Amsterdam, 29 mei 2010 – Na twee verliespartijen op rij waren de Bussumse Reserve Reserves gebrand op een overwinning. Het resultaat was prima. De Alphenaren werden met 9-3 aan de kant gezet. De vraag blijft, was het het allemaal waard?

De Bussumers zijn niet gewend te verliezen, ze houden er ook niet van. En als er dan wél verloren wordt, zelfs twee keer achter elkaar, gaan er andere krachten spelen. Afgelopen vrijdag gingen alle registers open. Honkbal is een spelletje dat voor 90% bepaald wordt tussen de oren, en is slechts 10% afhankelijk van de fysieke capaciteiten. De taakverdeling bij de Reserve Reserves was als volgt: Jariño fysiek, de rest kreeg de taak het tussen de oren te winnen.

Ed de Kroket nam de leiding. Toen hij tijdens de batting practice de scheidsrechters en de coach van de tegenstander het veld op zag komen stond hij ze netjes te woord, maar hij ‘vergat’ te melden dat de kleedkamers gewoon open waren. De Alpheniers voelden zich daardoor gedwongen zich in de nogal oncomfortabele vieze dug-out om te kleden. De scheidsrechters werden pas verder geholpen toen ze dreigden de honkbalvallei dan maar onverrichte zaken te verlaten. De te laat gebelde kantine opener deed vervolgens nog een duit in het zakje door de umps oude koude koffie te serveren. De mentale voorsprong was genomen.

Zonder fatsoenlijke BP of in- & outfield moesten de Alphians dus aantreden. Dat was te merken, want in de eerste drie innings hadden ze weinig in te brengen tegen een sterk gooiende De Souza. De Bussumers moesten zelf ook een beetje wennen in het slagperk want een werper met aardige snelheid, een aardige slider én een aardige change up hadden ze nog niet gezien dit seizoen. In de derde inning was het vervolgens Gastspeler Maarten die met de eerste Bussumse hit van de wedstrijd meteen de eerste twee punten binnen hengelde. Zijn collega eerste honkman had ‘m de slagbeurt daarvoor nog op scherp gezet door een liner hard naar hem toe te slaan, deze kon hij nog net voor z’n tanden uit de lucht grijpen, waarna de ‘unassisted double play’ afgerond werd.

Vervolgens werd de wedstrijd een kleine driekwartier stilgelegd om de zon de kans te geven achter de watertoren te zakken. Een bekend ritueel voor de Bussumers, voor de tegenstanders blijft het wachten lastig, temeer omdat na de stop het veranderde licht op het veld voor problemen kan zorgen. Die problemen die kwamen er ook, maar eerst voor de Bussumers. Voor de wedstrijd had verse papa Gagarin nog aan Ed de Kroket gevraagd hoe de ‘druivenroute‘ nou precies gaat. In de vierde inning bewees de Kosmonaut dat hij goed had opgelet bij de Kroket z’n uitleg, want zelden zijn er zulke mooie draaien in het midveld vertoond. De ‘druivenroute plus’ betekende op de scorekaart een tweehonkslag en later het eerste punt voor de bijnanultieners. In de vijfde inning deed de Rus iets terug door zelf een raket de open lucht van het midveld in te jagen. De midvelder was kansloos op het projectiel dat na een vlucht van ruim veertig seconden voor z’n voeten neerviel. Niet aangeraakt, dus ook een honkslag. Dit komische voorval was onderdeel van een vier punten rally waarin de HCAW-ers even zoveel hits wisten te produceren. In de zesde inning volgden weer twee punten waarna het gat definitief geslagen was.

In de zevende inning wist Alphians op twee hits ook nog twee keer scoren, maar het was zinloos. Niet wetende dat er in de Bussumse Honkbalvallei geen niewe inning meer gestart mag worden als het 22.50u is, namen de Alpenaren alle tijd om eventuele pitcher wissels te bespreken, rondjes te gooien en klavertjes vier te zoeken. Toen het besluit voor de pitcher wissel eenmaal genomen was en er tien minuten was warm gegooid konden de Bussumers nog één keer scoren. De eerste slagbeurt van Papibon leverde vervolgens de laatste uit van de inning, en verrassend genoeg voor de Alpherians, ook van de wedstrijd op.

Het dieptepunt van de avond werd na de wedstrijd beleefd. De hele week had Vliegtuig Bouwer Fokker positiviteits mailtjes rondgestuurd en aangekondigd dat hij persoonlijk ‘het plezier’ weer terug zou brengen. De verwachtingen voor de speech aan het eind van de wedstrijd waren dan ook hoog gespannen. Helaas bleef het bij een mededeling over de verzameltijd van de volgende dag (vandaag) en afmelding voor dezelfde wedstrijd. Jammer.

Amsterdam, 29 mei 2010 – Na een weekje mokken en klagen over de slechte prestatie tegen de heren uit Schiedam moest de knop weer om bij de Bussummers. Er wordt nog één keer teruggekeken naar ‘zwarte zaterdag’ zoals 22 mei 2010 nu al in de boeken staat.

