Amsterdam, 16 juni 2013 – Na de zure nederlaag van afgelopen woensdag was het even afwachten hoe de Reserve Reserves aan de start zouden verschijnen. De GGL moest het in ieder geval doen zonder versterking uit de naburige teams, zonder Jariño en Remmie die leukere dingen aan het doen waren, en ook zonder Jopie die met een gebroken vinger als grootste verliezer uit de wedstrijd tegen Olympia kwam. Geen probleem, het werd bij en tegen Hoofddorp 5-6.

Hoofddorp uit is voor de Bussumers altijd een leuke wedstrijd. De afgelopen jaren bleek deze ontmoeting vaak cruciaal in de race naar het kampioenschap, maar ook zonder de druk van stand in de competitie werd het vandaag een leuke wedstrijd. De pre-game werd zoals altijd door de Pioniers gewonnen, van de 42 spelers was weliswaar maar de helft komen opdagen, maar dat waren nog steeds twee keer meer spelers dan de Bussumers bij elkaar hadden kunnen krijgen.

In de tweede inning wisten de Reserve Reserves het eerste punt over de plaat te krijgen. VGM sloeg de eerste hit van de wedstrijd, maar strandde op weg naar een double. Rikkie volgde met vier wijd, probeerde niet direct door te lopen naar twee, maar wachtte netjes op Ed de Kroket die hem met een hit veilig een honk verder bracht. Woody volgde Ed op in het slagperk en maakte met een strakke hit een einde aan de gelijke stand, Rikkie stoomde van 2 naar thuis, zonder rustpauze(!), het was 0-1.

Ook in de derde inning lieten de Bussumers de knuppels spreken. Edgar doublede zichzelf naar twee, Super Seb, mistte nét, maar op zijn klap kon Edgar wel naar het derde honk opschuiven. VGM sloeg vervolgens een bal hoog de windtunnel in, waarop de GGL hevig begon te vloeken. De Hoofddorperiaanse midvelder vloekte evenwel nog harder want zijn hamstring begaf het op weg naar een mogelijke vangbal. De tripple van VGM was goed voor het tweede punt en een stand van 0-2.

Een punt per inning, hard gaat het niet, maar hard was wel de homerun die NoNoJoe over het rechtsveld hek heen joeg. Ook dat leverde dus één punt op. De rest van de wedstrijd heeft z’n tok niet meer op dezelfde plek gezeten. Stand 0-3.

In de vijfde en de zesde inning vielen de Bussumse knuppels een beetje stil, maar de Hoofddorpers vonden het tijd om in de zesde inning wat terug te doen. Tot dat moment was De Souza weer ouderwets De Souza, ongenaakbaar en moeilijk te raken. De hard bevochten 0-3 voorsprong was echter na vijf hits op rij waaronder twee doubles en een tripple als sneeuw voor de zon verdwenen. Het was ineens 4-3 en er was nog geen nul gemaakt. De Souza herpakte zich echter, ging rommelen en rotzooien, en wist de volgende drie slagmensen uit te schakelen.

Met tien hits in zes innings deden de Bussumers het nog niet zo slecht, maar nu ze weer achter stonden was duidelijk dat er wat meer moest gebeuren. De PC ging voorop, vroeg nog aan Edgar “zal ik wijzen?”, waarop Edgar vroeg dat toch alstublieft niet te doen omdat hij geen bal in z’n rug gegooid wilde hebben. Zo gezegd, zo gedaan, de PC wees niet, maar sloeg wel een homerun, het was 4-4.

Edgar hoefde zich dus geen zorgen te maken om een beaner, en sloeg een hit door het midden. Super Seb ging daarna diep en op zijn double wist Edgar de voorsprong binnen te lopen. Stand 4-5. En nog was het niet klaar. Rikkie bracht Super Seb naar het derdehonk door zich op te offeren met een slimme zes-naar-drie, en NoNoJoe sloeg met zijn hit een Bussumse safety-run binnen. Stand 4-6.

Opgetogen door de voorsprong pakte De Souza in de volgende slagbeurt de eerste twee slagmensen met drie slag, maar daarna moest hij drie hits toestaan van de slagmensen die het voor Hoofddorp in de zesde inning hadden laten liggen. Het resulteerde in een punt, het was spannend, het was 5-6.

Ook in de negende inning was het nog niet gedaan. In de eerste helft van de inning werd er niet gescoord. De eerste slagman van Hoofddorp kreeg echter vier wijd en leek niet te kunnen wachten op te schuiven naar scoringspositie. De Souza schakelde nog een tandje bij en wist twee pop-ups te forceren, met als bijkomend voordeel dat de honkloper in beide gevallen weliswaar een goede jump had, maar toch echt terug moest naar het eerste honk.

De volgende bal werd hard richting het eerste honk geslagen, Super Seb duikt, vliegt, grijpt naar de bal, …..einde wedstrijd?! Nee, nét niet, de bal schiet van de top van zijn handschoen. De honkloper gaat van één naar drie en de slagman bereikt veilig het eerste honk. Nog meer spanning en sensatie dus. Maar omdat de Bussumers maar met z’n tienen waren, er echt helemaal niemand achter De Souza stond, en de pitch-count, als we die hadden bijgehouden, richting de 150 zou zijn gegaan, moest er een eind gemaakt worden aan de wedstrijd. Met z’n laatste worp dwong De Souza dus maar een grondbal naar Edgar af die de bal eenvoudig voor een velderskeus naar Woody kon tossen. Einde wedstrijd. 5-6.

Kijk hier voor de boxscore en de statistieken. Deze keer echt de moeite waard, want het was lang geleden dat de Reserve Reserves tot 15 hits, inclusief 5 voor extra honken, kwamen.

Amsterdam, 15 juni 2013 – Het was een trieste week. Zo triest zelfs dat uw verslaggever van dienst bijna besloot de verloren wedstrijd tegen Olympia helemaal maar niet te beschrijven. Als excuus zou zijn eigen afwezigheid gebruikt kunnen worden, maar met de moderne technieken van tegenwoordig is dat een slecht excuus. Dus hier komt ie dan, het verslag van het verlies tegen Olympia. Het werd 4-10.

In een grijze Bussumse Vallei moest afgelopen woensdag de tweede wedstrijd tegen Olympia Haarlem afgewerkt worden. De Reserve Reserves houden in principe van hoge temperaturen en veel zon, maar door de ligging van het Bussumse veld is het bij de avondwedstrijden helemaal niet erg als er een grijs wolkje tussen de zon, de watertoren en de slagman hangt. De traditionele sun-delay kan op die manier vermeden worden, en het zag er dus naar uit dat de wedstrijd voor de verandering helemaal uitgespeeld kon worden.

Met de Kreis 2 op de heuvel gingen de Bussumers voortvarend van start. De eerste slagman kreeg nog vier wijd, maar later bleek dat dat helemaal niet aan De Kreis 2 had gelegen. Deze eerste slagman wist namelijk de hele wedstrijd niets anders te doen dan wijdballen te verzamelen. Alsof er een energieveld boven de plaat hing waar de ballen niet doorheen konden. Het energieveld was duidelijk alleen aan deze slagman gekoppeld want de volgende drie slagmensen zagen wel slagballen door de zone vliegen. Al zagen ze ze niet zo héél goed, want ze werden niet best geraakt en omgetoverd tot dooie nullen.

Meteen in de eerste gelijkmakende inning lieten de Reserve Reserves zien dat ze niet van plan waren mee te werken aan de eenvoudige promotie van de Haarlemmers. Edgar produceerde z’n twintigste hit van het seizoen en kwam daarmee op het eerste honk. Gagarin volgde hem op in het slagperk en met één gigantische klap sloeg hij alle frustratie van een, tot dan toe, tegenvallend seizoen, van zich af. De dinger was goed voor een vroege voorsprong. 2-0.

In de tweede inning werd daar nog een mentaal klapje achteraan gegeven toen met twee man uit de Olympische kortestop de bal finaal langs het eerste honk gooide. Remmie, die verantwoordelijk was voor het openleggen van de zwakke plek, wist daarop naar het tweede honk te stomen. Ed de Kroket toonde ‘no-mercy’ en prikte de bal door het midden voor een honkslag waardoor Remmie de stand op 3-0 kon brengen.

In de derde inning kon Olympiakos een puntje terugpakken toen hun vierwijdman na een gestolen honk en een foutje, op een klapje naar Edgar, eenvoudig naar huis mocht lopen. Niets aan de hand nog, 3-1. In de vijfde inning werd er na een honkslag, een foutje en een opofferingslag nóg een puntje van de Bussumse voorsprong afgesnoept. 3-2. De spanning was helemaal terug in de wedstrijd toen in de zesde inning twee back-to-back-doubles een gelijke stand op het scorebord bracht: 3-3.

Om het gemak weer een beetje terug in de wedstrijd te krijgen besloten de Reserve Reserves in de zesde inning weer wat aan de aanval te gaan doen. Edgar leunde zich naar het eerste honk en Gagarin vond het nodig om met zijn nieuw hervonden vorm hem met een hit haar het tweede honk te brengen. Beide heren wisten daarna het volgende honk te stelen waarna Rikkie Edgar over de thuisplaat en Gagarin naar het derde honk wist te brengen. Daar bleef het helaas bij, het was 4-3 geworden, maar een kans op meer was verdwenen.

De Bussumse heuvel was inmiddels bemand door niemand minder dan Fab Fabian Hemmen, maar belangrijker nog, de grijze wolkjes die eerst nog vrij onschuldig de sun-delay wisten tegen te houden, hadden besloten de sluizen open te zetten. De heren in ‘blue’ lieten zich daar echter niet door weerhouden, en wilden pas stoppen als er plassen op het veld stonden. En dat kan natuurlijk niet meer in de Vallei. Het kunstgrasveld heeft een perfect irrigatiesysteem en woensdag bleek maar weer dat het héél, héél veel water kan hebben. Helaas.

Een goed Nederlands gezegde is hier het best op z’n plaats. ‘When it rains, it poors’. Tegen de Griekse goden Olympia, Jupiter(regen) en Aquarius(water) waren de Bussumers niet opgewassen. Een foutje, vier wijd en zes hits, waaronder een homerun en een tripple, waren teveel van het goede. Zelfs Jariño wist vanaf de werpersplaat de hoosbui niet te stoppen, maar ja, de normaliter vrolijke Braziliaanse tuinman is doorgaans ander weer en echt gras gewend. Het werd 4-10, en de Reserve Reserves vonden niet meer de kracht om iets terug te doen.