Heiloo ligt boven Uitgeest. Voorbij Limmen zelfs. Vlakbij de kust en dat merk je. Waaraan? De wind. De wind jongens, de wind.

Met elf man sterk begon een grote en goedgemutste selectie van HCAW3 vandaag aan de competitie. Het zonnetje scheen en we hadden een verse collectie staal tot ons beschikking. Bovendien had Hubie de bollen, en eenieder die de verrichtingen van ’s lands meest aansprekende derde team een beetje volgt, weet dat dit in ieder geval één ding betekent: genieten. Hoewel Keet natuurlijk met frisse tegenzin de broodjes tonijn en kip-pesto uitpakte, bleek het cliché bewaarheid en inderdaad de broodjes waren overheerlijk. Evenals het sap getiteld Fruit Fusion overigens. Als liefhebber van een goede alliteratie op z’n tijd, kon ondergetekende deze prachtige titel tuurlijk waarderen en de – enigszins waterige edoch oranje – vochtige versnapering smaakte dan ook prima.

De bollen brachten ons helaas het enige hoogtepunt van de dag. Zodra de wedstrijd klaar was om te beginnen, maar Alvin en zijn chipmunk – a.k.a. de scheidsrechters – aan kwamen stiefelen, was de tot dan toe prachtige dag al grondig verpest. Ach de scheids… Wat kan zo’n man nu kwaad doen? En al helemaal als-ie circa 1,16 lang is, evenals zijn – volgens mij zelfs nog net iets kleinere – veldkompaan? Een paar voorbeelden: slag wordt wijd, save wordt uit, honkslagen plots foulballs en tot overmaat van ramp had de beste kleuter ook nog problemen met eenieder die langer is dan hij! Moet je lekker gaan scheidsen bij HCAW3 en vervolgens Robbert Keetelaar tegenover je krijgen…

Om een lang verhaal kort te maken, de wedstrijd begon top: Jappie’s tweede bal van het seizoen – mind you, de eerste bal van een inning, van een wedstrijd en al helemaal dus van een seizoen (!!) laat je sowieso lopen – werd over de omheining gehengst. Eigenlijk gewoon een vang 8 natuurlijk, maar op een peanutveldje en met een forse scheut wind, betekent dit gewoon een vroege achterstand. Gelukkig kwam de Paaps er goed overheen, want pakweg tien minuten later woei g@dd*mme een grand slam over het hekje. Bullocks.Aangezien alleen Yuri (hij kijkt niet naar individuele resultaten, de beste man, maar sloeg gewoon drie van de zeven hits vandaag!) en Milan (twee uit vijf) nog enigszins konden ontsnappen aan de algehele malaise die onder meer de scheidsrechter aanrichtte, kwamen we knap terug tot 5-5, waarna de thuisclub op het inmiddels ijzersterke werpen van Hubert nog een puntje wist te sprokkelen. En tja, voor je het weet, verlies je dan gewoon – uiteraard zwaar onterecht, da’s duidelijk – je eerste wedstrijd.

Naast de bollen van Hubie en het heerlijke zonnetje, was er nog één meldenswaardige gebeurtenis. Halverwege de tweede inning werd onze ad interim coach Krijtje in de dug-out opgeschrikt door een staaltje ondefinieerbare poëzie. De beste man had geen idee wat hem overkwam, keek hoopvol naar de ‘stadionspeaker’, maar vond geen verklaring. Het bleek de telefoon van Eelco ‘Ed de Kroket’ Dijksma (hier is dan ook je vermelding ED J) te zijn, die zich herhaaldelijk voordeed als Frank T.J. Mackay:
   
Respect the cock! And tame the cunt! Tame it! Take it on headfirst with the skills that I will teach you at work and say no! You will not control me! No! You will not take my soul! No! You will not win this game! Because it’s a game, guys. You want to think it’s not, huh? You want to think it’s not? Go back to the schoolyard and you have that crush on big-titted Mary Jane. Respect the cock. You are embedding this thought. I am the one who’s in charge. I am the one who says yes! No! Now! Here! Because it’s universal, man. It is evolutional. It is anthropological. It is biological. It is animal. We… are… men!Poëtisch nietwaar? Wilde ik jullie niet onthouden… 

Peter Paul.

