Amsterdam, 12 april 2015 – We hebben op deze site enthousiast afgeteld naar deze dag, de dag dat het seizoen 2015 zou beginnen, maar wat we vandaag toch hebben meegemaakt… Je had er bij moeten zijn.

De dag begon nog redelijk normaal met een ritje van meer dan 100 kilometer naar Enschede. Dat dit normaal is, is eigenlijk al niet normaal, maar toch. De zon scheen, we waren een half uurtje te vroeg en we hadden er zin in.

Na de bollen van Max (zo heet ie echt) begonnen we met de BP. En tijdens de BP vliegen de ballen wel vaker, maar meestal betekent dat dat er gedurende de wedstrijd geen pepernoot geraakt wordt. Niet vandaag, vandaag was alles anders. Nou ja, niet alles, De Souza stond weer ouderwets de slagzone te raken en liet maar weer eens zien hoe belangrijk een goede werper eigenlijk is voor een team, ons team.

De wedstrijd is dan ook onder te verdelen in twee helften, de eerste normale helft met De Souza op de heuvel en de tweede, iets minder normale helft, met de rest van het team op de heuvel (wel gewoon om de beurt). Hieronder het verslag waar gemakshalve begonnen is met de eerste helft.

In de tweede inning wisten de Bussumers het leer al aardig te raken. Zeven hits zorgden voor zes punten, en door de 11 slagmensen die op het scoreblok in die ene inning ingetekend moesten worden begon Papa Dammers ook al aardig te zweten. Hij wist de helft nog niet. Stand 0-6.

In de derde Enschedese slagbeurt besloot De Souza een zorgvuldig uitgedacht teken van de PC af te schudden waarop de PC besloot de slagman in te fluisteren dat er een meloen door het midden gegooid zou worden. Stand 1-6.

In de vierde inning ging er nog wat extra gas op bij de TTT’ers waardoor ze met vier hits konden terugkruipen in de wedstrijd. De stand werd 4-6.

In de zesde inning dacht Blade er verstandig aan te doen de voorsprong nog wat te vergroten. Zijn derde hit van de wedstrijd zeilde over het midveld hek en omdat Edgar in de slagbeurt daarvoor datzelfde hek al vol had geraakt en daardoor op twee stond werd de stand 4-8.

Goed, dat was dus de eerste, redelijk normale helft van de wedstrijd. Wat daarna gebeurde kan hier wel chronologisch opgeschreven worden, maar daar wordt niemand gelukkig van. De tweede helft van de wedstrijd daarom hieronder in wat schokkende feiten.

De tweede helft van de wedstrijd duurde maar 3 innings, maar toch werden hierin 29 van de in totaal 49 hits geslagen. De Reserve Reserves wisten nog 19 punten te maken en de Tukkers produceerde er nog 17.

Das Paul, De Kreis en Edgar kregen alle drie nog een dinger tegen waardoor Blade de enige opgooier werd die geen homerun tegen kreeg. Zelf sloeg hij er overigens wel nog eentje bij waardoor hij met 2 homeruns in deze openingswedstrijd er net zoveel heeft als het hele vorige seizoen.

Ook Woody produceerde twee homeruns waarmee hij er in deze ene wedstrijd net zoveel heeft geslagen als in de afgelopen 38 jaar, en zijn vier vorige levens hiervoor bij elkaar opgeteld. De PC produceerde de enige grandslam van de wedstrijd en dat was eigenlijk heel logisch.

Maar door het bizarre slaggeweld en dito scoreverloop in de laatste drie innings werd de man van de wedstrijd geen slagman, en natuurlijk ook geen werper, maar gewoon Remmie die door het vangen van een scherp geslagen bal in het rechtsveld na ruim vier uur een eind maakte aan de wedstrijd.

Klik hier voor de boxscore

Klik hier voor de batting stats

Klik hier voor een kijkje op de scorekaart van Papa Dammers

Blade weet hier nog niet zeker of de nieuwe knuppels het doen

 

Amsterdam, 8 maart 2015 – In een zonovergoten vallei traden de Reserve Reserves vandaag aan tegen de Reserves van HCAW. Zoals u van ons gewend bent melden we tijdens de oefenstage geen uitslagen, maar laten we zeggen dat de Olympische gedachte voor de Reserves dit keer prima opging: Meedoen, is belangrijker dan winnen.

Ook voor het iets meer ervaren team op het veld valt er echter nog een hoop bij te leren de komende weken. We zullen er dan ook niet al teveel woorden aan vuil maken, maar tjonge, jonge, wat kan die Remmie…. We willen dan zeggen ‘honklopen’, maar eigenlijk moet er gewoon een vraagteken achter.

Verder had de fotograaf van dienst maar één slagbeurt om de zwakheden bloot te leggen. De heren hadden echter geen schaamte en het was dan ook lastig om te kiezen met welke foto we zouden beginnen.

Hieronder de rijke oogst van een paar ballen foto’s schieten. Commentaar mag gewoon.

