Amsterdam, 19 april 2011 – Na drie competitienederlagen op rij hebben de Reserve Reserves de weg naar boven weer gevonden. Gelukkig was dit de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen en zijn de genoemde verliespunten vorig seizoen al genomen.

Omdat de heren ook in seizoen 2010 een sterk begin kenden, en dat niet al te best afliep, is er van overmoed geen sprake. Dat de indrukwekkende reeks van 20 ongeslagen wedstrijden op 10 april 2011 is gestart, dat zal je nu nog niet vaak hardop gezegd horen worden. Maar dat  de reeks indrukwekkend wordt, dat staat als een paal boven water!

Vroeger was TIW Survivors ‘uit’ voor een groot aantal Reserve Reserves de enige thuiswedstrijd van het seizoen, maar nu ook Papibon en de Peanut hun handschoenen definitief aan de spreekwoordelijke Pijp van Maarten hebben gehangen is de PC de enige overgebleven echte Amsterdammer. Met een jaar meer ervaring dan vorig seizoen, en met een gedeeltelijk verjongde selectie werd de reis dus vanuit de Bussumse Vallei naar de hoofdstad ingezet.

Bij aankomst bleek dat er al optimaal gebruik werd gemaakt van de met zonovergoten velden. De teams die het hoofdveld bevolkte maakte ook niet echt de indruk dat ze van plan waren daar op korte termijn afscheid van te nemen. De scheidsrechter van dienst keek er naar en zag dat het goed was. Een lekkere dag in de zon zouden ook de Reserve Reserves en de hoofdmacht uit Diemen deze heer niet afnemen! Na een kleine vijf uur moest hij bij gebrek aan een gelijke stand toch afvlaggen voor de laatste inning.

Onvoorbereid, maar goed uitgerust en gevoed konden de teams toch maar een half uurtje later dan door de KNBSB bevolen aanvangen met de wedstrijd. En het begin was meteen veelbelovend, al in de eerste slagbeurt mikte Seb de bal tegen het hek waardoor ‘Ouwe leuner Gagarin’ het eerste punt op het niet werkende scorebord kon brengen. Voormalig Gastspeler Maarten (VGM) ging daarna direct door met waar hij de oefenstage mee begonnen was: met het slaan van pop-flies, met dit verschil dat de pop- fly deze keer goed was voor een punt, en dus als opofferingsslag én ribbie in de boeken komt. Geschrokken van het onverwachte succes kreeg hij z’n volgende slagbeurt turend drieslag, met nog een rommelhitje en een echte klap kan hij desondanks terugzien op een geslaagde seizoensstart.

Ook Jopie had een goeie dag want met drie uit vier sloeg hij meer hits dan dat we normaal van de broertjes Calis opgeteld in een wedstrijd te zien krijgen. Voormalig GKL en Jariño sloegen ieder twee hits. De vierde slagbeurt van Jariño leverde daarna nog een opmerkelijk moment op. Zonder nullen en met VGM op het eerste honk produceerde hij een boogbal die met twee honken bezet een ‘infield fly’ genoemd zou worden. Toen deze bal uit de handschoen van de kortestop toch het gras van het infield wist te bereiken callde de veld-ump direct ‘intentional dropping’. Een briljante play als ie lukt, als ie niet afgecalled wordt, en als ie expres is, want het mag geen geheim zijn dat je als verdedigende partij beter Jariño als honkloper kan hebben dan een dronken zeeleeuw met krukken. Het feest ging niet door, Jariño werd dus ‘gewoon’ uitgecalled, en VGM bewees vervolgens dat je helemaal niet langzaam hoeft te zijn om tóch van het honk gepikt te worden. Twee nullen dus, waarna de GKL er natuurlijk weer voor zorgde dat de slagman na hem lead-off kon zijn in de volgende inning.

In de achtste inning was het verschil al gemaakt, maar toch zat er nog wat druk op deze slagbeurt. Een sombrero is altijd goed voor de moraal, en de eerste kans hierop kwam ook al meteen in deze eerste wedstrijd. Lautje zorgde echter met z’n hit en ribbie voor het achtste punt voor HCAW, en twee teleurgestelde dug-outs.

Hubie heeft al vroeg in het seizoen de vorm gevonden. Een paar bloopshithits en een foutje zorgde in de eerste inning nog voor twee tegenpunten, het derde punt dat in de achtste inning nog over plaat kwam kon niet meer deren. Met 6-0-6-2 lijkt er voor de rest van het seizoen geen vuiltje aan de lucht. Kortom: ‘one down, nineteen to go’.

