gewoon heel goed gegist werd, niemand zal het weten. Feit is dat de eerste vijf slagmensen allemaal een hit produceerde. Edgar sloeg met z’n tweede hit van de inning nog een punt binnen, en Gagarin produceerde ook hit numero dos. Jariño had even overgegeven achter de dugout, dat luchtte op, en ook hij leverde een hit af. Met de honken vol ging Super Seb diep voor zijn tweede hit, een bases-clearing-triple. Rikkie z’n tweede hit was een stand-up double, goed voor een ribbie, en de kenners weten hoe ver Rikkie een bal moet slaan wil hij een tot een stand-up double komen. Na de vangbal voor NoNoJoe, en toen het stof was neergedaald, werd het scorebord weer zichtbaar. De stand was 4-11 geworden.

Lamgeslagen door het Bussumse slaggeweld hadden de Hawks zelf aan slag weinig meer in te brengen. Jariño gooide nog een strakke inning en verzekerde daarmee zo goed als zeker z’n eerste ‘win’ van het seizoen. De Souza mocht vanaf de zevende inning de boel op slot gooien. Aanvallend was het voor HCAW nog steeds niet klaar. Net als in de zesde inning mocht in de achtste inning de kop weer afslaan. De eerste vier slagmensen zorgden voor vier hits en twee punten. De actie 4-naar-3 van Rikkie leverde het veertiende punt op. Voldoende voor uitzicht op een vroegtijdig einde van de nogal bizarre wedstrijd. En zo geschiedde. De Souza produceerde in de gelijkmakende achtste innings nog twee strike-outs, en de vang-8 betekende het einde van de wedstrijd. 4-14.

Kijk hier voor de stats en de boxscore

De voorsprong op de concurrenten wordt met deze uitslag niet kleiner. Volgende week vrijdag komt Alcmaria naar De Vallei om hun laatste strohalm te pakken en om te proberen de Bussumers van het kampioenschap af te houden. Komt dat zien!

Amsterdam, 19 augustus 2012 – Het was alweer een paar weken geleden dat de heren Reserve Reserves in competitieverband op een honkbalveld samen moesten komen, en dat was te zien ook. In een verschroeiende hitte werd er maar nipt gewonnen van Zuidvogels. Het werd 1-2.

Natuurlijk, het was warm, maar in de eerste twee innings leken de Bussumers er maar weinig last van te hebben. Aanvallend liep het best aardig, er werden vijf honkslagen geslagen. In de eerste inning leverde dat nog geen punten op, maar in de tweede inning sloeg Ed de Kroket met een kordate klap Rikkie en daarmee het eerste punt en daarmee een voorsprong op het spreekwoordelijke scorebord.

Met drie honken bezet in de derde inning leverde vier wijd voor de GKL een binnen geleund punt op. Daar bleef het in die inning bij, de voorsprong was verdubbeld, maar in drie innings hadden de heren uit Bussum al zes honklopers achtergelaten op de honken. Met zes honkslagen en vier keer vier wijd zou je toch meer moeten kunnen scoren in drie innings. Een beetje slordig .

Verdedigend zat het gelukkig behoorlijk snor. De Souza had een goeie speed en wist de spots behoorlijk te raken. En als de Huizers één voor één op de honken kwamen, dan gingen ze er in paartjes weer vanaf. De eerste inning werd beëindigd met een vrij standaard 6-naar-4-en-4-naar-3-dubbelspel. In de tweede inning werden twee achter elkaar geslagen dubbels (!) geneutraliseerd door een iets minder standaard 6-naar-5-naar-2-en-2-naar-4-dubbelspel. Geen punt.

In de vierde inning werd een heuse webgem geproduceerd door Jopie, met behulp van Super Seb. Ik zou hier een beschrijving van dit heugelijke spel kunnen geven, maar er zijn beelden van een identieke play die toevallig gisteren bij de collega’s in de VS gemaakt zijn. Kijk en huiver!

In de zesde inning werd een openings dubbel verdienstelijk omgeturnd tot een punt waardoor de Bussumse voorsprong werd gehalveerd. Degelijk veldspel wist erger te voorkomen, en het werd pijnlijk duidelijk dat het van de verdediging moest komen, want aanvallend was het allemaal maar matig.

Pas in de achtste inning leken de Reserve Reserves door te kunen drukken. Ed de Kroket was met z’n tweede hit op het honk gekomen en Edgar had hem behoorlijk profi naar twee gebunt. Na vier wijd van Super Seb mocht de PC de genadeklap geven. Helaas had hij, ondanks hevige ontkenning zijnerzijds, behoorlijk last van de zon, of iets anders, want de plopper die hij sloeg had natuurlijk gewoon een hit moeten zijn. In plaats daarvan besloot hij gezellig bij de thuisplaat, de catcher en de scheidsrechter te blijven staan om te kijken of de bal gevangen zou gaan worden, of fout zou vallen. Geen van beiden werd het. Toen de bal net aan de binnenkant van de lijn viel en hij vol afgrijzen toch maar een soort van sprint naar het eerste honk begon was de werper al lang en breed onderweg om de aangooi op het eerste honk om te turnen tot een nul. Geen honkslag dus, gewoon de tweede nul van de inning, en omdat NoNoJoe ook een NoNoDag had bleef de voorsprong slechts één punt.

In de negende inning leek het nog even goed fout te gaan. De eerste slagman wist na een lepe dragbunt (don’t try this at home) het eerste honk te bereiken en een opofferingsstootslag bracht hem naar twee. De honkslag die volgde bracht het gelijkmakende punt slechts 30 voet (feet) van de thuisplaat. Alle hens aan dek dus, het binnenveld stond in, het punt moest worden tegengehouden. Het was echt te heet voor een verlenging. De pinchhitter van Zuidvogels kreeg de bal vervolgens behoorlijk op z’n stok, maar Rikkie maakt een zweefduik naar z’n handschoenkant en wist de bal te stoppen. Na een kopje koffie te hebben gedronken besloot hij toch maar op te staan en de naar thuis opstormende loper tegen te houden. Hij gooide de bal naar de PC die bij de onvermijdelijke botsing de bal wist vast te houden! Helaas hebben we van deze play geen beelden, maar u kunt zich er vast van alles bij voorstellen. Met twee nullen en slechts het eerste honk bezet was het gevaar geweken. Een velderskeus 4-naar-6 zorgde voor een einde aan de wedstrijd.

Kijk hier voor de stats en de boxscore

In de spannende 1^ste Klasse A waren de Reserve Reserves niet de enige die een moeilijke eerste wedstrijd na de zomerstop hadden. Concurrent Pioniers had zaterdag al met 12-1 van Pirates verloren en in een knotsgekke negende inning wist Olympia Haarlem de wedstrijd van Alcmaria Victrix te winnen. Al met al dus een gunstig weekend voor de Bussumers!

En dan verder nog even dit, uitleg is niet nodig dunkt me.

Amsterdam, 5 augustus 2012 – Dat de Reserve Reserves een kweekvijver van succes is mag als bekend worden verondersteld. Toch zijn we trots dat dit keer op keer bewezen wordt. Ook vandaag is er weer een wapenfeit bijgekomen.

Drie weken geleden gooide De Kreis nog vier voortreffelijke innings tegen de Zuidelijke Vogels, vandaag zorgde hij er eigenhandig voor dat de Hoofdmacht van HCAW definitief in de Hoofdklasse kan blijven, en dat Sparta/Feyenoord tegen RCH mag spelen voor behoud, als ze tenminste genoeg spelers op de been krijgen.

De Kreis wist de Rotterdammers zes tweederde innings het leven zuur te maken. Hij gooide vier keer drie slag, slechts één keer vier wij en kreeg maar vier honkslagen tegen. Hij hoefde dan ook geen punten te incasseren!

Het is nu dus alleen nog maar een kwestie van tijd voordat Brian Farley hem oppikt voor Oranje. Bij de World Baseball Classic kan hij dan vervolgens al vast wennen aan de stadions waarin hij ongetwijfeld regelmatig zal schitteren.

Amsterdam, 27 juli 2012 – De heren van het Eerste Honkbal Team van HCAW traden gisteren aan in de eerste wedstrijd van de play-downs. Dit stukje, en de titel van dit stukje gaan daar duidelijk niet over.

Ondanks het feit dat de heren van de Reserve Reserves hun zomerslaap houden weten ze toch nog unieke prestaties te leveren. Gisteren bijvoorbeeld wisten Ed de Kroket en de PC een ongekende omzet te draaien in de Bussumse Dug-inn.

Terwijl de hoofdmacht op het veld er een potje van maakte werden de teleurgestelde fans uitermate goed bediend in de kantine.

Er was geen supporter die nuchter het terrein kon verlaten, de tosti’s waren aan het eind van de avond compleet uitverkocht, Freddy Heineken stuurde hoogst persoonlijk een bedank-telegram en de omzet had dus ongekend hoog kunnen zijn.

Hoe hoog precies, of hoe hoog het had kunnen of moeten zijn bleef echter onduidelijk. Ed de Kroket kan prima tot drie tellen, dat gebeurt ‘m zelfs maar al te vaak, maar na drie wordt het echt een gok, afrekenen werd dus een loterij, en als ie dan ook nog met de hand in de kas wordt betrapt…

Het werd een gezellige avond, die helaas tot ver na middernacht duurde…