Om te beginnen wil ik alle medewerkers van de organisatie van het organiseren van de jaarlijkse barbecue complimenteren met het slagen van de barbecue. Alle ingrediënten tot het slagen van het feestmaal waren aanwezig. De locatie, het weer ,de gezelligheid,de sfeer,het vlees,kortom je kunt het zo gek niet bedenken of het was er. Het enige wat roet in het eten gooide waren de lange files voor de mensen die via de A4 en de A1 huiswaarts keerden. Aangezien het eten tegen die tijd al op was viel dat van dat roet ook wel mee.

Tot zover de barbecue.

Op deze laatste competitie zondag werden we getrakteerd op een reisje Nijmegen. De reis begon goed want nadat ik de betonnen bloempot bij HCAW een kusje had gegeven met mijn focus raakten we onderweg Yuri kwijt. Toch kwamen we ruim op tijd aan op het veld waar het voor de meeste jongens was begonnen; Ivo,waar zijn glansrijke carrière begon ,en voor de oudgedienden van ons eerste team waar het seizoen destijds van start ging met het ‘beruchte kamp’van Nijmegen.

Nadat we wat pornomateriaal van Ed hadden uitgewisseld gingen we van start.

De wedstrijd begon voor ons voortvarend. In de 2^e inning namen we,mede dankzij wat kabouter plophits van Eelco en Jarno,een voorsprong van 0-3. In de volgende inning sloeg Yuri de bal over de hekken. 0-4. De Hazenkamp kwam terug tot 3-4 en dat bleef een paar innings onveranderd. Jasper vond het alsmaar moeilijker om de slagploeg van Hazenkamp onder controle te krijgen en gaf de bal aan Jeroen. Jeroen hield tot de 8^e inning stand. Daarna bleef zijn fastball een beetje hoog en hiervan profiteerde de slagploeg van Hazenkamp. Ook omdat wij een standbeeld op het 2^e honk hadden staan werden wat plays niet goed uitgevoerd en verloren we de wedstrijd met 11-4. Na afloop van de wedstrijd vonden wij troost aan de filmpjes van Ed en dropen af.

Vrijdag de afsluitspier tegen de Domstad Dodgers.

Woodynr26

Door verkeerde informatie waren de tegenstanders niet de Hazenkamp uit Nijmegen maar Pioniers3 uit Hoofddorp. Omdat ons team mijn informatie met een korreltje zout neemt waren we gestrand op de goede locatie dat wil zeggen Hoofddorp. Met 1 reserve in de klasse van de reserve resereves waren we weer goed vertegenwoordigd.

Omdat het team geen hoge eisen stelt aan de broodjes van Jarno waren we zeer onder de indruk van de variatie van de stokbroodjes. De een bevatte brie de ander een omelet en dan weer een met ham. Het kon niet op. Wat een variatie! Volgegeten en dus niet hongerig begonnen we aan de wedstrijd.

In de 1^e inning begonnen we al met scoren. Yuri breidde zijn RBI’s met 1 uit en we namen de leiding in de wedstrijd. Saai als Jeroen de laatste weken is gooide hij ook nu een goede wedstrijd. Omdat de plaatsvervangende werper van Pioniers ook goed gooide vond er zowaar een pitchersduel plaats. Dit duel werd door ons gesteund door bijvoorbeeld niet de scoren met drie honken bezet en nul uit. Netjes,met in de hoofdrollen Danny, Tom en misschien ook wel Robbert,werd er een dubbelspel gedraaid waardoor ons het scoren werd belemmerd. Doordat Pioniers niet alleen tegen ons maar ook tegen de scheidsrechters speelden kwamen we in de 8^e inning door hun verdediging heen. Door belangrijke klappen van Eelco en Tom scoorden we vijf keer. Omdat Jasper,die inmiddels het werpen van Jeroen had overgenomen,z’n ballen omhoog wist te houden werd het niet meer spannend en eindigden we op 0-6.

