Amsterdam, 30 september 2019 – Vandaag was het de vierde keer dat de Reserve Reserves het op moesten nemen tegen TTT. Twee keer verregende de wedstrijd en moest ie ingehaald worden, waarvan dit de laatste was. In een zonnige vallei werd het geen makkelijk potje, maar wél een overwinning voor de Bussumers. Het werd 10-4.

Omdat de Tukkers de ballen van Montana dit seizoen nogal hard raken had de GBL hem gevraagd vandaag ver van de heuvel in de Rob Hoffmannvallei weg te blijven. Wat de sterspeler vandaag wel heeft gedaan blijft verder onduidelijk, maar met de innings die hij twee dagen geleden gegooid had was ie waarschijnlijk toch al niet veel waard geweest.

Omdat NoNoJoe en VGM ook andere plannen hadden gemaakt was enige aanvulling vandaag wel noodzakelijk. Die extra manschappen werden uiteindelijk gevonden in voormalig Reserve Reserve Tom (niet de GKL) en twee frisse jonkies van Scimitars. We noemen ze voor het gemak even Waggie, naar z’n achternaam, en Swoosh, naar het geluid van z’n eerste swing. 

Omdat het er naar uitziet dat de inhaalwedstrijd tegen Blue Devils niet gespeeld hoeft te worden kunnen de Reserve Reserves bijna ruiken aan de finale. En dat ze daarheen willen lieten ze direct in de eerste inning al zien. Edgar zette meteen het Binnenveld onder druk en forceerde een foutje. Elsje pakte en hakte door met een hit door het midden waarna De Bully óók een hit door het midden sloeg waardoor de honken vol liepen. Op de double van Blade die volgde werden de eerste twee punten gescoord. De single van De Spijker zorgde voor een verdubbeling van dat aantal en een tussenstand van 4-0.

De Hof moest in de volgende slagbeurt na een foutje een punt toestaan, maar er was verder geen vuiltje aan de lucht want ook de Reserve Reserves kwamen in de tweede inning weer goed door. Vier wijd, een hit en een foutje werden omgezet naar twee punten. Stand 6-1.

En daarna bleef het zowel verdedigend als aanvallend nogal rustig. De Hof kwam niet echt meer in de problemen en zijn vervanger Waggie pakte het in de zesde inning prima op met o.a. twee strike-outs.

In de zevende inning kwamen de Bussumers dan toch een beetje in de knel te zitten. Twee keer vier wijd, een geraakt werper en een foutje combineerde tot drie tegenpunten, maar in plaats van in paniek te raken deed de rookie er gewoon een tandje bij. De schade bleef dus beperkt, het was 6-4.

Maar twee puntjes voorsprong is te weinig om helemaal gerust te zijn tegen TTT, dus moesten de Gooische knuppels met een antwoord komen. Een triple van Blade werd gevold door een double van De Kreis waarna De Spijker met een single het achtste punt binnen sloeg. Stand 8-4.

Het gevaar was wel zo’n beetje geweken, maar toch kwamen er in de achtste inning nog wat Bussumse punten bij. De Bully begon de rally met een hit waarna een foutje op de klap van De Kreis ervoor zorgde dat beide heren in scoringspositie stonden. En De Spijker deed vervolgens wat hij de hele wedstrijd al gedaan had, punten binnen slaan. Zijn double was goed voor ribbie 4 en 5 en de eindstand van 10-4.

Door alle inhaalwedstrijden moet er een beetje geïmproviseerd worden met de Bollendienst, zeker als de aangewezen bollendienster niet aanwezig is. Vandaag resulteerde dat in een late, maar gezonde en voedzame lunch. Het voer voor kampioenen zorgde voor weer een McWin in dit seizoen.

Kijk hier voor de box score en de stats.

De Bully pikt in de achtste inning nog een hitje mee

Amsterdam, 29 september 2018 – Gisteren speelde de Reserve Reserves de eerste van 5 wedstrijden in 13 dagen. Alles moet gewonnen worden om zeker te zijn van de finale die dan 3 dagen later gespeeld wordt. Deze eerste horde werd alvast makkelijk genomen. Het werd bij en tegen RCH 1-19.

