Blade bomt lekker door

Amsterdam, 19 april 2015 – Na de wedstrijd van vorige week hadden we eigenlijk nog geen idee waar we nou precies stonden. Maar na vandaag weten we in ieder geval zeker dat we een aardig balletje kunnen slaan.

En natuurlijk weten we dat De Souza nog steeds een aardig balletje kan gooien. Vandaag ging ie tegen Hazenkamp zelfs een inning langer dan vorige week, en kreeg ie maar twee punten tegen.

De heren uit Bussum begonnen in hun eerste slagbeurt waar ze vorige week gebleven waren, met scoren dus. Elsje mocht beginnen en deed dat met een klapje naar de kortestop die daar niet helemaal op voorbereid was en van schrik de bal het rechtsveld in gooide. Edgar dragde de volgende bal prima langs de lijn waarna Blade door z’n knuppel in z’n nek te houden de honken vol liet lopen. Dat VGM ‘m vervolgens in de dubbel sloeg is vervelend voor z’n stats, maar het puntje voorsprong kon wél geschreven worden.

In de tweede inning begon de PC met een bloop hitje, zelf zou hij ‘m goed geplaatst noemen. Tom (of was het nou die muis?) leunde met z’n tweede vier wijd de PC een honkje verder waarna De Kreis met een screamer beide heren binnen sloeg. Zelf bereikte hij het tweede honk waarna Max nog eens vier balletjes naast de plaat keek. Elsje produceerde vervolgens op zijn beurt ook een dubbel waarmee de stand 0-4 werd. Maar het was nog niet over want Blade wilde nog even bewijzen dat zijn bommen van vorige week geen incident waren. Hij nam de Nijmeegse pitcher dan ook bijzonder diep en wist met die dinger ook Elsje over de thuisplaat mee te nemen. Stand 0-6.

De volgende innings werden er gestaag puntjes bij geproduceerd. Max was goed voor twee ribbies maar ook de PC en Blade wisten nog een puntje binnen te slaan. Na de vijfde inning was dan stand dan ook al 0-10.

In de zesde inning wisten de Hazenkampers met een double gevolgd door twee singles nog iets terug te doen. De stand werd daarmee 2-10.

Toen Blade in de achtste inning De Souza op de heuvel kwam vervangen was er nog een puntje bij gesprokkeld waardoor de stand 2-11 was. Uiteindelijk bleek Blade een prima closer. Hij begon direct met een strike-out en als VGM in het midveld niet wat nonchalant naar een potentiële vangbal had gezwaaid met z’n handschoen dan had ie een 1-2-3 inning kunnen noteren.

Gelukkig wist VGM dat de volgende inning met Blade zelf weer goed te maken. Blade moest daar zelf eerst nog wel wat voor doen, op het honk komen. En dat gebeurde ook, en hoe! De derdehonkman van Hazenkamp zit vanavond in ieder geval niet thuis te balen dat ie verloren heeft. Hij is eigenlijk gewoon blij dat ie z’n hoofd net op tijd tussen z’n schouders wist te trekken toen Blade de bal met duizelingwekkende snelheid van z’n knuppel liet komen. “Ik leef nog” is een sterkere emotie dan “ik heb verloren”.

VGM maakte z’n laksigheid daarna goed door een bal hard, hoog en over de midvelder heen te slaan. Waardoor Blade kon zorgen voor de eindstand. Het werd 2-12.

Kijk hier voor de boxscore en de stats.

nieuwe petten

De eerste punten met de nieuwe petten zijn binnen.

Eind van een tijdperk

Amsterdam, 17 april 2015 – Afgelopen woensdag hing het scorebord er nog zielig bij, er hing half een ladder tegenaan en aan de binnenkant van het veld stond een logge mechanische steiger. De bak aan de achterkant zat er al weer op, maar het zag er niet naar uit dat de eerste thuiswedstrijd van de Hoofdmacht gehaald zou worden.

De Mr. Cocker letters waren er afgehaald, maar toch nog duidelijk zichtbaar. Een zin die net zo goed letterlijk als figuurlijk opgevat kan worden. Niet zo gek ook na 30 jaar trouw sponsoren. 30 jaar!! Waar vind je dat nog? 30 jaar, dat is 4 generaties Cocker Spaniels! Misschien wel 5 als je ze teveel koffiebroodjes voert. Het zou me verbazen als 30 jaar geleden er ook maar één speler uit de Hoofdmacht al uit de luiers was toen Ron Jaarsma de (honkbal)handschoen oppakte en HCAW hielp de top van het Nederlandse honk- en softbal te bereiken.

