Weinig te genieten in Diemen’s debacle

Diemen, maandag 4 mei 2009 – HCAW2 heeft gisteren de koppositie in de Tweede Klasse af moeten staan aan TIW/Survivors. In een weinig verheffende wedstrijd dolven de Bussummers met 13-3 het onderspit. Geflatteerd uiteraard. Hoogtepunt in de koude troosteloze honkbalweide van Diemen was de lunch, uitmuntend verzorgd door de (Wo)man of the Match uit huize Calis.

De confrontatie tussen de twee Noord-Hollandse grootmachten in de windtunnel die Diemen heet, was op voorhand beladen. Niet alleen werd in de voorbereiding op het seizoen van 2009 al een bloedstollende exercitie afgewerkt, tevens de gedeelde koppositie van beide ploegen maakte deze tweestrijd tot een duel om reikhalzend naar uit te kijken. Zonder twee powerlefties aan de zijde van de overlevers en eveneens een afwezige powerlefty – a.k.a. Paparin – aan de kant van de Bussummers, begon de wedstrijd op het scherpst van de snede.

Machteloze manen
Papi Bronner startte dan ook prima op de heuvel van de Reserve Reserves uit ’t Gooi, maar al in de tweede inning kreeg de lange adonis het lastig. De wapperende manen van de werpende leeuwenwelp boden geen soelaas en na acht verdiende punten moest hij onfortuinlijk het onderspit delven. Mede door het schrijnende aanvallende onvermogen van de slagploeg van HCAW2, werd de vroeg opgelopen achterstand nauwelijks verkleind. Reliefwerper Da Souza hield nog dapper stand, maar al snel liep het scoreverschil uit naar een troosteloze tien punten.

Kingsize sombrero
De totale offday van de ploeg uit de honkbalvallei in Bussum werd geïllustreerd door de boomlange Keetelapper. Verdiende de pedagoog vorig seizoen nog een kingsize Carpaccio, ditmaal viel hem louter een imposante sombrero ten deel. Ook het falen van de aangewezen slagman (0-4) was exemplarisch voor de tegenvallende slagprestaties. De verliespartij werd waarschijnlijk ingeluid door het ontbreken van stijlvolle Soestenaar Ed, die niet in de basisopstelling voorkwam. “Zulke dagen zitten er altijd tussen,” aldus De Kroket. “Woensdag trainen we, en zal ik er alles aan doen om volgende week weer de volledige negen innings tussen de lijnen te staan. Ik wil mijn steentje bijdragen aan een prachtig seizoen. In de thuiswedstrijd tegen Survivors halen we onze revanche.”

De Beer
Een lichtpuntje in het drama van Diemen was de excellente catering. Natuurlijk had Daan twee honkslagen, prima, Keetelapper sloeg nog een forse double, en jazeker, Milan zag zijn eerste hit, maar het hoogtepunt in de verder verloren middag was de combinatie van volkorenbollen met meloenpartjes en versgebakken brownies. De Beer, de wekelijkse bekroning van de Man of the Match, ging dan ook naar Mama Calis, verantwoordelijk voor een overheerlijk feestmaal.

Vanuit de dug-out van de Overlevenden zag het er anders uit

Vandaag ontving de papierencoach het volgende bericht: Wedstrijd Alcmaria Victrix 2-HCAW 2 (17 mei) begint anderhalf uur later. (red. dus om 16.00uur).

Na enig speurwerk blijkt volgende verklaring aan deze ietwat vreemde verschuiving ten grondslag te liggen:

Het voetbalfeest ter ere van het kampioenschap van DSB kreeg afgelopen zondag een nogal grimmig karakter toen een handvol jongelui een knuppeltas opende, en de inhoud vervolgens ging uitdelen aan een kluitje doorgesnoven kaasdragers. Omdat Mark, Jeroen, Thurhand, Sheldon, Ernst, Tom, Michel, Melvin, Tom, Dennis, Bram, Sven, Elwin, Moreno, Thomas, Pino, Mike en Rik door het uitdelen van de knuppels mede schuldig zijn aan het slagveld dat hierop volgde heeft de burgemeester van Alkmaar besloten zich niet langer door de diverse sportbonden buiten spel te laten zetten. De taakstraf die alle leden van Alcmaria Victrix 2 is opgelegd bestaat uit het uitdelen van foldertjes tegen overmatig drugsgebruik bij een ander groot evenement dat op 17 mei om 14.00uur begint. Naar verwachting worden de spelers, moe maar voldaan, zoals dat heet, rond een uur of drie weer bij het honkbalveld afgeleverd.