Dat de Bussumers nog wel willen lieten ze meteen in de eerste inning al zien. Edgar en Elsje startte de rally met twee vangballen waarna De Bully vier wijd kreeg. Blade vond vervolgens de handschoen van de linksvelder, maar omdat deze vergat te knijpen waren het eerste en tweede honk bezet toen NoNoJoe aan slag kwam. Met een doffe liner door het midden maakte hij er 0-2 van.

In de tweede inning moest een mopperende Montana een puntje incasseren omdat de senioren van het team, Blade, VGM en De PC allemaal een foutje maakte. Stand 1-2.

In de derde Bussumse slagbeurt produceerde NoNoJoe, De Spijker, VGM en De PC back-to-back-to-back-to-back hits en omdat er ook nog twee keer vier wijd en een geraakt werper te bewonderen was kwam er tien keer een Reserve Reserve aan slag. Dat Elsje de eerste en de laatste nul in de inning was was iedereen ontgaan, maar dat komt waarschijnlijk doordat hij de eerste keer nog wel het eerste honk bereikte en pas bij tweede honk sneuvelde. De stand was inmiddels 1-6.

In de vierde inning kregen de Bussumers zelfs veertien man aan slag. Dezelfde vier heren als in de vorige inning gingen weer back-to-back, deze keer voorafgegaan door een hit van Blade. Maar nog was het feest niet voorbij want in dezelfde slagbeurt werden nog een keer vijf hits op rij geslagen. Elsje, De Bully, Blade, NoNoJoe en De Spijker waren de schuldige en toen de derde nul viel waren er 16 singles geslagen en stond het 1-15.

Het begin van de vijfde inning zorgde meteen voor een trendbreuk want De PC sloeg een double en daarmee de eerste extra-base-hit van de wedstrijd. Later in de wedstrijd peurde NoNoJoe er zelfs nog een triple uit en Edgar en Das Paul waren goed voor een hit. Samen met de tweede geraakt werper van Elsje telde alles op tot nog eens vier gescoorde punten. Stand 1-19.

In de zesde inning nam NoNoJoe het werpen over van Montana en toen het even moeilijk leek te worden ging een honkloper van RCH vol in de ankers om ervoor te zorgen dat ie niet voor de aangooi bij de catcher of plaat was. Dank u. Stand nog steeds 1-19 en ook in de laatste inning veranderde daar niets meer aan.

Door deze winstpartij hebben de Bussumers weer evenveel punten als WSB, maar omdat ze één wedstrijd minder gespeeld hebben zijn ze wel weer terug aan kop. Zondag mogen ze die positie in de Rob Hoffmann Vallei tegen Tex Town Tigers proberen vast te houden.

Kijk hier voor de box score en de stats.

Amsterdam, 15 september 2018 – De Bussumers moesten gisteren de eerste van zes hordes richting het kampioenschap nemen. Op papier had het één van de twee moeilijkste hordes moeten zijn, maar op het veld was daar niet veel van te merken. Cromtigers kwam er aanvallend niet aan te pas, maakte een paar foutjes en de Reserve Reserves denderde naar een 8-0 overwinning.

Dat Cromtigers op de nul gehouden kon worden was grotendeels te danken aan de ijzersterke pitching waar ze mee te maken kregen. Montana stond ze er vanaf de eerste inning in te pompen of z’n leven ervan afhing en blies in zeven innings zeven Cromtigers met drieslag van de plaat. De zes hits die hij tegen kreeg vielen redelijk verspreid. Toen er in de tweede inning tóch twee hits achter elkaar geslagen werden verdween de volgende klap met een streep in de handschoen van Blade die daarna moeite had om te kiezen waar hij de tweede nul van het dubbelspel zou maken, het werd het eerste honk, einde inning.