Amsterdam, 19 september 2014 – Het blijft maar moeilijk te verkroppen voor de achterblijvers, maar vorige week heeft wéér een Reserve Reserve z’n laatste wedstrijd gespeeld in de Hoofdklasse Alu. Ed de Kroket houdt ermee op, en alleen al om z’n naam worden de stukjes volgend jaar dus een stuk minder grappig. De wedstrijden ook trouwens, dat bewees hij afgelopen vrijdag maar weer. RCH-2 ging aan de haal met de winst. Het werd 6-3.

Vol goede moed waren de Reserve Reserves met een minimale selectie afgereisd naar Heemstede. Er kon alleen maar gewonnen worden want de Pinguins hadden tot nu toe alles gewonnen en waren al kampioen. Daarbij kijken we altijd erg uit naar de ontmoetingen met de Heemsteedse Mexicaanse werper.

In de tweede inning kon dan ook al snel het eerste Bussumse punt genoteerd worden. Blade raakte de bal weer ‘ns half en wist met z’n wielen een infield hit te forceren. Dezelfde wielen en z’n grijpgrage handjes brachten ‘m naar twee en Super Seb sloeg ‘m over de thuisplaat met een strakke hit. Zijn hotstreak duurt nu al een wedstrijd of zes en het ziet er naar uit dat ie daarmee het plezier weer terug heeft gekregen, en dus ook volgend jaar weer gewoon op de velden is terug te vinden. Stand 0-1.

In de gelijkmakende slagbeurt konden de Pinguins zelf niets origineels verzinnen en maakten op exact identieke wijze gelijk. Zelfs de strike-out tussen de infield hit en de hit was ge-copy-paste. In de derde inning kwamen ze dan met een eigen idee waarmee ze nog twee punten konden scoren. Stand 3-1.

In de eerste helft van de vierde inning deed de Bussumse vergane glorie nog wat terug. Drie hits op rij zorgden voor een halvering van de achterstand. Maar ook aan Reserve Reserve zijde was weinig originaliteit te bekennen. Super Seb sloeg dus Blade binnen, net als in de tweede inning, maar daar had ie 19 wedstrijden geleden mee moeten beginnen.

Lang konden de Reserve Reserves niet genieten van het idee dat ze in de buurt bleven van de ijsvogels. Ed de Kroket besloot namelijk al wat vroeg in de wedstrijd aan z’n ererondje te beginnen. Gepositioneerd in het rechtsveld leek hij in eerste instantie nog iets met de in zijn richting geslagen bal te willen doen, maar toen hij doorhad dat dat na z’neerste drie stappen een vrij kansloze zaak was geworden sloeg hij linksaf en nam hij de toeristische route richting Aerdenhout, met als gevolg twee punten. Stand 5-2.

In de slagbeurten die nog volgden wisten beide teams nog één keer te scoren. Eindstand 6-3. RCH werd daarmee ongeslagen kampioen en de Reserve Reserves moesten wéér een gezichtsbepalende speler laten gaan. Ed de Kroket eindigde zijn carrière in stijl door de bal juist daarheen te slaan waar we allemaal zo van hem genoten en om hem gelachen hebben. De vang-9 was de laatste nul van z’n achtste seizoen en een imposante loopbaan in de Hoofdklasse Alu. We gaan hem missen, en als we niet oppassen a.s. zaterdag de pot ook… Inleveren!

Ed de Kroket voor het laatst (met dank aan Jappie)

 

Amsterdam, 9 september 2014 – Afgelopen vrijdag namen de Reserve Reserves afscheid van hun Braziliaanse Tuinman. Op eigen veld speelde Jariño zijn voorlopig laatste wedstrijd in de Hoofdklasse Aluminium. De Bussumers wisten deze historisch wedstrijd ook nog ‘ns te winnen. Het werd 14-0.

Slachtoffer van deze monsterscore werd Double Stars die er op de één na laatste plaats en een negatief runsaldo van -107 er toch al niet zo best voor stonden.

Het ging al van quitte af aan hard. In de eerste inning leverde doubles van Edgar, NoNoJoe en VGM. Gevolg door een single van Jariño voor de eerste drie punten van de wedstrijd. De tweede inning begon ook goed. Woody begon met een honkslag en Edgar en Elsje gingen back-to-back met een dragbunt waardoor de honken volliepen. Wat er daarna gebeurde wordt nog onderzocht door de video-ref in New York, maar om de vaart erin te houden werd er besloten tot twee nullen voor hun en één punt voor ons. Stand 4-0.

In de derde inning werden de eerste twee Bussumse slagmensen nog aan de kant gezet, maar toch wisten de Reserve Reserves de voorsprong te verdubbelen. Een foutenfestijn was daar de oorzaak van alsmede hitjes van Elsje en Jariño en een tactisch opgevangen geraakt werper van Woody gevolgd door de zoveelste hinderen catcher van Edgar. Stand 8-0.

Ook in de vierde Bussumse slagbeurt werden weer vier punten bij elkaar gesprokkeld. Edgar en Elsje sloegen beiden hun derde hit van de wedstrijd, VGM pakte zijn tweede double mee en de PC deed weer een keertje mee met een tripple. De Kreis wist het vierde punt van de inning binnen te slaan met een welgeplaatste opofferingsslag. Stand 12-0.

