Bussum, 26 maart 2022 – Al jarenlang verschijnt gedurende het seizoen een verslag van de wedstrijd die de Reserve Reserves hebben gespeeld. Al jarenlang worden die verslagen geschreven door onze PC, oftewel Papieren Coach, beter bekend als ‘Bouw’. Officieel heet hij Ronald Bouwman. Vandaag is hij 50 (!) jaar geworden. Hoog tijd om een stuk over hem te schrijven. Dat is niet op de manier zoals hij dat doet, dat kan alleen hij. Hij heet niet voor niets ‘Papieren Coach’. Echter, zijn bijnaam beschrijft niet genoeg wat hij heeft betekend of nog steeds betekent voor de Reserve Reserves. Zonder hem geen Reserve Reserves.

Laten we allereerst vooropstellen dat het al een hele prestatie is dat je op je bijna vijftigste nog steeds presteert. De PC is als een goede whisky, hij wordt beter met de jaren zoals zijn slashline van 2021 kan beamen (.447/.523/.526). Hij heeft spelers zien komen en gaan bij het team, maar gaat zelf altijd door. Op zijn 38e maakte hij zijn debuut bij Heren 1 van HCAW en hielp hij mee aan lijfsbehoud, wie kan dat nou zeggen?

Hoewel zijn statistieken door de jaren heen wel ietsjes wisselender zijn geworden verbaast hij ieder nog vaak genoeg. Zowel op negatieve als positieve manier. Zo kunnen we ons een uitwedstrijd bij TTT herinneren waar hij (met wind mee) een Grandslam wist te slaan in het midveld. Daartegenover staan ook weer een gigantische hoeveelheid pop-ups met drie wijd kaal. Daarnaast, kan hij als geen ander van slagballen wijdballen maken achter de plaat om vervolgens wel vier hits te slaan in een belangrijke wedstrijd.

Niet alleen valt hij op met zijn prestaties, zijn gedrag valt ook op. Menig scheidsrechter zal vaak gedacht hebben: “Heb je hem ook weer”. Want scheidsrechters hebben het ook te verduren gehad de afgelopen jaren, maar dan vooral als hij er ook echt van overtuigd was dat de scheidsrechter fout zat.

Naast het veld is hij ook actief op honkbalgebied via zijn blog: 9innings.nl waar hij zijn mening geeft over alle rare honkbalregels, het selectiebeleid van Team NL, internationaal honkbalnieuws en verslagen van bondsvergaderingen. Niet voor niets werd hij ooit aangeduid als ‘honkbalwatcher’ door de NOS in een interview over financiële huishouding van de bond. Zo uit hij zich vaak kritisch tegenover dat beleid, maar hij weet dat altijd te onderbouwen. Hij leest zich in en weet precies waar hij het over heeft. Dat komt voort uit dezelfde reden waarom hij nog steeds op het honkbalveld staat, hij heeft gewoonweg een enorme passie voor de sport en wil dat de sport behouden blijft.

Al jarenlang reist hij af naar Amerika om kilometers af te leggen van MLB-wedstrijd naar wedstrijd, houdt het dan nooit op? Waarschijnlijk niet. ‘Bouw’ zal nog zolang doorgaan als hij kan, nog vaak scheidsrechters irriteren, nog vaak swings maken waar de honden geen brood van lusten, en met diezelfde swings toch nog clutch doorkomen. We hopen het ook vooral, want Ronald is belangrijk voor dit team, voor de teamuitjes (dat regelt die ook nog) en voor het honkbal. Ronald. Namens de gehele selectie, oud-teamgenoten, oud-coaches, Papa Dammers, je vrienden van de bond, alle scheidsrechters van Nederland, van harte gefeliciteerd!

Wist je dat: Over zijn gehele carrière Ronald een ‘slashline’ van .322/.401/.411 heeft neergezet? Als je dit vergelijkt met MLB-carrières dan vind je hem qua statistieken ergens tussen Joe DiMaggio en Roberto Clemente. Geen slecht gezelschap, toch?

Bussum, 5 december 2021 -Kort nadat de kampioensschaal uit het hol van de beer was gesleept werd de blik op het komende seizoen gericht. Kampioen worden is een ding, kampioen blijven is een geheel ander beest. De GBL wenste de tot GKL gepromoveerde stagiaire veel succes en ging zijn huis verbouwen.