De Hof moest in de laatste twee innings de opgebouwde voorsprong verdedigen, en ook toen het voor hem in de achtste inning even penibel werd bracht een dubbelspel weer rust in de tent. De negende inning met slagman zeven, acht en negen ging in 1-2-3.

De eerste inning was voor de aanval van de Reserve Reserves al hoopvol begonnen, er werd niet gescoord maar hits van Edgar en NoNoJoe zette wel direct de toon. Een toon die doorklonk in de tweede Bussumse slagbeurt waarin wél gescoord kon worden. De Spijker kreeg vier wijd en kwam na een hit van VGM op het tweede honk en door een wilde worp op het derde honk. Een klapje naar de korte stop van Elsje was voldoende voor het eerste punt. Zelf bereikte Elsje nog het eerste honk omdat er een foutje gemaakt werd, maar een dubbelspel maakte een einde aan al te vroegtijdige ambities van de Bussumers. Stand 1-0.

De Spijker leverde in de vierde inning een lead-off hit af en kon na weer een hit van VGM opnieuw doorschuiven naar twee. En toen kwam het moment dat Das Paul z’n moment of fame claimde. Eerst probeerde hij dat met een bunt (of probeerde hij dat nou juist niet?), toen met een swing (of toch niet?), en toen met kijken naar een slagbal (of juist niet?). Toen dat allemaal niet resulteerde in de gewenste fame, en hij met de scheidsrechter in overleg ging hoe het allemaal zo gekomen was, kreeg hij dan toch waar het om te doen was, hij werd getosst, verliet briesend de dug-out en was dus even het middelpunt van alle aandacht. 

Maar terug naar de wedstrijd. Het eerste en tweede honk was bezet, er was één uit en Elsje kreeg vier wijd. Met de honken vol sloeg Edgar de bal door het midden, maar daar stond de werper nog die de come-backer netjes verwerkte en de nul op thuis kon maken. Twee nullen, nog steeds drie honken bezet. De Bully sloeg vervolgens een pop-up die boven de lichtmasten verdween in de duisternis, en toen logischerwijs ook weer terug het licht in viel, maar op een hele andere plek dan de tweede honkman gedacht had. De vangfout leverde twee punten op. Het leverde één punt op, maar de honken bleven vol. Dat het een duur foutje werd was aan NoNoJoe te danken die met een strakke hit door het midden nog twee punten binnen sloeg. Stand 4-0.

Ook in de volgende inning werd het feest, behalve dan voor Papa Dammers die met tien slagmensen weer creatief in de weer moest met het scoreblok. De Spijker begon met vier wijd en De PC, die dankbaar in het gat was gesprongen dat Das Paul had achtergelaten, kreeg vier wijd. Op de hit van Elsje kon De Spijker scoren en De PC naar twee. Edgar kreeg de bal vervolgens wéér niet langs de werper, maar toch bracht hij de lopers een honk verder. De Bully sloeg vervolgens een homerun gapper waarop De PC en Elsje konden scoren. De adrenaline (en testosteron) spoten inmiddels uit de oren van De Bully en hij kon er dus echt niets aan doen dat hij vol door het stopsign van de GBL liep nadat de korte stop de bal van NoNoJoe niet goed verwerkt had. De korte stop gooide vervolgens naar de derde honkman, die tevergeefs op een terug duikende Bully wachtte. Toen duidelijk was dat ie ook helemaal niet meer zou komen omdat ie de andere kant op was geschoten was het te laat. Met een snoekduik wist De Bully de thuisplaat te bereiken en daarmee het achtste en laatste punt van de wedstrijd te scoren. eindstand 8-0.

Kijk hier voor de box score en stats.

NoNoJoe ging 3-uit-5 met twee ribbies

 

Den Burg, 11 augustus 2018 – Voor de Reserve Reserves was gisteren de zomerstop voorbij. Ironisch genoeg leek het er even op dat op datzelfde moment ook de zomer voorbij was. Ondanks de regen werden er tegen Boekaniers voldoende innings afgewerkt voor een geldige wedstrijd. Het werd 7-0 voor de HCAW’ers.