PS De wedstrijd werd mede mogelijk gemaakt door de voortreffelijke bollen van Keet!

Amsterdam, 10 april 2011 – Omdat de grootste tegenstanders van de Reserve Reserves doorgaans de Reserve Reserves zelf zijn, is het soms goed een keer objectief met de neus op de feiten gedrukt te worden:

De ‘bom’ van Seb vorige week blijkt na bestudering van de beelden én het vergelijkingsmateriaal slechts een ‘rotje’. Het klapje had in Bussum niet eens over de hal heen gekomen!

Daarbij moet ook niet vergeten worden dat er vorige week weer een sterk staaltje ‘Gissen op Van Wissen’ gespeeld werd. Uit onderstaande scorekaart blijkt dat de Reserve Reserves het gokken nog niet vervolmaakt hebben. Goed om hier ook te melden dat Heer Van Wissen op zondag nog wist te melden dat zijn optreden van zaterdag tegen de RR’s tevens zijn eerste balcontact van het seizoen was.

Veel succes vanmiddag, en de rest van de competitie!

Amsterdam, 29 maart 2011 – Het oefenseizoen is alweer een tijdje onderweg, maar de PC laat het nog behoorlijk afweten als het gaat om de te tikken stukjes. En dat ligt niet aan een tekort aan inspiratie!

Je kunt nog denken dat er over de ontmoeting met Het Derde niets geschreven is uit respect voor de collega-HCAW’ers, maar wie dat denkt kent de PC niet goed. Door de typ-vertraging komen de Reserve Reserve Reserves in ieder geval goed weg. Er was begin maart nog geen scoreblok beschikbaar, dus alle hits van Remco zullen in mum van tijd in de vergetelheid raken.

En waarom dan geen stukkie over de vroege lente in Apeldoorn? Pure laksheid van de GKL. Het spontaan getikte stukje van een week eerder had weinig om het lijf, moet hij zelf ook gerealiseerd hebben, want het was lang wachten op een vervolg. We wachten nog steeds! En dat terwijl Seb voor de tweede week achter elkaar iets verrassends had meegenomen!! En de tweede week was net zo lekker als de eerste! We hadden hier graag foto’s laten zien van hoe we met z’n allen zowel de eerste als de tweede week van al dat lekkers hebben genoten, maar omdat op deze site dus ook kinderen kunnen komen hieronder slechts beeld van de laatste week.

Over afgelopen zondag is ook nog steeds niets verschenen, maar dat valt de GKL niet te verwijten, hij is definitief bedankt voor zijn diensten. Dit betekent gelukkig ook dat er een eind is gekomen aan de misplaatste grappen en flauwe teksten.

Maar goed, zondag werd, zonder Gagarin die een thuiswedstrijd liet schieten, Zuidvogels aangepakt. De eeuwige striemende wind die altijd lijkt te waaien in Huizen was voor de verandering een keertje afwezig. Hoogstwaarschijnlijk in de war gebracht door het ingaan van de zomertijd. Of afgeschrikt door Jariño die ondanks het ingaan van diezelfde zomertijd gewoon op tijd was. En nu komt het: met de bollen!! Jammer dat iedereen net ontbeten had, en dat de familie Koenen niet weet wat ‘afbakken’ betekent. (‘nee hoor, dat zijn gewoon hele witte broodjes’). Al was dat meer een geluk bij een ongeluk.

En dat was overigens niet het enige ongeluk die middag. In het rechtsveld van de tegenstander leidde diverse fruitige routes tot hilarische momenten, en ballen die onverwacht het gras wisten te bereiken. Bijna iedere keer resulterend in een punt of wat. Maar het betrof slechts een oefenwedstrijd, ongelukken dus met alleen wat blik- en egoschade.

Volgende week gaat het echt gebeuren. De Reserve Reserves gaan naar Den Bosch om daar de boel op stelten te zetten, en misschien wordt er ook gehonkbald.

Amsterdam, 20 september 2010 – Enigszins teleurgesteld en met alleen de eer op het spel speelden de Reserve Reserves van HCAW afgelopen weekend de laatste competitie wedstrijd. De kersverse Eerste Klasse B kampioen JEKA kwam op bezoek om ritme op te doen voor de play offs. In een heerlijk najaars zonnetje kregen de heren uit Bussum voor het derde weekend achtereen klop. Deze keer respectabel, het werd 3-4.

