Vol agressie maar zonder Max , zijn oude club kon geen afscheid van hem nemen , vertrokken we naar Haarlem. Het werd een oud Hollandse speurtocht met de originele regels. Eén van die regels was dat als je in de buurt was van de bestemming je niet de weg mocht vragen aan een voorbijganger. We hielden ons aan die regel en na een uur zoeken hadden we het veld gevonden.

Het veld had zowel voor de aanvallende als de verdedigende partij zijn voor- en nadelen. Aanvallend voordeel was er als een bal tegen de stoeprand werd geslagen die zich tussen de honken bevond om het tussenliggende gravel af te dekken. Zo’n bal is lastig te pakken. Vraag maar aan Jarno. Verdedigend voordeel was er doordat je in het buitenveld altijd de bal voor je kunt houden. Als je deze twee voordelen omdraait heb je de nadelen.

En dan de wedstrijd.

Hoewel Jasper zijn oriëntatie op de weg kwijt was gooide hij een goede wedstrijd. De ballen raakten niet zoveel de grond , af en toe wel een slagman , en de controle was goed. Hij kon niet voorkomen dat TYBB op een 2-0 voorsprong kwam. Mede dankzij een triple van Yuri ,hij sloeg de bal zo’n 150 meter ver maar de buitenvelder kon de bal voor zich houden , kwamen we terug tot 2-2. het leek er elke inning op dat we de wedstrijd naar ons toe zouden trekken maar dankzij wat arbitrale blunders en wat minder goed slagwerk kwam het er niet van. Doordat in de 8e inning de derde nul maar niet viel , mede dankzij de veldscheidsrechter die constant in de lijn van de aangooien naar het eerste honk ging staan en zorgde dat Milan de bal niet alleen over de scheidsrechter heen gooide maar ook over Sander , liepen de tegenstanders uit naar een niet meer in te halen 5-2. Eindstand bereikt.

De terugreis ging een stuk sneller dan heen en voor het donker waren we thuis.

Volgende week revanche op UVV.

Woodynr26

Op deze regenachtige zondag mochten we thuis aantreden tegen Run ’71. Zo’n vijf minuten voor aanvang vertrok ik van huis en was er ruim op tijd. De gasten van Run waren waarschijnlijk iets eerder vertrokken want ze waren al gearriveerd. Dat het derde team van HCAW op dit moment iets meer aandacht krijgt als het eerste team werd wel duidelijk uit het feit dat Ruud(onze terreinknecht)ons veld prioriteit had gegeven boven het hoofdveld. Ons tweede veld lag er als een biljartlaken bij terwijl het eerste veld eruitzag als een ondergelopen honkbalveld.

We hadden wat versterkende versterkingen erbij gekregen in de vorm van Andy en Ian. Zij hadden de eer om te proeven aan de hoofdklasse van aluminium.

We begonnen sterk aan de wedstrijd want,zoals verwacht, sloeg Milan een nipte homerun met twee honken bezet. Run kwam met een punt terug en hield het hier bij. Yuri sloeg na zijn eerste slagbeurt wat agressie eruit en ook de bal. 4-1. Zoals gebruikelijk gaven we de tegenstander weer de kans om terug te komen en het werd 4-4. Na zelfs even achter te hebben gestaan sloegen de nieuwelingen wat belangrijke klapjes en het werd 9-6. Jasper, die het pitchen van Ivo had overgenomen , maakte het weer close dus maakte Jarno het af. Eindstand 9-8.

De beer ging naar Ian die met zijn twee hits en de onnodige duik bij het vangen van een popfly hem terecht verdiende.

Zoals de naar ons overgeschreven dodger Max zegt: volgende week agressiever er tegen aan en gaan met die banaan(dit zijn  dus niet mijn woorden).

Woodynr26

Het was zondag en dus mochten we weer buiten spelen. Ditmaal  had Domstad Dodgers de eer om wat puntjes van ons af te snoepen. We hadden er zin in want we beschikten zelfs over reservespelers. Op wat afmeldingen na waren we compleet.

Na een gezellige rit gesponsord door de Ford Focus kwamen we aan. Het gravelveldje wat we zagen liggen bleek het hoofdveld te zijn. We zaten vol bewondering te kijken naar een wedstrijd waarvan het hoogtepunt een run down was waarbij zo ongeveer het hele team betrokken werd en eindigde op het hoofd van de catcher. Na dit smakelijk vermaak trokken we onze uniformen aan en maakten ons op voor de strijd.

Jasper kreeg het vertrouwen van onze coach en mocht de wedstrijd starten. Hiermee passeerde hij Jeroen die het ondanks zijn dertien strikeouts in de vorige wedstrijd het qua vertrouwen niet kon winnen van Jasper. We begonnen zeer agressief en kwamen al snel tot scoren. In de 1^e inning stond het al 0-1. We bouwden de score uit naar 1-4 en Jasper,die van het vertrouwen van onze coach genoot,hield stand en bleef hardnekkig zijn curveballen in de grond gooien. Het gravel was hier niet van gediend dus moest Jasper plaats maken voor Ivo. Om weer met de trend van de afgelopen weken mee te gaan moesten we onze voorsprong verspelen. Dit deden we dan ook met volle overtuiging. Het was inmiddels 7-4 geworden. In de 8^e inning gebeurde er iets unieks. We hadden een rally! Hoe het precies gebeurde weet ik niet(Jeroen verzocht tijdens het gebeuren om water en ik gehoorzaamde)maar er werden maar liefst 5 punten gescoord en het werd 7-9. Ivo,die dus niet het vertrouwen had maar wel Jasper mocht vervangen,moest plaats maken voor  onze utility lefty closer Jeroen. Hij hield de 8^e inning dicht en we hadden nog een slagbeurt te goed. Omdat dit de wedstrijd was  van de unieke gebeurtenissen gebeurde er weer iets opmerkelijks. Daco sloeg een homerun! Met Remco op de honken liepen we uit naar 7-11. Daco realiseerde zich dat hij deze prestatie nooit zou kunnen evenaren en besloot per direct te stoppen. Omdat er geen wisselspelers meer waren ging dit niet dus wachtte hij tot Jeroen de wedstrijd goed afsloot. Dit gebeurde en Daco voegde daad bij woord.

Daco trakteerde iedereen op een broodje frikadel en zwaaide af. Daco,ik wil je hierbij veel succes wensen met je volgende hobby en stap in je leven.

Volgende week een rustdag en er dan weer opgeladen staan tegen Run’71

Woodynr26