Nog 4 te gaan!

Amsterdam, 1 september 2011 – Op een mooi zonning veld in Noord-Holland kon afgelopen weekend tot veler verbazing gewoon gehonkbald worden. De windhozen met slagregens hadden Alkmaar niet aangedaan waardoor de Reserve Reserves weer een stapje richting het nakende kampioenschap konden doen. Na een trage start bleek een beetje gasgeven voldoende. Eindstand 1-10

In de thuis wedstrijd hadden de Bussumers nog een aardige oorwassing gehad, dus van onderschatting was geen sprake. Desondanks was het begin van de wedstrijd voor de Alkmaarders. De eerste Alcmariaan in de gelijkmakende eerste slagbeurt wist direct te scoren, hij kon toen nog niet weten dat op dat moment de koek alweer op was. De Souza domineerde daarna de wedstrijd zoals hij het hele seizoen al de 1ste Klasse A domineert. Er kon wéér een complete game geschreven worden, en ook in deze wedstrijd behaalde hij weer de dubbele cijfers met strike-outs (11-1-8-1).

Na een lang verblijf in het International Space Station was ook Gagarin weer op aarde. Het was duidelijk dat hij nog wat last had van de alom aanwezige zwaartekracht. Ondanks die problemen ging hij toch nog 1 uit vier met een ribbie waar nog lang over nagepraat zou moeten worden. Dus voor de kenners: Drie-slag-doorgeschoten-bal, waarop gescoord wordt, kan dat tellen als een ribbie? (en zou je dat moeten willen?)

Edgar had weliswaar geen hitje, en is daarom met spoed op snuffelstage naar de New York Yankees gegaan, maar hij had wel een ribbie. Dit binnen geslagen punt leverde naast een 1-2 voorsprong ook vraagtekens op. Dus voor de kenners: Bestaat er zoiets als een opofferingsslag vang 4(!), kan dat tellen als een ribbie (en zou je dat moeten willen?), en zo ja, is het alleen een PA of ook een AB?

Super Seb maakte het Papa Dammers in de derde inning een stuk makkelijker. Een bom over het midveld hek is altijd minimaal één ribbie, en in dit geval ook het gelijkmakende eerste punt,

Laatbloeier Jariño besloot pas in de zesde inning aan de slag te gaan. In die beurt produceerde hij z’n eerste honkslag en deed dat in de twee innings daarna nog een keer over. VGM sloeg de Braziliaan in de zesde inning door naar het tweede honk waarna Keet met een bijna stand-up-double de Tuinman over de thuisplaat joeg. Met bijna-stand-up wordt in dit geval niet bedoeld dat hij het tweede honk bijna bereikte, maar wel dat dat bijna staande gebeurde. De oplettende toeschouwer heeft namelijk Keet’s eerst sliding(!) van het seizoen kunnen waarnemen.

Een goed moment voor een wissel moet de GGL gedacht hebben, en normaal draait Ed de Kroket daar z’n hand niet voor om, als honkloper kon hij deze inning echter nog geen potten breken. Des te meer schade bracht hij de Alkmeerders toe toen hij de knuppel ter hand nam, en in de zevende inning het vijfde punt binnen hamerde met een striemende double over één.

Met vakkundig puzzelwerk in de line-up had de GGL vervolgens twee gouden grepen gedaan door de Pee C. en Erik C. op plek 7 en 8 te posteren. Ze konden daar weinig kwaad, en de Reserve Reserves hebben minimaal last gehad van hun aanwezigheid in de line-up. Sommige spelers heb je nou eenmaal niet voor de aanval.

Nog meer lof valt de GGL ten deel omdat hij Remmie op een subtiele manier behoorlijk scherp had weten te krijgen. In z’n eerste slagbeurt was dat nog niet te zien, de brilglazen van de koekebakker waren wat beslagen, waarschijnlijk nog omdat hij vorige week stomend en briezend van het veld af stiefelde, maar in de zevende en achtste slagbeurt wist hij respectievelijk een single en een triple te produceren.  Waarschijnlijk geheel tot z’n eigen ongenoegen, omdat de GGL hiermee ook weer bewezen zag dat je Remmie het beste pas aan het eind van de wedstrijd kan brengen.

Met een overwinning op de Blue Devils, die morgen op bezoek komen in de Honkbal Vallei (komt dat zien!!!) kan een volgend stapje gezet worden naar het kampioenschap in de poule. Nog vier te gaan!