In de stromende regen moesten de Bussumers tot twee keer toe met de zeilen het veld op om tot de minimaal gewenste 4,5 inning te komen. Tegelijkertijd moest er tussen de regenbuien en het slepen met zeilen door ook gewoon gehonkbald worden, en belangrijker nog, er moest meer gescoord worden dan de Amsterdammers deden. Dat laatste bleek achteraf niet zo ingewikkeld omdat Boekaniers begon én eindigde zonder runs.

In de eerste inning werd derhalve het benodigde aanvallende resultaat al behaald. Elsje begon met een geraakt werper en stal vervolgens het tweede honk. Op een klapje van NoNoJoe schoof hij door naar het derde honk, en nog voordat De Kreis de kans kreeg ‘m binnen te slaan zorgde een wilde worp voor de 1-0.

In de tweede inning kwam daar nog een puntje bij nadat Edgar op het honk was gekomen. De manier waarop dat eerste honk bereikt werd was nog wel wat onfortuinlijk want zijn klap net over de korte stop en net voor de aanstormende linksvelder en midvelder zou in de meeste gevallen voldoende geweest zijn voor een hit. Maar omdat VGM op het eerste honk stond en niet doorhad dat ie op de klap naar twee kon bleef het nu bij een velderskeus voor Edgar waarbij VGM op twee sneuvelde, met een schone broek, dat dan weer wel. Twee doorgeschoten ballen en een gestolen honk later was het 2-0.

Montana was ondertussen geen vlekkeloze wedstrijd aan het gooien, maar hij wist de Amsterdamse slagploeg in de regen efficiënt op nul punten te houden.

In de gelijkmakende derde slagbeurt zorgde de Reserve Reserves voor een onoverbrugbaar gat. Hits van NoNoJoe, Blade, De Kreis en VGM leverde na een handjevol gestolen honken drie punten en een tussenstand van 5-0 op.

De uitdaging was op dat moment ook niet meer meer punten scoren dan de tegenstander, maar vooral zo snel en droog mogelijk vierenhalve inning volmaken.

Het spelletje zeiltje-leggen werd door alle deelnemers bijzonder goed uitgevoerd en ook de niet blauw-geel-witten op het veld wekte de indruk liever ook gewoon te willen blijven spelen. Soepeltjes werd de wedstrijd stilgelegd bij te harde regen en even soepeltjes werd er weer begonnen als de ellende uit de lucht even pauze had.

Toen het helemaal aan het begin van de vijfde inning weer begon te regenen leek al het werk bijna toch voor niets te zijn geweest, maar Pluvius was barmhartig en besloot een kleine pauze in te lasten.

Dat betekende meteen ook dat er toch ook nog een gelijkmakende vijfde slagbeurt gespeeld kon worden. Deze leverde nog hits van De Kreis, VGM en Edgar op waar nog twee keer op gescoord kon worden. De stand kwam daarmee op 7-0.

Voordat het noodweer opnieuw losbarstte moest De Hof de nat gestreden Montana aflossen. Een hit en een paar keer vier wijd deerde verder niet want ook De Hof wist het uiteindelijk dicht te houden.

Ook de Boekanier die de zesde inning de heuvel besteeg gooide twee keer vier wijd en wist het dicht te houden, maar dat kwam ook omdat de Hemelpoort inmiddels vol open stond en zorgde voor een vroegtijdig maar definitief einde van de wedstrijd. Eindstand 7-0.

Kijk hier voor de box score en de stats.

Donkere wolken pakken zich samen boven de Rob Hoffmannvallei

Amsterdam, 8 juli 2018 – Geheel tegen de Reserve Reserves-regels in volgt hier een verslagje van een wedstrijd met hits, fouten, strike-outs en punten die er allemaal niet toe doen. Na vandaag zullen ook de statistieken officieel niet meer kloppen. Maar vooruit, als de regels zeggen dat we met 0-2 hebben gewonnen, we’ll take it.

