Coach Berrevoets: “We zijn wel eens beter geslagen ten ijs gekomen”

De Bussumse valei blijkt voor tegenstanders van HCAW 3 vooralsnog weinig vruchtbare grond om punten te scoren. Tot nu toe slaagden de tegenstanders er in 18 innings in slechts 1 run over de thuisplaat te brengen. Belangrijke oorzaak hiervan waren ook de perfecte zes innings die Robbert Keetelaar (voor 5/6) en Jasper Bronner (voor 2/12) de toeschouwers afgelopen vrijdag voortoverden. In een gezapig potje zomeravondhonkbal konden de eerste 18 slagmeneren uit Purmerend onverrichterzake terug naar hun eigen dug-out om kennis te nemen van de onuitputtelijke voorraad nuttige tips van hun eigen coach.

De wedstrijd eindigde in een 5-1 overwinning voor de Bussumse reserve-reserves. Na 1 inning stond het 3-0, waarna het beste er eigenlijk wel af was. De stormvogeltjes drongen in de 7e inning nog wel even aan, maar verder dan 1 punt kwam men niet. De niet hoogstaande pot werd dan ook binnen de 2 uur afgerond en de punten bleven in Bussum.

Over de bollen van afgelopen vrijdag kunnen we kort zijn. Maar ook lang. Of ergens daartussenin. Wat ex-international J. Koenen de selectie culinair voorzette liet zich het best omschrijven als een ontplofte voorraadkast gesorteerd op verlopen houdbaarheidsdatum. Wie heeft er bijvoorbeeld wel eens gehoord van een broodje kipfilet met kruidenboter en ketchup? Of een bolletje gebraden gehakt met huzarensalade met chilipoeder? Elke nieuwe hap bleek een risicovolle verassing met zich mee te brengen, en het gebrek aam slaggeweld liet zich na afloop dan ook gemakkelijk verklaren. We kunnen alleen maar hopen dat Jarno zijn broer net zo kundig vervangt als andersom…..

Belangrijke constatering was vrijdag trouwens wel dat het qua groepjesvorming binnen het team wel goed zit. Na afloop van de wedstrijd werd met een 12 spelers sterke delegatie geëvalueerd in een Bussums café. Er was sprake van een goede sfeer en de onderlinge banden zijn dan ook eens stevig aangehaald. Jammer voor de 3 afwezigen; zij weten zelf wel om wie het hier gaat, en ze gaan nog moeite krijgen zich de rest van het seizoen in te passen.

En zo geeft een week voor de topper tegen het Haarlemse driemteam de stand in de buitengewoon aantrekkelijke 2e klasse A een vertrouwd beeld: Bijna alle deelnemers aan de “third-series” draaien bovenin mee en het is weer ongemeen spannend. We gaan een mooie zomer tegemoet!

Günther von Römertopf

PS: Het valt ineens op dat er in de 2e klasse A een schrijnend gebrek aan goede bijnamen is. Vaak komt men niet verder dan een afkorting of verbastering van voor- of achternaam. En dat terwijl alle deelnemers toch wekelijks getuige zijn van een hoop “stuff that legends are made of”. Dus: suggesties zijn van harte welkom. Mijn eerste voorstel is in ieder geval Bart van Wissen voortaan “The Eraser” te noemen.