Het was daarmee aan de GKL om op de drukke transfermarkt de paar gaten in de line-up te dichten. Enkele Reserve Reserves moesten nu toch echt werk maken van hun vaderlijke verplichtingen. Een enkeling ging zelfs emigreren om niet in de verleiding te komen om toch te blijven ballen. Zo nemen wij afscheid, in willekeurige volgorde, van NoNoJoe, VGM en Igor. Deze levende legendes worden op een nog nader, als het mag van Mark en Hugo, te bepalen tijdstip geëerd voor hun bijdrages de afgelopen jaren.

Met een eisen- en wensenlijst ging de GKL aan de slag met het aantrekken van de juiste spelers. Diverse onderhandse tips en geruchten werden nagetrokken, contacten werden gelegd en verbroken, onderhandelingen werden gestart en beëindigd. Toen, na het sluiten van de transfermarkt, de rook was opgetrokken zijn maar liefst 5 nieuwe Reserve Reserves getekend voor het seizoen 2022. Een mooie mix van jong talent, ervaring en heel veel ervaring. Graag stellen wij ze voor (ook in willekeurige volgorde):

Terug van weggeweest is Dexter “Bully” de Weert. Deze krachtpatser was in 2021 al bij veel thuiswedstrijden met een biertje in de hand op de tribune te vinden. In 2022 ruilt hij dat biertje tijdens de wedstrijd in voor een biertje na de wedstrijd.

(tekst gaat door onder foto)

Balletjesgooier Jeene “Gymboy” Langevoord is vorig jaar bij de Reserves klaargestoomd voor het echte werk. Hout was niet langer een uitdaging en hij wil het nu in de hoofdklasse aluminium laten zien. Dat zijn vader (Jeene Sr.) graag foto’s maakt van honkballers en wij graag foto’s van onszelf zien is een mooie bijkomstigheid.

(tekst gaat door onder foto)

Geplukt uit de regio is Timo “SneakerFreak” van Ancum. Bij de laatste training van 2021 al even mogen ruiken aan de Reserve Reserves en de meest uitdagende BP van Nederland. Dat smaakte duidelijk naar meer. Gaat met name fielden maar wil ook nog wel eens een balletje over een plaat gooien.

(tekst gaat door onder foto)

Een enorme schat aan honkbal gochme wordt aan de Reserve Reserves toegevoegd met het duo Bas “Biff” Kitslaar en Sebastiaan “Seb” Franke. Deze oer-HCAW’ers werden met heren1 twee keer landskampioen in de jaren ’90. De homerun die Biff sloeg in de Holland-series tegen Neptunus is de reden dat de astronauten van de ISS nog altijd periodiek moeten schuilen.

(tekst gaat door onder foto)

De meeste hoofdklasse-inningen speelde Seb bij RCH maar dat was toch eigenlijk wel een beetje vreemd gevoel.

(tekst gaat door onder foto)

Naast deze nieuwe spelers zijn volgend jaar in de Bussumse vallei de blijvende Reserve Reserves in volle glorie te bewonderen (wie weet of dit ook willekeurig is): PC, Edgar, de Hoff, Spijker, De Kreis, Montana, El Salvador, Arnold, Elsje, die Softballer en natuurlijk Papa Dammers.

Het wordt een speciaal seizoen, nu maar hopen dat het komt door mooie honkbal en niet door Coronamaatregelen.

Amsterdam, 18 oktober 2021 – Het had zo mooi kunnen zijn. Het begint lekker te nazomeren en dit weekend was dan ook een perfect weekend voor een finale.

Natuurlijk begrijpen we dat na dit rare seizoen er geen best-of-three meer gespeeld zou worden, dat is weer iets voor volgend jaar, maar dat er helemaal geen finale meer in de planning staat is wel een enorme tegenvaller.

Die beslissing blijkt al in juli genomen te zijn en er is geen enkele vereniging geweest, ook HCAW niet, die de bond erop gewezen heeft dat de 2e Klasse, de Hoofdklasse Aluminium, de hoogst haalbare klasse als je maar één wedstrijd in de week wil of kan spelen, dat deze klasse het dus verdient om een Nederlands Kampioen te hebben.

Toen wij er vorige week maandag achterkwamen dat er geen finale gepland was was het te laat.  Te laat in ieder geval voor de winnaar in de andere poule omdat zij op deze korte termijn geen kans meer zagen komend weekend een team op de been te krijgen.