Amsterdam, 21 augustus 2011 – De regen van het vorige weekend zorgde ervoor dat de Reserve Reserves nog een extra weekend van de zomerstop hebben kunnen genieten. De kraker tegen de Piraten wordt nu op 7 september gespeeld. En daar kwamen de heren uit Bussum goed mee weg, want het niveau van het spel dat afgelopen vrijdag op de mat werd gelegd mocht dan genoeg zijn om de Reserve RCH-ers met 10-4 te verslaan, het is twijfelachtig of ze op deze manier tegen de Amsterdammers ook zo makkelijk weg komen.

Het weer was mooi, de bollen van Keet waren goed, een aantal Reserve Reserves is door blijven trainen met de Hoofdmacht, het was gezellig (de GKL was er niet) dus niets leek een goede wedstrijd in de weg te staan. De Souza had de start waar we al zo gewend aan zijn geraakt. In de eerste vier innings mochten slechts twaalf RCH-ers het slagperk betreden, en het enige infield ploppertje dat een honkloper opleverde werd afgestraft door één van de fameuze pick-off bewegingen van de Braziliaanse sterwerper: 1-3-6-OUT!

Aan slag werd er wat minder voortvarend begonnen, al lag dat niet aan Gastspeler Didi, die onverschrokken als lead-off één van de eerste pitches dapper op z’n derrière nam. Daarmee zorgde hij er meteen voor dat hij de hele wedstrijd mocht spelen (omdat hij toch niet meer kon zitten). Pas in de derde inning wisten de Bussumers de eerste gevoelige klap uit te delen. Super Seb nam de bal weer ‘ns op z’n stok voor een dubbel en VGM wist hem, met twee man uit, binnen te slaan met een dajakker in het linksveld. Keet volgde met een bal naar de kortestop die na lang overleg toch als fout werd gescoord, ondanks die domper leverde het wel een punt op. De PC deed lekker mee en linede (spreek uit: ‘lainde’) de bal hard over de derdehonkman voor een dubbel. 3-0

In de vierde inning was de werper van RCH alweer toe aan z’n derde vier wijd, het zouden er negen worden. Super Seb was de gelukkige. Omdat ook zijn volgende drie slagbeurten vier wijdballen opleverde is hij nu al de ongekroonde leunkoning. De vers uit Frankrijk terug gescheurde Brazilaanse Tuinman harkte me een dubbel Seb, het vierde punt, over de thuisplaat. 4-0

De volgende slagbeurt van de Heemstedenaren zorgde voor een zeldzame druk op De Souza. Een hit gevolgd door een foutje leverde twee honklopers op die na een actie vier-naar-drie doorschoven naar het tweede en derde honk. Een hit over drie bracht de heren over de thuisplaat. Een compleet onacceptabel scenario voor De Souza die met twee strike-outs een einde maakte aan de inning. 4-2

In de gelijkmakende Bussumse slagbeurt werd er nog een puntje bij gerommeld door Ed de Kroket die een heel goed moment uitkoos voor een hitje en daarmee de geschampte PC (wel met blauwe plek) over de thuisplaat joeg. 5-3

Inning zes was de vreemdste inning van het seizoen, tot nu toe. De kop van de Heemstedelijke slagploeg wist De Souza hard te raken en daarmee twee dubbels te produceren, iets dat sowieso al niet vaak gebeurt, maar nu komt het: De Souza gooide vier wijd! En nog een keer (echt!) en toen nog een keer!! En dat leverde, ongehoord, een binnen gegooid punt op. Geschrokken door de bijzondere gebeurtenissen gooide De Souza wederom twee strike-outs om een eind aan de inning te maken. 5-4

Pas in de tweede zeven besloten de campinggasten uit Bussum het kwaliteitsverschil vorm te geven. Erik C. bereikte het eerste honk door een fout van z’n collega, en Edje legde een pracht OSS neer. Didi deede vervolgens wat er in het boekje stond: een hit slaan waar een punt op gescoord kon worden. Een handje vol vier wijd een hit van Lauwe Laurens en de vierde hit van De Tuinman zorgde voor de veilige tussenstand van 9-4. In de achtste inning kon Lauwe Laurens nog één keer scoren, ogenschijnlijk geheel tegen z’n eigen wil. Hij had daarvoor namelijk net bijna wandelend het eerste honk bereikt omdat hij ervan overtuigd was dat de door hem geslagen bal best wel ‘ns goed verwerkt zou kunnen worden. Niet dus. Het deed pijn aan de honkbalminnende ogen. Maar goed, nog 5 te gaan!

Bij elke andere wedstrijd had hier het verslag geëindigd, maar de strike-out die De Souza in de negende inning nog gooide leverde een bijzondere mijlpaal op. Het was alweer de 100ste strike-out van het seizoen! En het was ook alweer de zevende complete game van dit jaar.