Er waren geen ‘Beernominaties’ voor actief aan het spel participerende Bussumers. Door het positieve optreden van de diverse koters die in en om de dug-out rondliepen viel er deze week toch wat te kiezen. Dat is niet in grote getalen gedaan, maar we hebben wél een winnaar. Gijs was goed voor de helft van de stemmen, Bram en de Batboys scoorden een podiumplaats.

Amstelveen, 26 mei 2010 – Omdat de PC, en typer van dit stukje, direct na de verloren wedstrijd van afgelopen zaterdag het land uit pure ellende is ontvlucht, heeft het verslag van de wedstrijd op zich moeten laten wachten. Daarbij komt dat de wedstrijd weinig aanknopingspunten gaf voor leuke kwinkslagen. Hierbij dan ook de welgemeende excuses, voor het stukje, maar zeker ook voor de prestatie van de Reserve Reserves van afgelopen weekend.

Zonder de nummers 1, 2 en 3 van het slaggemiddeldeklassement hadden de Bussumers aanvallend weinig in te brengen tegen de niet al te bijzonder werpende Schiedamnese werper. Met de komst van Laurens ‘De Verlosser’ lijken ook de knuppels meegekomen te zijn uit de Hoofdklasse Hout. Slechts zes honkslagen, waarvan er drie niet eens de rand van het gravel haalde, konden voor de HCAW-ers opgetekend worden.

Het hoogtepunt van het weekend werd voor een aantal HCAW-ers dan ook al op vrijdagavond behaald. Een potje ballen in de rustige honkbalvallei bleek vervolgens een te grote overstap na een avondje hossen met de Toppers in een uitverkochte Arena.

Verder moeten er maar niet al teveel woorden worden vuil gemaakt aan de wanprestatie van de Bussumers. De Schiedammenaren wisten door efficiënt omspringen met de kansen zes keer te scoren uit slechts acht honkslagen. De Bussumers wisten met twee hits minder slechts twee keer te scoren. Treurnis.

De beste prestaties werden uiteindelijk geleverd door de batboys en het kroost van vliegtuigbouwer Fokker. Enkel en alleen door hun aanwezigheid werden de krachttermen slechts binnensmonds gepreveld, en werden de helmen niet door de dug-out gegooid. Naast deze uitzonderlijke prestatie dienen ook de Gastspelers geroemd te worden. Ze hebben zich naadloos weten aan te passen aan het niveau waardoor het ‘Gastspelersslaggemiddelde’ weer op een acceptabel niveau is terecht gekomen.

Vliegtuigbouwer met nakomelingen

Amsterdam, 18 mei 2010 – Op het altijd tochtige veld in Hoofddorp werden de Reserve Reserves uit Bussum dit weekend met de eerste verliespartij van dit seizoen geconfronteerd. De krappe selectie van de Bussumers bleek niet bestand tegen het slaggeweld van de in grote getalen opgekomen Hoofddorpenaren: 12-2.

Omdat ook het Hoofdklasse-Hout-team van de Pioniers een thuiswedstrijd speelde, werd de wedstrijd op het reserveveld van Sportpark Toolenburg afgewerkt. Een veld waar de Bussumers goede herinneringen aan bewaren, omdat zij hier vorig jaar op de laatste dag van de competitie het kampioenschap veilig konden stellen. Zover is het in seizoen 2010 duidelijk nog niet, helaas.

Bij het betreden van het veld leek er al iets merkwaardigs aan de hand te zijn. Het handjevol Bussumers werd opgewacht door ruwweg twee dozijn(!) Hoofddorpers. De Reserve Reserves van Pioniers hadden dus zelfs een Reserve Reserve Reserve ploeg. Het eerste dozijn spelers had echter aan een uur en driekwartier genoeg, waardoor er niet alleen een team uit Bussum, maar toch ook een compleet team uit Hoofddorp teleurgesteld naar huis kon.

Jariño de Braziliaanse tuinman zorgde nog voor een vroege voorsprong door in de eerste inning de bal over het bebosde hek te jagen, maar in inning drie was het uit met de pret. Alle Hoofddorpenezen hadden De Souza één keertje gezien, en ‘de kop’ kwam voor de tweede keer aan slag. Lead off, en ex-HCAW-icoon Lars Koehorst was nog welwillend en deponeerde (voor de tweede keer in de wedstrijd) een boogbal in de handschoen van de voor de gelegenheid in het rechtsveld geposteerde Joost C. Het contact van de volgende slagman was minder goed, maar de bal viel daardoor wel in het niemandsland achter het eerste honk. Het ploppertje werd gevolgd door een streep langs drie, waarna twee back-to-back dingers de score op 4-1 voor de thuisploeg brachten.

In de vierde inning leken de Bussumers even terug te veren, maar ondanks dat vier HCAW-ers de honken wisten te bereiken werd er niet gescoord. De gelijkmakende slagbeurt werd door de Pioniers ‘getankt’, waarna in de eerste vijf de GGL het tweede, en tevens laatste, Bussumse punt scoorde. De striemende hit van Laurens (aka ‘De Verlosser’) die hieraan ten grondslag lag was één van de weinige lichtpuntjes van de middag.

De vijfde en zesde slagbeurt van Pioneers leverde negen honkslagen en acht punten op. De twee homeruns die De Souza tegen kreeg in de vijfde, werden nog wel terugbetaald met evenzoveel keer geraakt werper door Papibon in de zesde inning. Geen echte straf omdat beide geraakte heren daarna konden scoren, maar ook niet omdat de snelheid van de mislukte curves te laag was om ook maar ’n blauwe plek te veroorzaken.

De akelig goede zesde slagbeurt van de Pioniers werd nog opgevrolijkt door het optreden van de eerder genoemde HCAW-veteraan in Hoofddorpse dienst. Wederom als lead-off zorgde hij voor de eerste strike-out van Papibon, met een pop fly in de handschoen van Keet werd hij voor de tweede keer in dezelfde inning uitgemaakt. Een unieke, en wat de PC betreft Beerwaardige, prestatie. De zevende slagbeurt van de Reserve Reserves leverde nog het vierde dubbelspel van de middag op, waarna Frank. K. snel de wedstrijd besloot met ’n vang 9. Net op tijd om de laatste paar innings van Pioniers – Spart/Feyenoord mee te pikken.

Amsterdam, 9 mei 2010 – Na een aantal mindere optredens lijken de Reserve Reserves van HCAW de weg omhoog gevonden te hebben. Afgelopen vrijdag werden de Hazenkampers uit Nijmegen verslagen met 10-6.

Een op stoom gekomen slagploeg lag aan de basis van de solide overwinning. Maarliefst 19 honkslagen, waarvan vijf dubbels, konden voor de Bussumers opgetekend worden. Het in kleine getale opgekomen thuispubliek kon verder genieten van een (voor de verandering) foutloos spelend veld.

In de eerste innings leek de wedstrijd een hele andere kant op te gaan. De slagploeg van de Nijmegenaren had aardig zicht op de worpen van sterwerper De Souza, en sprokkelde in drie innings evenzoveel punten bij elkaar. De Bussumers moesten voor de eerste punten wachten op de gelijkmakend derde inning. Ed de Kroket, om de tegenstander in de luren te leggen als negende op de slaglijst geplaatst, opende de aanval met zijn eerste honkslag van de avond. Met scherp honklopen werd al snel het derde honk bereikt waarna hij op een doorgeschoten bal het eerste Bussumse punt kon scoren. Jariño was vervolgens met zijn tweede hit van de avond verantwoordelijk voor de anschlusstreffer.

Toen in de vijfde inning de Nijmegenezen brutaal nog twee keer scoorden was de achterstand wederom drie punten, en konden de Bussumers weer opnieuw beginnen. Zo gezegd zo gedaan. Keet zorgde met zijn tweede dubbel van de avond voor het eerste punt, waarna Ed de Kroket een nieuwe anschlusstreffer op het scoreblok zette. Vervolgens mocht Frank Koene met drie honken bezet de genade klap uitdelen. Sociaal mens als hij is liet hij deze buitenkans graag aan een ander over. Met een popfly naar de eerste honkman werd de inning beëindigd.

Een dag later kon de altijd vrolijke Koene er alweer om lachen. “Ik heb vanuit het linksveld genoten van het enthousiasme en de team spirit, maar ben vooral trots op de prestatie die mijn protegé Jariño heeft geleverd. Wat een TOPPERT is die vent, mooi dat dat nu ook uit de statistieken blijkt.”. Verder kondigde hij aan dat hij na deze prestatie van de Reserve Reserves met een gerust hard van een paar weken zeer verdiende rust ging genieten.

In de zesde inning gingen de Bussumers, met de gastspelers voorop, er alsnog op en overheen. Op het werpen van Papibon kwamen de Nijmegers er aan slag niet echt meer aan te pas. De Bussumers daarentegen leverde nog een handvol honkslagen af, waarop nog drie keer gescoord kon worden. Na achtenhalve inning kon de streep gezet worden.

In de tweede inning gebeurde er nog wat opmerkelijks. Een pick-off van De Souza op het eerste honk werd afgekeurd en bestempeld als ‘quick pitch’. Een bijzondere call, omdat een pitch pas een pitch is als deze richting slagzone word geslingerd. Omdat de GGL en de PC de laatste KNBSB-bulletins niet helemaal gelezen hadden, en de kans aanwezig was dat er een memo gemist is, werd er niet verder op doorgegaan (F.K. uitgezonderd). Bij nader onderzoek blijk het toch te gaan om een dwaling. Rule 8.01(c) van het ‘MLB rulebook’ geeft daarover duidelijkheid.

Het lijkt er op dat de vorm net op tijd weer terug is. Volgende week staan de Pionieren uit Hoofddorp op het menu. Door gunstige uitslagen in de afgelopen competitieronde kan dan zelfs de koppositie weer gepakt worden. Geen druk.