In slagbeurt nummer vijf ging het gas er iets af. Er werden slechts twee puntjes gescoord. Blade sloeg z’n eerste hit van de wedstrijd en Super Seb deed dat ook, maar maakte daar meteen een double van waarop Blade kon scoren. Een wilde worp en een door de PC geslagen rommel hobbel bal tussen de eerste en tweede honkman zorgde voor de nieuwe stand 14-0.

Intussen hadden de dubbele sterretjes echt helemaal niets in te brengen op het Bussumse werpen. De Souza wist in vijf innings tot 10 (!) strikeouts te komen en hoefde slechts vier honkslagen te incasseren. De Kreis twee mocht de laatste twee innings doen en wist met 4 strikeouts hetzelfde moyenne vast te houden. Het was een slagveld waar na zes en halve inning gelukkig een eind aan kwam. Het bleef 14-0.

Aan de andere kant was het helemaal niet zo ‘gelukkig’ dat de wedstrijd was afgelopen, want dit vluggertje betekende wel het einde van de langste carrière van een Reserve Reserve ooit. Sinds 2000, met een kleine break in 2002, was Jariño de Braziliaanse tuinman onderdeel van het sterrenteam onder de hoofdmacht. We gaan zijn onverzettelijkheid missen op het derde honk. Zijn plays met de blote hand, en de hits wanneer het nodig was. Hij speelde vaak met een pijntje, maar was zelden geblesseerd en eigenlijk geloven we nog niet echt dat deze jonge god er definitief mee gaat stoppen. Ik zou zeggen, hou deze site in de gaten, hij zou best nog weer ‘ns kunnen opduiken, misschien niet in 2015, maar anders wel weer in 2016…

Amsterdam, 9 september 2014 – Vorige week woensdag namen de Reserve Reserves afscheid van hun astronaut. Op het veld van Pirates speelde Gagarin zijn voorlopig laatste wedstrijd in de Hoofdklasse Aluminium. De Bussumers wisten deze historisch wedstrijd ook nog ‘ns te winnen. Het werd 1-6.

In de eerste inning wisten de Reserve Reserves direct afstand te nemen van de ietwat onderbezette Amsterdammers. Edgar leade off met een hit door het midden en Elsje dragbuntte Edgar naar het tweedehonk en zichzelf naar het eerste kussen. Blade haalde vervolgens fors uit en op zijn double kon Edgar fluitend de thuisplaat passeren. VGM volgde met een opofferingsslag en aan het eind van de eerste slagbeurt was het al 0-2.

Geweldige Gijs hield de Pirates de eerste drie innings van de honken en pas in de vierde Amsterdamse slagbeurt wisten een slagman het eerste honk te bereiken. En dat deed Geweldige Gijs met twee vrije lopen vooral zichzelf aan, maar er kon niet gescoord worden.

In de vijfde Bussumse slagbeurt werd de voorsprong verdubbeld. Blade sloeg z’n derde hit van de wedstrijd en VGM dajakkerde de bal vervolgens hard over de rechtsvelder waardoor hij eenvoudig het derde honk kon bereiken en Blade helemaal naar thuis moest hollen. Jariño de Braziliaanse tuinman liet ook nog even van zich spreken en sloeg met een droge hit ook VGM binnen.

In de gelijkmakende vijfde slagbeurt wisten de Amsterdammers hun eerste honkslag te slaan, maar toen het gevaarlijk dreigde te worden maakte een fraai dubbelspel 6-naar-4-naar-3 een eind aan de inning.

Ook in de zesde inning wisten VGM en Blade weer een hoofdrol op te eisen. Elsje pakte met twee man uit een nuttige vier wijd. Blade gooide er z’n vierde hit van de wedstrijd overheen en VGM ging maar weer eens diep, deze keer voor een double waar beide honklopers op binnen konden stomen. Stand 0-6.

Uit pure beleefdheid werd er in de gelijkmakende zesde slagbeurt nog een puntje weggegeven aan de immer vriendelijke gastheren. Twee honkslagen en een foutje maakten er 1-6 van.

In de zevende inning werd De Kreis namens de Bussumers de heuvel op gestuurd en ook hij had geen kind aan de heren Hawks. Een paar verspreide hitjes en een foutje leverde al met al geen tegenpunten meer op.

In de eerste helft van de achtste inning, met één uit kwam dan na tien seizoenen Reserve Reserves onze eigen Gagarin voor het aller aller laatst aan slag. Zijn laatste slagbeurt leverde niet op waar hij op gehoopt had, het werd een vang 8. Maar hij kan terugkijken op een fantastische carrière waarbij hij het zichzelf zelfs nog kon veroorloven om de laatste twee seizoen totaal door het ijs te zakken.

Desalniettemin zullen we hem missen. Voor z’n snelheid en inzicht in het buitenveld, z’n kwaliteiten als slagman en natuurlijk als echte Reserve Reserve-teamgenoot. O ja, ook de Amsterdammers waren onder de indruk, het bleef dan ook gewoon 1-6.

Laatste AB van Gagarin