Op dezelfde zwoele vrijdagavond als waarop de Rode Duivels van Brazilië wonnen traden de Reserve Reserves in Mokum aan tegen de Mokum Hawks.

De wedstrijd begon goed voor de Bussumers want Elsje led-off (?) met een hitje en stal vervolgens het tweede honk. Na een foutje op een klapje van NoNoJoetje bereikte Elsje het derde honkje. Op het hitje van Plukje dat volgde kon Elsje het eerste puntje van het wedstrijdje scoren.

Montana stond ze er voor de HCAW’ers meteen stevig in te gooien en de eerste paar slagbeurten hadden de Hawks weinig in te brengen. Pas in de derde inning werden de Amsterdammers gevaarlijk, maar ze hadden een Bussums veldfoutje nodig om te kunnen scoren. Stand 1-1.

Met twee hits en wederom geholpen door een foutje wisten de Hawks in de vierde inning zelfs brutaal een 3-1 voorsprong te nemen.

In de slagbeurt die volgde nam Montana het heft in eigen handen. Hij mocht slaan voor AuwAuwJoe en opende de inning met een double. Blade koos vervolgens een goed moment voor een hit en sloeg Montana daarmee binnen. Op de aangooi naar thuis kon hij zelfs opschuiven naar scoringspositie. Plukje deed de rest en op zijn hit kon het gelijkmakende punt gescoord worden. Stand 3-3.

Maar lang konden de Bussumers niet genieten van de gelijke stand want na een hit en een double in de volgende Mokumse slagbeurt stond er weer een achterstand op het scorebord (niet echt, want dat ding stond uit). Stand 4-3.

De slagbeurten daarna konden de Bussumers weinig aan met de rommelballen van Deken en het duurde tot de negende inning voordat er weer iets te vieren was. Blade kwam op het honk met vier wijd en Plukje sloeg z’n vierde hit van de wedstrijd. Op een fout blunder in de stootslagverdediging kon Blade het derde honk stelen en omdat de bal langs het onbemande honk suisde kon hij ook het gelijkmakende punt scoren. De staart van de Bussumse slagploeg bakte er verder weinig van dus het bleef 4-4.

Voor de negende inning werd De Hof de heuvel op gestuurd. Hij mocht meteen een buntje neutraliseren en pakte zo een snelle eerste nul. De volgende slagman was duidelijk van plan een hoofdrol te gaan spelen, how little did he know…., en hij sloeg een beste hit naar het rechtsveld. Het volgende klapje hobbelde naar Edgar die op kort stond en die tosste de bal eenvoudig naar Elsje die daarmee de voorste nul kon maken. Omdat de hoofdrolspeler van de avond Elsje leek te willen betasten (who can blame him?), en dat volgens de veldscheidsrechter niet reglementair was, werd ook de slagman uitgegeven. Einde aan de negende inning. Tijd voor de verlenging. Toch?

Bij het wisselen raakten de hoofdrolspeler en de veldscheidsrechter in gesprek over wat er gebeurd was bij de laatste nul, en in de rest van de carrière van de scheidsrechter. Over beiden zaken leken de meningen te verschillen, waarop uiteindelijk de hoofdrolspeler vriendelijk doch dwingend verzocht werd het speelveld te verlaten.

Aldus geschiedde, maar omdat er geen Amsterdammers meer over waren om de plek van de hoofdrolspeler in te nemen eindigde de wedstrijd in een sudden-death. Met 8 spelers mag je het veld niet in, en als je het veld niet in mag kun je niet spelen, en als je niet kan spelen mag je niet winnen. De zaak ligt nog in Nieuwegein, maar het vermoeden bestaat dat er 0-2 voor de Reserve Reserves in de boeken zal komen.

Kijk hier voor de box score en stats die er dus eigenlijk niet toe hadden moeten doen.

Elsje legt aan op weer een rommelbal van Deken