Een scheiding na 30 jaar huwelijk is altijd pijnlijk, maar iedereen zal het ermee eens zijn dat zonder deze sponsor het niet mogelijk was geweest zo lang in de top van het Nederlandse honkbal mee te draaien. Bij deze ook bedankt namens de Reserve Reserves!

Mr. Cocker is sponsor af, maar het scorebord is er nog, en het heeft een fikse opknapbeurt gehad. Laat de eerste thuiswedstrijd maar komen! Hopelijk gevolgd door een nieuwe trouwe sponsor…

scorebord

Bizarre start competitie

Amsterdam, 12 april 2015 – We hebben op deze site enthousiast afgeteld naar deze dag, de dag dat het seizoen 2015 zou beginnen, maar wat we vandaag toch hebben meegemaakt… Je had er bij moeten zijn.

De dag begon nog redelijk normaal met een ritje van meer dan 100 kilometer naar Enschede. Dat dit normaal is, is eigenlijk al niet normaal, maar toch. De zon scheen, we waren een half uurtje te vroeg en we hadden er zin in.

Na de bollen van Max (zo heet ie echt) begonnen we met de BP. En tijdens de BP vliegen de ballen wel vaker, maar meestal betekent dat dat er gedurende de wedstrijd geen pepernoot geraakt wordt. Niet vandaag, vandaag was alles anders. Nou ja, niet alles, De Souza stond weer ouderwets de slagzone te raken en liet maar weer eens zien hoe belangrijk een goede werper eigenlijk is voor een team, ons team.

De wedstrijd is dan ook onder te verdelen in twee helften, de eerste normale helft met De Souza op de heuvel en de tweede, iets minder normale helft, met de rest van het team op de heuvel (wel gewoon om de beurt). Hieronder het verslag waar gemakshalve begonnen is met de eerste helft.

In de tweede inning wisten de Bussumers het leer al aardig te raken. Zeven hits zorgden voor zes punten, en door de 11 slagmensen die op het scoreblok in die ene inning ingetekend moesten worden begon Papa Dammers ook al aardig te zweten. Hij wist de helft nog niet. Stand 0-6.

In de derde Enschedese slagbeurt besloot De Souza een zorgvuldig uitgedacht teken van de PC af te schudden waarop de PC besloot de slagman in te fluisteren dat er een meloen door het midden gegooid zou worden. Stand 1-6.

In de vierde inning ging er nog wat extra gas op bij de TTT’ers waardoor ze met vier hits konden terugkruipen in de wedstrijd. De stand werd 4-6.

In de zesde inning dacht Blade er verstandig aan te doen de voorsprong nog wat te vergroten. Zijn derde hit van de wedstrijd zeilde over het midveld hek en omdat Edgar in de slagbeurt daarvoor datzelfde hek al vol had geraakt en daardoor op twee stond werd de stand 4-8.

Goed, dat was dus de eerste, redelijk normale helft van de wedstrijd. Wat daarna gebeurde kan hier wel chronologisch opgeschreven worden, maar daar wordt niemand gelukkig van. De tweede helft van de wedstrijd daarom hieronder in wat schokkende feiten.

De tweede helft van de wedstrijd duurde maar 3 innings, maar toch werden hierin 29 van de in totaal 49 hits geslagen. De Reserve Reserves wisten nog 19 punten te maken en de Tukkers produceerde er nog 17.

Das Paul, De Kreis en Edgar kregen alle drie nog een dinger tegen waardoor Blade de enige opgooier werd die geen homerun tegen kreeg. Zelf sloeg hij er overigens wel nog eentje bij waardoor hij met 2 homeruns in deze openingswedstrijd er net zoveel heeft als het hele vorige seizoen.

Ook Woody produceerde twee homeruns waarmee hij er in deze ene wedstrijd net zoveel heeft geslagen als in de afgelopen 38 jaar, en zijn vier vorige levens hiervoor bij elkaar opgeteld. De PC produceerde de enige grandslam van de wedstrijd en dat was eigenlijk heel logisch.

Maar door het bizarre slaggeweld en dito scoreverloop in de laatste drie innings werd de man van de wedstrijd geen slagman, en natuurlijk ook geen werper, maar gewoon Remmie die door het vangen van een scherp geslagen bal in het rechtsveld na ruim vier uur een eind maakte aan de wedstrijd.

Klik hier voor de boxscore

Klik hier voor de batting stats

Klik hier voor een kijkje op de scorekaart van Papa Dammers

TTT

Blade weet hier nog niet zeker of de nieuwe knuppels het doen