Zondag 30 april was het weer zover. Tijd voor de het jaarlijkse bezoek aan de MacD. in Joure. Joure ? Ja, Joure. Minimaal één keer per jaar vertrekken de Bussumse reserves naar het verre Groningen voor een wedstrijd tegen de Caribe Indianen. Goed voor de kilometer(declaraties). Op de heenweg koffie met donuts (staan altijd voor ons klaar) en op de terugweg een MacTasty. Zo tasty zijn die trouwens niet. Het jaarlijkse bezoek aan Groningen levert traditiegetrouw ook een aantal afzeggingen op. Dat zijn de momenten dat een coach blij is dat hij een selectie van vijftien man heeft. Hij wordt dan ook niet zenuwachtig van smoezen als: ik ben skieën in Frankrijk, ik moet een vloertje leggen in de kamer van mijn dochter, ik ben niet zo lekker, ik ben ziek, ik heb een keelontsteking. 10 man is toch genoeg. Geen wissels, ideaal. Op zo’n twintig kilometer voor Groningen konden we het groot licht ontsteken, zo donker werd het. Het zou toch niet waar zijn, 180 kilometer heen en weer voor niets ??? Kan je beter gaan skieën. Gelukkig was het niet voor niets, maar de regen maakte een normale BP wel onmogelijk. Dat is heel vervelend, not. Nu hadden we alle tijd voor de pannenkoeken van Jeroen “Johan” Hubert. Hij had de hele zaterdag staan bakken en hij bleef steken bij 30 stuks. Voor de snelle rekenaars: dit betekende vandaag dus drie in plaats van twee pannenkoeken de man. Eenmaal op het veld hadden een aantal van ons het idee dat we op het verkeerde veld waren beland. Niks geen potige knapen uit de Groningse klei, wel Antilliaanse, Arubaanse en zelfs Cubaanse samba honkballers. Kortom je kreeg toch een beetje het gevoel dat je was beland in een wedstrijd in de HHW. Alleen de steelband ontbrak er nog aan. De aanval was goed op dreef, de werpers van de Antilliaanse, Arubaanse dan wel Cubaanse Groningers minder. 12 keer vier wijd, 12 honkslagen waaronder een homerun van Yuri “Gagarin” de Smet, een grand salami van Roy “Saibaba” Berrevoets en twee homeruns van Danny “logistiek gezien is dat heel handig” Wout leverde de Gooise sluggers 17 punten op. Hierbij moet wel worden opgemerkt dat het veld van Caribe niet veel groter is dan de achtertuin van Ronaldinho de Jong (voor de vrouwelijke lezers: onze cosmo woont in een appartement aan de Korte Heul in Bussum). Het is dus eigenlijk best wel knap om geen homerun te slaan.

Jeroen liet, naast zijn pannenkoekentalent, ook nog zijn sociale kant zien door glimlachend een Groningse grand salami te incasseren (of was het nu een Antilliaanse, Arubaanse of Cubaanse ?)
De twee homeruns en zijn fantastische nieuwe fieldtechniek (neem de bal op je tok zodat iedereen het op en om het veld kan horen, pak hem op, kegel de loper van het eerste honk en loop weg alsof je dit altijd zo doet) leverde Danny “De Beer” op.

Vrijdagavond 21 april was weer zo’n mooie avond in de vallei. De Bussumse Reserve reserves moesten hun “gestaakte” wedstrijd aan de vooravond van de Koninginnenacht vorig jaar hervatten tegen de Hawks uit Mokum. Voor degene die niet meer weet hoe de situatie destijds was een korte terugblik:

De werper van de Mokumers stond traditiegetrouw weer als een vorst op de heuvel. Voor de Bussummers was het een vertrouwd avondje “gissen op Van Wissen”. In het Holland Casino schijn je meer kans te hebben. De Reserve reserves stelden daar twee heuveltroeven tegenover. Robbert “Krijtje” Keetelaar en Jeroen “Johan” Hubert hadden in de wintermaanden daarvoor besloten om eindelijk eens op niveau te gaan spelen. Zij hadden dan ook ruim de tijd om zich op deze wedstrijd voor te bereiden. Wat zich ontspon was een heus pitchersduel zoals die nog nooit vertoond was in de Tweede klasse A. Zelfs de alu knuppels van gerenomeerde slagmensen kon de opgooiers van beide teams niet verontrusten. In de 10-de inning vond de goedgebouwde scheidsrechter het nodig om een fouttip met zijn rechterknie te stoppen. De man ging neer alsof hij door een sniper vanaf de 4-de etage van de Lange Heul te grazen was genomen, de aansteller. Gevolg: deze titanenstrijd bleef onbeslist steken bij 0-0, echt waar.