De beer ging met Robbert mee,hij had geloof ik een paar hits,maar ik was tevreden met de play of the day en we keerden huiswaarts.

Volgende week via de barbeque naar Nijmegen.

Woodynr26

Zoals de laatste weken gebruikelijk is vond er ook vrijdagavond een 2^e ontmoeting plaats tussen ons en een team uit de 2^e klasse b. Ditmaal was het flying petrels die ons mocht verassen. Met een betere Tom en een versterkende Roy zou dit toch een leuke wedstrijd moeten worden.

Hoewel de kikkertjes van Sander erbij in waren geschoten werden de maagjes gevuld door een overheerlijke maaltijd van Ivo. De maaltijd bestond uit wokkeltjesmacaroni bereid in een wc-emmer met een onderin een toetje in de vorm van stukjes kip en mozzarella. 

“Volle bak” Jasper mocht de wedstrijd starten en deed zijn naam eer aan. Ook nu wist hij z’n curve ballen mooi links naast de plaat te plaatsen. Dit deed hij met zo’n overtuiging dat de slagmensen van flying petrels  er toch moeite mee hadden om de bal te laten gaan en dus af en toe een swingetje waagden. Vanaf de 2^e inning waagden wij ook een swingetje en op mij na werd er door ons,in tegenstelling tot de tegenstander,wel een balletje geraakt. Dit resulteerde in zes punten gescoord in de 2^e en 4^e inning. Na in 5 innings zo’n 150 ballen te hebben gegooid vond Jasper het welletjes en maakte plaats voor Jeroen. Die zette zijn goede vorm door en zette de slagmensen snel aan de kant. In de 6^e inning sputterde flying petrels tegen door middel van het scoren van 2 punten maar een goede play vanuit het linksveld waarbij via een relay de honkloper op het derde honk werd uitgegooid maakte een einde aan de opmars. De wedstrijd werd met 7-2 winnend afgesloten en het licht ging uit.

Zondag tegen de kameraadjes van Ivo!

Woodynr26

Na twee weken onze huiselijke verplichtingen te hebben vervuld,opgedragen door de KNBSB,mochten we deze zondag op bezoek bij de overlevenden uit Diemen. Dimaal stond ons team onder leiding van Yuri en Robbert. Reden hiervan was niet alleen dat ze met z’n tweeën meer verstand van honkbal hebben maar ook omdat Tom zich wegens ziekte moest afmelden. Ons grootste gemis was Sander. Niet om zijn altijd hebbende drang om te motiveren en te willen winnen maar om de wedstrijd bollen. Tijdens de wedstrijd zou dit gemis toch in ons voordeel zijn.

De 1^e inning verliep zoals verwacht tijdens deze topper. Jeroen en Raymond(de werper van survivors)hadden de wedstrijd en de slagmensen onder controle en een strike-out was hierop geen uitzondering. Het leek een pitchersduel te worden. Niets was minder waar. Al in de 2e inning werd de basis voor de overwinning gelegd. Hongerig,dankzij Sander,en gretig als we waren scoorden we maar liefst zeven punten in deze inning. Vooral door goede klappen van Remco en Nick,onze redder in nood en mvp van deze wedstrijd,werden de punten binnengelopen.  De inning eindigde bij Milan die ook voor de 1^e uit tekende. Ook een knappe prestatie. Jeroen wist vervolgens de rest van de wedstrijd te domineren en de overlevenden uit Diemen overleefden deze wedstrijd niet en konden slechts aan het 2^e honk ruiken. Verder kwamen ze niet. Bij ons ging het slaggeweld gewoon door en in de 7^e inning werd de stand van 0-11 bereikt wat tevens de uitslag was.

De grote mannen van de wedstrijd waren Jeroen,met maar liefst elf strikeouts in zeven innings,en Nick en Ivo met beide drie hits. Eigenlijk had iedereen een hit en dus een aandeel in de winst behalve ik maar we zijn een teamsport dus we hebben met z’n allen gewonnen.

Voor het eten waren we thuis en vrijdag na het eten staan we tegenover de Flying Petrels uit Purmerend.

Tot dan!

Woodynr26