Bussum, 25 april 2009 – HCAW2 heeft gisteravond de koppositie in de Tweede Klasse A verstevigd dankzij een ruime overwinning op Be Wild! Zuidvogels. In een enerverende Gooise derby versloegen de Bussummers de rivalen uit Huizen met de cijfers 10-4. De overwinning kan voor een groot deel worden bijgeschreven op het conto van de defensie van HCAW, die de slagploeg van Zuidvogels uitstekend in toom hield met geslepen pitching en bij vlagen spectaculair veldspel.

Het tweede team van honkbalvereniging HCAW begon de wedstrijd met hoofdklasse-veteraan Jeroen de Souza Hubert op de heuvel en Jariño Koenen als vervanger van de geblesseerde Andrlik achter de plaat. De spijkerharde pitches van De Souza bleken te machtig voor de slagploeg van Be Wild! Zuidvogels, die negen innings lang weinig vat kregen op de werper van de thuisploeg. Met tien strike-outs en een aantal uitstekende ‘plays’ van infielders Jopie Calis en Remco Ramirez Tolenaar, toonde de Reserve Reserves van HCAW zich voor de derde week op rij een geduchte titelkandidaat.

Gooise genadeloosheid

De Gooise honkbalderby leverde ondanks de wat ruime uitslag van 10-4 een boeiend schouwspel op voor de massaal toegestroomde toeschouwers. Onder aanvoering van het prachtige lenteweer waren zo’n 75 enthousiastelingen op de wedstrijd afgekomen en zij werden getrakteerd op een vloeiende, hoogstaande en sportieve voorstelling. “Ondanks het voortdurend comfortabele scoreverschil, bleef de wedstrijd lang spannend,” vertelt Roy Berrevoets, hoofdcoach van HCAW2. “Dit seizoen gaan we tot op heden uitstekend om met de kansen die we krijgen. We spelen efficiënt en straffen kleine foutjes genadeloos af. We hadden slechts zeven hits, maar scoren tien punten.”

Drie zwaluwen en een Soestenaar
Aangewezen slagman Ed Dijksma toonde zich na afloop een tevreden maar nuchter man: “Het was een heerlijke wedstrijd. Wij hebben spelers die in Huizen wonen en Zuidvogels heeft voormalig HCAW’ers in de gelederen. Dit soort derby’s zijn dan ook altijd speciaal en maken iets extra’s bij je los. Het geeft een goed gevoel als je dan zo kunt spelen en de wedstrijd ruim kunt winnen. Maarja, drie zwaluwen maken nog geen zomer. Er komen belangrijke wedstrijden aan die we met dezelfde wil in moeten gaan. Met onze werpers, maak ik me echter weinig zorgen,” lacht de Soestenaar.

HCAW2 verovert koppositie na monsterscore

Bussum / Oldenzaal, zondag 19 april 2009 – Het tweede team van honkbalvereniging HCAW heeft gisteren riant de leiding genomen in de sterke Tweede Klasse A dankzij een monsterzege bij Run’71 uit Oldenzaal: 24-2. Na de eveneens ruime overwinning op het Groningse Caribe een week eerder, gaan de Bussummers onbedreigd aan de leiding. Tegenvaller bij de kersverse koplopers was de blessure van half-Kroatische catcher Andrlik, die venijnig op de kuit werd geraakt door een curve. 

Na de 14-4 overwinning in de Bussumse Honkbalvallei een week eerder, moest titelkandidaat HCAW2 het zaterdag opnemen tegen het Twentse Run’71. In de wetenschap dat HCAW het in voorgaande jaren allesbehalve gemakkelijk had tegen de krachtmensen uit het oosten, begonnen de Reserve Reserves – zoals het tweede team genoemd wordt – scherp aan de wedstrijd. Startend werper Papi Bronner schakelde de eerste drie vijandelijke slagmensen direct uit, waarvan twee zelfs met een strike-out. De rechtshander hield zijn sterke spel vast en gooide voor het eerst sinds 2003 weer een volledige wedstrijd, die hij besloot met vier strike-outs, twee keer vier wijd en negen hits.   

Oppermachtig en uiterst efficiënt
Aanvallend waren de Bussummers vooral vanaf de derde inning superieur aan de opponent. In een imposante rally van liefst twaalf slagmensen dwong HCAW een voorsprong af van 8-0. “We hebben optimaal gebruik gemaakt van de kansen,” aldus hoofdcoach Roy Berrevoets. “We sloegen niet veel honkslagen, maar hielden wel voortdurend hun defensie onder druk, waardoor ze veel fouten maakten en we vaak op het honk kwamen.” Uitblinker in het aanvalsspel van de Reserve Reserves was nieuweling Erik Calis, die met drie hits en eenmaal vier wijd, veelvuldig op het honk kwam. In defensief opzicht liet met name Ed Dijksma balvaardige hoogstandjes zien, waarmee de ene na de andere honkloper werd verschalkt. “Soms lukt nu eenmaal alles,” aldus de Soestenaar na afloop.

Kroatische kramp
De einduitslag in Oldenzaal kwam tot stand dankzij twaalf honkslagen, veertien vrije lopen en meer dan tien veldfouten. Het enige smet op de Gooise overwinning was een blessure voor Andrlik, die naast twee (!) keer geraakt werper op de helm, ook nog een curveball op de gespannen kuit moest incasseren. Het is twijfelachtig of de Kroaat op tijd hersteld is van de ogenschijnlijk lichte spierscheuring voor de wedstrijd tegen Be Wild! Zuidvogels volgende week.  

Carpaccio del Sombrero
Ter voorbereiding op de op voorhand lastige uitwedstrijd in Oldenzaal werden de spelers tijdens de pre-game getrakteerd op een voedzame lunch uit de keuken van Jasper & Josine, van volkorenbroden met Humus, kaas, zongedroogde tomaten en eiersalade. Het geboden krachtvoer was een herhaling van zetten na de carpaccio del Sombrero die de manschappen een week eerder kregen tegen het Groningse Caribe, toen verzorgd door Remco Ramirez Tolenaar, die zijn Mexicaanse achtergrond eer aan deed.

– Einde bericht –  

Opening Day duurt één inning

De Reserve Reserves – voorheen derde, tegenwoordig tweede team – maakten zich in het paasweekeinde van 2009 op voor een enerverend seizoen. De gelederen versterkt, de messen geslepen en de strippers ontmaagd, belooft het een jaar te worden als nooit te voren.  

Met lede ogen hadden de kinderen der honkbalvallei aan moeten zien hoe de Grote Kale Leider de Deense steppe verkoos boven de Hilversumse hei. Gelukkig werden zijn schoenen gevuld door de terugkeer van de Grote Grijze Leider. Daarnaast werd de selectie versterkt met keystone specialist Joost ‘Jopie de Albino’ en zijn broer Erik ‘de broer van Jopie de Albino’ Calis.  

Voor Opening Day kwam direct de Groningse delegatie van Caribe op bezoek. Onze Noordelijke vrienden startten met een jonge werper, gesteund door een veld van ogenschijnlijk ijzersterke – overwegend Antilliaanse – atleten.  Fysieke superioriteit en een imposante de kilometerstand ten spijt, begonnen de Groningers dramatisch. Hoewel dramatisch doorgaans wordt gedefinieerd als een viertal punten achterstand, of vijf wellicht, maar hooguit zes, liep de eerste slagbeurt van HCAW uit op een waar slagveld: 14 Bussumse slagbeurten, 10 punten, 6 hits, 3 fouten, en een wissel.De arme jonge werper van de bezoekers gooide weliswaar een fiks aantal ballen, maar maakte slechts één uit. Tot groot medelijden van de massaal op het zomerweer afgestroomde honkbalfans, kon de beste man na acht man alweer inrukken, in de wetenschap dat de wedstrijd was gespeeld. Na slechts één inning stond een stand op het virtuele scorebord van 10-0. Een simpele conclusie bleek waarheid: Opening Day duurde één inning. 

Het vonnis werd voltrokken door de werpersstaf van de thuisploeg. Jeroen Hubert (11) en Papi Bronner (4) waren samen goed voor 15 strike-outs en zelfs een ontstellend brute homerun van de vijandelijke catcher kon daar weinig aan veranderen.  

Mede dankzij de 3 uit 3 van Bouwman, de 3 uit 3 van Keet – wiens zoontje zorgde voor misschien wel het grootste, maar in ieder geval het bloederigste spektakel – de 3 uit 5 van Yuri Paparin en ondanks een 0 uit 5 van Milan, eindigde de wedstrijd in een 14-4 eindstand. In de achtste inning sloeg Erik – jawel, die nieuwe – met een mooie double Bouwman over de thuisplaat, om de wedstrijd te beëindigen. Op naar die gasten uit Oldenzaal… K   

Was getekend, Peter Paul