En daarmee eindigt dit korte seizoen in mineur en nog gekker dan het is begonnen. Later volgt nog wel een fatsoenlijke afsluiting van het seizoen op deze site, maar eerst gaan we nog even een flink poosje balen. Maar niet voordat we alle fans en supporters van harte hebben bedankt.  Jullie waren weer top dit jaar!

Bergen, 10 oktober 2021 – Reserve Reserves winnen 2-8 van Bears en zijn daarmee kampioen in de 2e Klasse B!

verslag volgt…

Amsterdam, 25 september 2021 – Het begint een beetje een patroon te worden. De Reserve Reserves lijken in een spannende wedstrijd te zitten, en dan vervolgens zakt de tegenstander door het ijs en ontwaken de Bussumse knuppels. Zo ook gisterenavond. Herons werd in 8 innings met een 13-3 mercy-rule-einde opgerold.

De Hof werd namens de Reserve Reserves weer als eerste de heuvel opgestuurd en moest in de eerste inning na twee hits en een foutje één punt toestaan. De kenners wisten toen al hoe laat het was, want een voorsprong van maar één punt is tegen de Bussumse sloopkogels natuurlijk nooit genoeg. 

In de tweede, derde en vierde inning werd per inning nog wel één honkslag geslagen door de Heerhugwaarders, maar daar bleef het dan ook bij. In de gelijkmakende vierde slagbeurt bereikte De PC met vier wijd het eerste honk en toen werd de wedstrijd nogal lelijk. Een pop-up in het binnenveld werd niet gevangen waardoor De PC door kon schuiven naar het tweede honk en Elsje het eerste honk kon bereiken. Een doorgeschoten bal was voor De PC aanleiding naar drie te gaan en op de foutieve aangooi van de catcher naar het derde honk kon hij het gelijkmakende punt scoren. Stand 1-1.

Maar Herons gaf zich nog niet gewonnen en pakte in de volgende slagbeurt na twee hits nog een puntje mee. Dat was op het nippertje want de inning-ending-double-play bleek uiteindelijk toch gewoon een close-play-op-het-eerste-honk-waar-op-gescoord-kon worden. Stand 1-2.

En toen ging het los. Igor joeg z’n derde hit van de wedstrijd diep de nacht in tussen de links- en midvelder, en op de hit van Montana kon hij door naar drie. De PC prikte vervolgens een bal door het midden waardoor Igor de 2-2 kon scoren. Met de hit van Elsje die volgde waren de honken volgelopen. De rechtsvelder zorgde er vervolgens voor dat de honken weer leegliepen want de bal die VGM naar hem sloeg verwerkte ie nogal suboptimaal. Dat kostte dus drie punten en toen Edgar ook nog ‘ns een strakke hit door het midden sloeg was het 6-2.

Na een lead-off-hit van Herons in de zesde inning werd een heel erg niet gemaakte vangbal een driehonkslag waardoor het 6-3 werd. En daarna was het even pakjesavond voor de Bussumers. Op de come-backer van de volgende slagman sneuvelde de twijfelende honkloper van drie, en de slagman die de bal naar De Hof had geslagen en het eerste honk had bereikt sneuvelde daarna bij een steelpoging door een aangooi van Arnold. De cadeautjes werden met veel vrolijkheid uitgepakt en een simpele vang-8 maakte een eind aan de Heerhugowaardse slagbeurt.

Als er al iets van gevaar was geweest, dan was dat op dat moment geweken. In de zesde, zevende en achtste inning werden nog respectievelijk drie, twee en twee Bussumse punten bij gescoord.

Igor leverde in die innings nog een double en een single af en eindigde de wedstrijd met vijfenhalf uit zes. De PC prikte een stand-up-triple.  El Salvador en De Kreis deden daar nog hitjes bij en Elsje ging diep voor een opofferingsslag. Vrije lopen van De Kreis, VGM en Arnold werden afgewisseld door nog ‘ns drie veldfouten van Herons waarna Montana de wedstrijd in stijl afsloot met een line-drive over het derde honk. El Salvador scoorde hier het dertiende punt op. Goed voor tien punten verschil en de eindstand van 13-3, mercy-rule-walk-off.

Kijk hier voor de box score en de stats.

Hier kun je de hele wedstrijd terugkijken: