Amsterdam, 15 april 2012 – Precies een half jaar nadat de Reserve Reserves het Kampioenschap in de Hoofdklasse Aluminium wisten veilig te stellen zijn de heren aan een nieuwe uitdaging begonnen: Seizoen 2012!

Veel is er eigenlijk niet veranderd ten opzichte van vorig jaar. De enige wijziging is de vervanging van Vliegtuigbouwer Fokker door een echte lefty, en gelukkig kwam de vrolijke Overveener zelf ook nog even langs.

Eenmaal aangekomen bij het veld was er voor die echte lefty, No-No-Joe, toch een kleine teleurstelling. De GGL had hem naast een plek in het rechtsveld ook beloofd dat daar dan gravel zou liggen. Maar helaas, het gras was doorgetrokken en liep zelfs helemaal tot voorbij de foutlijn. Ondanks deze ‘verbetering’ aan het veld bleef er nog genoeg te lachen. Een heuvel die, omdat er geen verhoging aan te pas kwam, meer op een rondje gravel leek. Het korte rechtsveld (± 85 meter) dat ruimschoots gecompenseerd werd door een oneindig linksveld waar twee bushokjes dienst deden als rustplaats voor vermoeide buitenvelders. De diversiteit aan lijnen zorgde er daarbij voor dat het veld er van bovenaf meer als een vliegveld moet hebben uitgezien.

Maar goed, we kwamen om te honkballen, en niet om te zeuren. En al snel bleek dat voor menig Reserve Reserve een aardige uitdaging. De heren moesten duidelijk wennen aan de slagzone in de Hoofdklasse Alu 2012. Gelukkig kon de schade redelijk beperkt worden doordat er op twee slag hard en doeltreffend doorgeswingd werd. En ook de 7 vrije lopen en het geraakt werper op Super Seb hielpen de Bussumers een beetje. Pas echt moeilijk werd het toen de aanval van de Santpoorters met 9 punten achter in de 9e inning besloot honken te gaan stelen. We zijn geen Major League, dat is duidelijk. Gelukkig zijn we allemaal wel aardige jongens en zijn er geen ongelukken gebeurd. Voor een verdere uitleg kijk hier bij regel 3.

Maar hoe is er dan wél gepresteerd?
De uitslag, 9-12 voor de Reserve Reserves doet een spannende wedstrijd vermoeden, maar niets is minder waar. Geen moment zijn de Bussumers in gevaar gekomen, al moet wel worden toegegeven dat inning 8 en 9 bijzonder lelijk waren. De Souza was toen al van het strijdtoneel verdwenen. Zijn cijfers waren zoals altijd weer prima, 6-1-5-0. De eerste ‘win’ van het seizoen is dan ook binnen. In de 8ste inning nam VGM het van hem over, en net als vorige week ging dat pijnvrij. En dan wordt hier, ook net als vorige week, de fysieke pijn bedoeld, want helemaal smetteloos was zijn optreden niet. Niet in de minste plaats omdat de slagploeg van Terrasvogels de bal toch aardig bleek te kunnen raken. Gelukkig is er dan altijd nog de “Good Old Braziliaanse Tuinman Jariño” waar op teruggevallen kan worden. Omdat het aantal tegenpunten onder het bewind van VGM aardig was opgelopen leverde dat Jariño onverwacht ook nog ’n echte ‘save’ op.

Werd er ook nog wat geslagen?
De nieuwe knuppels van de Bussumers werden aardig op de proef gesteld. Het gaat te ver om alle 17 hits te beschrijven, maar er zaten een paar bijzondere bij. Wie uiteindelijk de verste dajakker op z’n naam mag schrijven is niet helemaal duidelijk geworden. Feit is wel dat Keet bij zijn bal over het midveldhek een homerun mocht lopen, en de PC met zijn klap over/langs de linksvelder al bij het tweede honk moest stoppen.