Omdat er geen competitie spanning meer was moesten de Reserve Reserves terug naar de kern, naar de reden waarom ze ieder weekend vrouw en kinderen ontvluchten: een lekker potje honkballen, bij voorkeur in de zon. Zo gezegd zo gedaan, zelfs de weergoden waren van goede zin.

Het werd een degelijk pitchersduel waarin De Souza weer eens kon bewijzen hoe dominerend hij kan zijn. Slechts één slechte inning, waarin de kop van de slaglijst van JEKA ook nog een beetje geholpen werd door een foutje in het Bussumse veld, leverde de vier punten op die aan het eind van de rit twee punten te veel bleken. Aan de andere kant wisselde de heuvelbemanning zo’n beetje om de inning, maar op geen van de werpers wisten de Bussumers vat te krijgen.

Seb, Tom, Keet, Joey en Remco waren allen goed voor één honkslag, de rest bleef zaterdag op nul hangen. Tom z’n hit was wederom discutabel, maar toen de derde honkman uiteindelijk toch besloot de bal alleen maar aan te raken en niet te vangen, streek de official scoorder met z’n hand over het hart, en beloonde het klapje met een hit. De andere hits waren wel helemaal op eigen kracht, al moest er bij Keet wel weer een bijzonder druivenroute aan te pas komen. De meest vieze hit kwam op naam van Remco die met twee nullen met een ploppertje twee punten wist binnen te slaan. Joey “No Hitter” Eijpe bewees dat een bijnaam niet altijd even gelukkig gekozen is en eindigde als gastspeler met 1 uit 2 in de wedstrijd en 3 uit 6 voor het hele seizoen op een verdienstelijke .500.

Opvallend was verder het luidruchtige optreden van een Haarlemse toerist die zo’n beetje de halve wedstrijd in het buitenveld voor de nodige afleiding zorgde. Door goed positiespel van de GGL werd gelukkig voorkomen dat hij ook daadwerkelijk bij het spel betrokken raakte. Het is maar de vraag of dat ook volgend jaar weer gaat lukken.

Amsterdam, 8 september 2010 – Een paar dagen later dan u van ons gewend bent hier dan toch een teken van leven op de website van de Reserve Reserves. Het ziet er naar uit dat de Bussumers dit weekend het kampioenschap verspeeld hebben, en het viel de PC, tevens webmeester zwaar dit aan het web toe te vertrouwen. Hierbij de welgemeende excuses.

De wedstrijd van vrijdagavond werd met 9-2 nog redelijk eenvoudig gewonnen van de Ooievaars uit Den Haag. Uitblinker van de avond was weer ‘ns De Souza die weer acht innings zo goed als ongenaakbaar was. Papibon maakte indruk door de laatste inning met twee keer drie slag net zo ongenaakbaar te zijn.

Met een uitgedunde selectie omdat Jur K. per sé op een speeldag in het huwelijk wilde treden kwamen de Bussumers geen moment echt in gevaar. Op de juiste momenten werden de HCAW-ers ook nog ‘ns geholpen door de lage lichtmasten, en Haagse buitenvelders die in de mist onder niet van boven en links niet van rechts konden onderscheiden. De 9-2 eindstand was daardoor weliswaar wat geflateerd, maar niet meer dan terecht.

Reserve Reserves verprutsen het zonder ‘Amsterdam’
Op zaterdag kon de volgende stap gezet worden op weg naar een nieuw kampioenschap. Met Joey ‘No Hitter’ Eijpe in de gelederen, en alle toppers van de slagploeg aan boord leek er vooraf geen vuiltje aan de lucht. Voor deze ene keer werd ‘Amsterdam’ (dit seizoen al gereduceerd tot alleen Papibon & de PC) dan ook een dagje rust gegund. Helaas. De Bussumers gingen met 6-5 onderuit en hebben het dus niet meer in eigen hand. De Amsterdammers kunnen dus duidelijk niet gemist worden. Toen dit verschrikkelijke bericht de Amsterdammers bereikte hebben ze het vervolgens op een ongelooflijk zuipen gezet. Het feest waar beide heren zich op dat moment bevonden (voor de rust?) leende zich daar uitstekend voor. Om dit trieste relaas toch te eindigen met een vrolijke noot, hieronder een tekst die op dit Amsterdamse feestje gespot werd, en voor een groot aantal Reserve Reserves op zaterdag op ging.