Nu, bijna een jaar later had de Bond besloten om deze wedstrijd opnieuw op het programma te zetten. Met een nieuwe scheidsrechter, want de gespierde spijker van vorig jaar durft zich nog steeds niet in Bussum te vertonen. Na de fantastische avondmaaltijd verzorgd door Yuri “Gagarin” de Smet (“ik wist niet dat er 80 knakworsten in die pan konden”) gingen beide partijen van start met dezelfde werpers als waarmee de partij een jaar geleden was onderbroken. Toen de Mokumse coach kwam vragen om een paar pijnstillers voor zijn sterwerper, was het voor de coach van de Bussummers duidelijk dat het in de eerste inning moest gebeuren, immers die pijnstillers hebben een paar minuten nodig om effectief te worden. Na twee redelijke snelle nullen in de gelijkmakende eerste slagbeurt liepen de honken toch nog vol. Een tweehonkslag “op de handen” op de foutlijn in het linksveld van Roy “Saibaba” Berrevoets en een rollertje van de Braziliaanse alleskunner Jarino, waarop de tweede honkman van de Mokummers het antwoord schuldig moest blijven leverde 4 Bussumse punten op. Daarna deden de pillen hun werk en werd het traditionele “gissen op Van Wissen” in ere hersteld. Aangezien de Mokumse slagmensen ook weinig hadden in te brengen op de worpen van Johan en Jappie B. (weer een speler die eindelijk op zijn niveau speelt) en een miraculeuze vangbal van Daco “Baco” Bogaard in het rechtsveld, eindigde deze wedstrijd met uitzondering van de eerste inning eigenlijk ook weer in 0-0. Ongekend, 18 innings zonder punten, en dat in de uiterst aantrekkelijke Tweede klasse A. “De Beer” was trouwens voor de uitmuntende prestaties van de Bussumse werpers.

Coach Berrevoets: “Ze lieten zich gemakkelijk door de tuin leiden”

Opening day in de buitengewoon aantrekkelijke 2e klasse A blijkt voor HCAW 3 een lastig te nemen horde te zijn. De afgelopen jaren ging het eerste potje van het seizoen steeds verloren, waardoor de Bussummers tijdens het seizoen steeds achter de feiten aanliepen. Reden genoeg voor coach Berrevoets om dit jaar te mikken op een gedegen oefencampagne.

Maar de voorbereiding van de Bussumse reserve-reserves verliep traditioneel rommelig. Het vertrek van Van Joolen naar de Geneva Dragons, vakanties, gemengde ziektes, algemene desinteresse en slecht weer zorgden ervoor dat ook dit jaar de voorbereiding weer verre van ideaal verliep. Dieptepunt was de afwezigheid van Absint tijdens het trainingskamp afgelopen weekend in Kijkduin. Voeg daarbij ook nog eens de blessures voor Berrevoets zelf en Koene en het is duidelijk dat de gewenste rust ver te zoeken was. Jammer maar helaas.

Alleen al gezien de historie toog HCAW 3 dan ook met het lood tussen de schoenen naar Haarlem. En daar kwamen de afwezigheden van de duurste speler, pitcher Jeroen Hubert van EUR 250.000,-, en Danny “duizend” Wout, nog eens bij. U begrijpt dat de stemming binnen de Bussumse gelederen al tot duistere diepten was gedaald voordat de eerste bal geworpen werd.

Maar toen was daar ineens de eerste inning. Dankzij (Ondanks?) keurig opstellen ven de 2e honkman van DSS wist HCAW 3 gelijk 6 keer tot scoren te komen. DSS sloeg terug met 4 punten, maar daarna hield de nog een beetje onwennig opererende Jasper Bronner de deur netjes tegen het slot. In de 5e inning liep HCAW 3 door naar 12-6, waarna in de 8e inning het nekschot kon worden toegediend en de 6-16 eindstand op het imaginaire scorebord verscheen. Jariño Koenen had inmiddels het werpen van Jasper overgenomen en bleek dankzij een dagje vrij ineens hard te kunnen gooien. Verder viel het spel van die andere J. Koenen op: aan slag meer dan voldoende, in het veld foutloos (vond hij zelf). Verder een eervolle vermelding voor de amerikaanse scheidsrechter: zo’n lage slagzone hebben wij zelfs in de Flevopolder nog niet meegemaakt…..

Maar: de seizoensopener is voor het eerst in jaren binnen, 3 dure punten in de tas, een saldo van +10, de wetenschap dat je kampioen wordt tegen de kleintjes, en vrijdag een replay van de legendarische 0-0 tegen Mokum Hawks. Thuis. Zal mij benieuwen……

Günther von Römertopf