Ook Jopie, de GKL en Gagarin konden een dubbel noteren. Bij Gagarin was die dubbel onderdeel van een bijzondere reeks slagbeurten, 5 uit 6 zie je namelijk niet zo vaak. De GKL komt met 2 uit 2 op een beter gemiddelde, en stelt daarmee nadrukkelijk de keuze van de GGL aan de kaak. En met al die fitte en aanwezige spelers is het eigenlijk al moeilijk genoeg.

Super Seb was de enige Reserve Reserve die het vandaag zonder honkslag moest doen, en na vandaag is hij zelfs nog slaggemiddelde-loos. Maar niet getreurd, met twee keer vier wijd en een schampschot is hij toch nog goed voor een honkgemiddelde van 1.000.

Volgende week staat de eerste thuiswedstrijd op het programma. RCH komt dan op bezoek, en zij zijn vast gebrand om de 23-2 nederlaag tegen Hoofddorp weg te poetsen. De eerste bal zal a.s. zaterdag om 14u niet gegooid worden door een wethouder, maar gewoon door De Souza.

Amsterdam, 8 april 2012 – De oefencampagne zit er op. Gisteren werden de Zuidvogels verslagen op een koud en tochtig veld, zoals we het veld daar kennen eigenlijk. Zelf moeten ze kennelijk nog een beetje wennen, want na 7 innings vonden ze het wel welletjes en gooide ze de handdoek in de ring.

Een beetje dubbel gevoel leverde dat wel op. Natuurlijk was het voor de Reserve Reserves ook koud, maar de gloednieuwe BP Pullovers deden hun werk en mochten ook in het veld aangehouden worden. De GKL had ook z’n truitje gekregen, maar echt vrolijk werd hij daar niet van. Ook de pannenkoeken van Rookie Joey konden hem niet plezieren. En toen er in het midveld iets héél grappigs gebeurde, en eigenlijk iedereen een glimlach op z’n gezicht kreeg, zelfs toen kon er geen lachje vanaf. Misschien was het omdat hij dit stukje vreesde, maar hij hoeft niet bang te zijn, oefenwedstrijden zijn er om te oefenen, en het slaan ging ‘m al aardig af.

Omdat bij de transfer, jaaaaaaaren geleden, de kleine lettertjes van de contracten niet goed zijn gelezen, zijn De Souza en Gagarin niet gerechtigd aan te treden tegen Zuidvogels in de maand april in Olympische jaren. Ze hadden beiden dus een Paasweekendje vrij gekregen. Wat dat betekende voor het buitenveld (iets heel grappigs) zal ik niet nader toelichten, maar de rotatie behoeft wel enige toelichting.

VGM had een knappe start met als grote winst dat het een keertje pijnvrij ging. Zelfs de slagmensen hebben geen blijvende schade opgelopen. Jariño volgde hem al na twee innings op en ook hij deed netjes z’n werk. Net als bij zijn vorige optredens had hij voor het niet zo massaal toegestroomde publiek een snoekduik in petto, en die wordt er niet beter op. Met de opofferingsstootslag leek niet de slagman, maar de werper opgeofferd te worden, maar toen het gravel was nedergedaald was de nul gemaakt (1-2-5?!) en was er niets gebroken. Ook erg belangrijk.

En juist omdat het belangrijk is de oefenwedstrijden blessurevrij door te komen wil ik op deze plek een lans breken voor ‘het hekje voor de werper’, en dan met een goede instructie erbij. Want na Remmie was nu Rikkie aan de beurt om geraakt te worden door een geslagen bal. Zijn pitchcarrière werd daarmee na één slagman al in de kiem gesmoord. Experts denken echter dat de bal op zijn been geen nadelige gevolgen zal hebben voor zijn snelheid. Edgar, die na zijn optreden van vorige week blaakt van het zelfvertrouwen, en door sommigen al liefdevol “Mariano” wordt genoemd, maakte de zeven innings vol. Einde wedstrijd. Naar huis.